Volg ons online

Wonen

Verhuizen naar een verzorgingshuis

Tiny vertelt haar ervaringen met het verhuizen naar een verzorgingshuis van haar moeder, wat meer voeten in de aarde had dan ze dacht.

Gedeeld

op

Verhuizen naar een verzorgingshuis

Dit gastblog is geschreven door Tiny van Amsterdam, bezoeker van NED7.nl

Dan is het eindelijk rond: mama krijgt een plek in een woonzorgcentrum en nog wel de locatie die haar voorkeur heeft. Waar ik het wel over wil hebben is wat er allemaal bij komt kijken om te zorgen dat de verhuizing vlot verloopt.

Wat er allemaal aan vooraf gegaan is aan doktersbezoeken, overleggen met casemanagers, wijkverpleegkundigen en nog veel meer partijen die met het langer zelfstandig wonen van onze hoogbejaarde medemens – die soms van voren niet meer weet dat hij of zij van achteren leeft – in de weer zijn, ga ik het nu niet over hebben. In de pers zijn al vele schrijnende voorbeelden van onkunde, onmacht en desinteresse aangehaald.

Verhuizings checklist

Ha, een handleiding of checklijst die ik ook kan gebruiken zie ik sommigen al denken. Ja, misschien als zodanig bruikbaar, maar ook een beschrijving van wat er in ons geval allemaal mis is gegaan. De verhuizing is binnen een paar dagen een feit. Dat was niet zo moeilijk. Nieuwe kast kopen, kleding uitzoeken en wassen en het nodige nieuw aanschaffen. Kleding en linnengoed voorzien van een naamlabel is ook zo gepiept. Op internet bestel je voor niet veel geld geweven naamlabels. Een handige zus heeft kort na de inhuizing haar naaimachine in de auto gezet en op locatie in een paar uur tijd alle labels aangebracht.

Emotionele dingen bij het opruimen

Ook het opruimen van de ouderlijke woning verloopt door goede onderlinge samenwerking van de vijf zussen prima. Wie nog iets wil hebben, zet dat op een lijst en vermeldt haar naam erbij. De afspraak is bij meerdere gegadigden te loten, maar dat blijkt helemaal niet nodig. We zijn wel zussen, maar hebben allemaal andere behoeften. De WhatsApp-groep ‘mama’ wordt tijdens de opruimdagen voornamelijk gebruik om iedereen te laten zien wat er nu weer tevoorschijn was gekomen. Leuke dingen zoals een geboortekaartje van een inmiddels 55 jarige zus, maar ook emotionele dingen, zoals een doos met linten en rouwattenties bij het overlijden van papa (ruim 20 jaar geleden).

Leve de kringloop!

De eerste afspraak met de woningbouwvereniging geeft duidelijkheid over wat er gedaan moet worden, voordat de sleutels worden ingeleverd. Een inboedelopruimer zorgt voor het afvoeren van meubilair, witgoed en alles wat er nog meer achterblijft. Alles krijgt voor zover mogelijk nog een bestemming. Leve de kringloop!!! Hij zorgt er ook voor dat nog bruikbare spullen worden verkocht, dicht gaatjes in plafonds en wanden en maakt de woning schoon. Niet voor niets uiteraard, maar tegen alleszins acceptabele kosten en het scheelt ons een hoop werk.

De dementie van mama

Gezien de voortschrijdende dementie van mama, wordt afgesproken dat twee zussen bewindvoerder en mentor worden. De aanvraag ligt snel bij de kantonrechter en binnen een maand is de toewijzing er. Ook weer geregeld. Het scheelt dat oudste zus sinds het overlijden van papa al een groot deel van de (financiële) beslommeringen voor haar rekening heeft genomen en andere zus een medische achtergrond heeft. Iedereen heeft er het volste vertrouwen in.

Alles regelen via internet

Gelukkig kun je tegenwoordig veel via internet regelen. En dan maar meteen het adres van oudste zus als correspondentieadres doorgeven. De energiemaatschappij geeft een opnamenummer als referentie voor het doorgeven van de meterstanden op de datum dat de huissleutels worden ingeleverd. Bij de Gemeentelijke Basisadministratie verschijnt de eerste hobbel.

