menu

Net als thuis, althans bijna

Dit gastblog is geschreven door Gaby Elhorst, manager zorg bij Viattence

Iedere dag  ben ik bezig met het uitdragen van de visie van onze organisatie: ‘Bijna net zoals thuis, de dagindeling van onze bewoner volgen’. Het is een visie die ik omarm.

Toch betrap ik mezelf op de meest onverwacht momenten erop dat het uitdragen van die visie nog niet inhoudt: het doorleven van de visie en hier passend gedrag bij laten zien. Au, het is soms een pijnlijke, maar wel zo leerzame confrontatie. Zo worden je ogen geopend.

Bezoekers komen en gaan

Een paar dagen geleden ben ik op verzoek van een collega aangeschoven bij een overleg. Ze wilde graag haar ‘avonturen’ met ons bespreken, zo luidde de uitnodiging. Mijn belangstelling was gewekt vooral na een korte uitleg via de mail. Een vrolijke, rustige professionele collega stak krachtig van wal. Na de make-over van de nieuwe huiskamers zien ze het aantal bezoekers op de woongroepen toenemen. De bezoekers kunnen variëren van kantoor collega’s tot onbekende bezoekers. Uiteraard zijn ze blij met het enthousiasme van de diverse collega’s, alleen vraagt ze zich af of we ons realiseren dat dit het huis is van de bewoners? En daar horen net zoals thuis een aantal afspraken bij.

Een wildvreemde in je huiskamer

Hoe gaan we bijvoorbeeld om bij het rondleiden van een nieuwe bewoner met zijn of haar familie? Men loopt zonder aankondiging ineens in het privé domein van de huidige bewoners. Thuis moeten we er ook niet aan denken dat een wildvreemde zonder kennisgeving onze woonkamer of slaapkamer in loopt. De onaangekondigde bezoeken voelen soms als een schending van de privacy van de bewoner.

Een thuisagenda

Hoe zouden we het dan wel moeten doen, vraag ik aan mijn collega. Wat is je voorstel? Net als thuis stem je een bezoek af met de bewoners en noteer je de komst van de visite in de thuisagenda. Vaak maak je afspraken op momenten waarop dit schikt voor beide partijen. Daarnaast draagt zij het idee nog aan om foto’s te maken van de woongroep en de slaapkamer. Dit kan meegegeven worden, net zoals een woningcorporatie of makelaar dat doet bij de bezichtiging van een huis.

Trots en ongemak

Ik luister met gemende gevoelens van trots en ongemakkelijkheid naar haar verhaal. Trots omdat er tegenover mij een collega zit die opkomt voor de bewoner en zijn of haar welbevinden en tegelijkertijd ongemak, want ik realiseer me dat ik me persoonlijk aangesproken voel. Ook ik ben een van de kantoor collega’s die onaangekondigd binnenkomt wandelen op zoek naar een collega of soms om de huiskamer te bewonderen.

Toestemming vragen net als thuis

Ik weet heel goed dat dit het huis is van de bewoners. Ik hoor het mezelf iedere dag zeggen en toch vergeet ik toestemming te vragen. Wanneer komt mijn bezoek uit? Wanneer past het in de huisagenda? Ik besef me dat als ik de zorgcollega’s stoor tijdens de zorg, ze worden afgeleid en dat dit direct effect heeft op de aandacht voor onze bewoners.

Een mooiere spiegel had ik niet kunnen krijgen, noch wensen, hartelijk dank hiervoor collega!

Meer informatie

Reageren

Auteur

NED7 Redactie

NED7 Redactie

NED7 is een (online) content community die een positieve bijdrage wil leveren om de maatschappij blijvend te veranderen als het gaat over zorg en ouderen. Een community met informatieve, relevante, realistische, positieve én bruikbare content over de zorg, gezond en vitaal ouder worden, zelfredzaamheid en saamhorigheid.