Verhuizen naar een verzorgingshuis

Er wordt bij een adreswijziging gevraagd of en zo ja, welke huisgenoten er mee verhuizen. Voor het gemak verschijnen op het scherm dan de namen van degenen die daarvoor in aanmerking komen. Oeps: de naam van mijn vader, dat kan toch niet waar zijn? Ja hoor het staat er echt. Vinkje bij zijn naam maar heel snel weg geklikt. Ook een nadeel is dat de toevoeging bij het huisnummer niet ingevuld kan worden. Het woonzorgcentrum heeft per groepswoning een zelfstandige adresaanduiding, maar er moet dan wel bij vermeld: groepswoning 1 hoog. De website heeft geen opmerkingenveld en om nu naar het stadsdeelkantoor in Amsterdam te rijden is wel wat veel van het goede. Dan maar een brief schrijven met daarin zowel de vermelding van het overlijden van papa als de toevoeging bij het adres. Overigens tot op heden geen enkele reactie op ontvangen.

Abonnementen opzeggen

De afwikkeling van veel andere zaken gaat redelijk vlot. SVB, pensioenfondsen, CAK, abonnementen, al snel stromen de bevestigingen van de verhuizing en wijziging van het correspondentieadres binnen. Zelfs de huurtoeslag kan snel worden stop gezet. Waar door langdurig lidmaatschap of abonnement onduidelijk is wat het lid- of abonneenummer is, blijkt vaak een telefoontje voldoende. Wat dat betreft petje af voor o.a. Mikrogids en Ziggo. En bijna altijd is er begrip voor de reden van de opzegging of beëindiging.

De nadelen van internet

Internet heeft echter ook nadelen. Zeker als je het abonnement internet plus bellen van KPN wilt opzeggen. In eerste instantie lijkt er niets aan de hand. Enkele dagen na de schriftelijke opzegging komt er een sms-je met het verzoek via de website een afspraak te maken met een monteur. Geen probleem, combineren we gewoon met een opruimavond, want de monteur kan ook tussen 17.00 en 19:00 uur komen. Maar…al wie er komt: geen monteur, dus maar even de klantenservice bellen.

Sorry, misverstandje

“Ja mevrouw, dat is omdat er glasvezel op uw adres komt, daar hebben we over gemaild.” “Oh, het gaat toch over de verhuizing van mijn moeder naar een woonzorgcentrum?” “Nee, om glasvezel, daar hebben we over gemaild.” Ja maar die computer is al 4 weken buiten gebruik, dus ook geen mail gezien. Misverstandje dus, maar dat neemt niet weg dat er geen monteur is. “Dat gaan we even navragen mevrouw.” Muziekje en na enige tijd weer een juffrouw aan de telefoon. Zij weet helemaal niet waar het over gaat. Weer uitgelegd, weer dezelfde antwoorden gekregen en…ze gaat het even navragen. Na ruim 3 minuten komt ze al terug met de mededeling dat het om een afspraak voor glasvezel gaat. Ja juffrouw, dat weet ik, maar dat is niet de bedoeling en overigens: er is dus ook geen monteur. Is kennelijk ook niet nodig, want het gaat alleen om een opzegging.

Een helder momentje

Ik krijg een helder momentje en vraag of als ik het modem naar een KPN-winkel breng ik dan de opzegging kan regelen. Gelukkig blijkt het antwoord daarop een volmondig ja, waarop ik juffrouw nummer 2 laat weten dat ik dan voldoende weet, mijn hartelijke dank uitspreek en haar en nog een fijne avond wens. Haar roep: “Mevrouw, mevrouw!” wil ik niet meer horen; ik beëindig het gesprek. Manlief heeft twee dagen later het modem afgegeven, samen met een kopie van de opzegbrief. Krijgt hij te horen dat het eigenlijk niet de goede weg is, maar na lezing van de opzegbrief strijkt men de hand over het hart. Het kan dus wel goed gaan.

Ik krijg excuses

Beetje jammer was wel weer, dat ik enige tijd later gebeld wordt over de opzegging en of ik echt geen nieuw abonnement wil afsluiten. Ik heb vriendelijk doch dringend gevraagd of men even naar de reden van de opzegging wil kijken. Ik krijg vervolgens wel excuses, maar het is toch handiger als men eerst leest en dan (wel of niet) belt.

Meterstanden doorgeven

Dan is het de dag om de sleutels in te leveren van de woning. Fijn dat dit voor de kerstdagen nog afgesproken kon worden. De mevrouw van de woningbouwvereniging is net als bij de eerste inspectie erg vriendelijk en meewerkend. Gezamenlijk schrijven we alle meterstanden op en voor de zekerheid maakt manlief met zijn mobieltje foto’s van alle meters. Via de website geef ik op de aangegeven wijze de standen aan o.a. de energieleverancier door.

Meterstanden kloppen niet

Op 5 januari vind ik bij thuiskomst een brief van de energieleverancier (gedateerd 31 december) met de mededeling dat men vermoedt dat er bij het opgeven van de meterstanden en cijfers zijn omgewisseld evenals het vriendelijke verzoek voor 6 januari (!!!) de juiste standen door te geven. Alles gecheckt, maar de cijfers kloppen allemaal, dus maar weer gewoon doorgegeven. Ook de meterstanden erbij gezocht van de jaarlijkse reguliere opgave en de daarbij behorende afrekening. Daaruit blijkt dat een van de meters helemaal niet meer loopt, maar dat de vorige opgave door de energieleverancier is gecorrigeerd/hoger geschat. Niet eerder gezien en evenmin is toen het maandbedrag aangepast. Tja, dan valt het niet zo op. Omdat het niet mogelijk is een bij de opgave van de standen een toelichting te geven of bijlagen mee te sturen, maar even via het contactformulier het hele verhaal vertelt en foto’s gestuurd van de eindstanden.

Even de klantenservice bellen

Top, binnen drie dagen een mail van de klantenservice dat de eindafrekening opgemaakt gaat worden aan de hand van de door mij opgegeven standen. Na een week valt de eindafrekening op de mat. Ruim € 90,- bijbetalen. Het bedrag wordt binnen 10 dagen automatisch geïncasseerd. Hoe kan dat nu? Nou gewoon, de stand van de niet-lopende meter is gecorrigeerd. Meteen in de telefoon geklommen en de klantenservice gebeld. De zeer vriendelijke meneer van de klantenservice hoort mijn verhaal aan en kijkt ook even terug naar mijn eerdere bericht. Hij snapt de aanpassing ook niet, zeker niet als duidelijk wordt dat er al eens een mail is gestuurd met de mededeling dat de afrekening op basis van de door mij doorgegeven standen zal plaatsvinden. Maar, zo belooft hij: hij gaat het in orde maken en zorgt er en passant voor dat de automatische incasso wordt tegen gehouden.

Geld retour

Weekje later ontvang ik de nieuwe eindafrekening. Er komt geld terug en ook het al geïncasseerde bedrag van ruim € 90,- komt terug. Eeeh…dat bedrag zou toch niet geïncasseerd worden? Is volgens het bankoverzicht ook niet het geval, maar ja staat zo wel in de brief. Maar even afwachten en uiteindelijk is het financiële eindresultaat wel goed (ruim € 350,- retour), maar dan is het inmiddels wel eind februari.

Eigen bijdrage

Ook bij het CAK is het verschil tussen de zeer vriendelijke dames en heren aan de telefoon en de praktische uitvoering van de werkzaamheden opvallend. Voor de duidelijkheid: CAK voert de beschikkingen uit en stuurt elke vier weken een factuur voor de eigen bijdrage. Tussen de ontvangst van de factuur en de incasso zit vier weken. Als de maximale eigen bijdrage is bereikt, krijg je het hele jaar nog facturen met als eindbedrag € 0,00. Bovendien zijn alle voorgaande perioden ook weer vermeld in de specificatie. Hele bossen worden er voor omgezaagd.

Aparte beschikkingen

Daarnaast is er voor nagenoeg iedere vorm van ondersteuning een aparte beschikking en dus aparte facturatie. Bij mama ging het om huishoudelijke hulp en dagopvang. Kennelijk niet mogelijk om dat in een keer te factureren, dus dat waren er elke maand twee. Ook die maar eens op een natte en koude februaridag doorgenomen om tot de conclusie te komen dat het toch niet helemaal goed was gegaan. Als alle gefactureerde bedragen in een spreadsheet staan, is het inderdaad overduidelijk. Maar nogmaals: zeer vriendelijke mensen aan de telefoon en binnen twee weken is het onterecht geïncasseerde bedrag ad ruim € 160,- retour.

Onderzoek naar fraude

Dan heel onverwacht een telefoontje van de Gemeente Amsterdam: er wordt een adresonderzoek gedaan. Stomverbaasd vraag ik wat dat inhoudt. “Mevrouw dat betekent dat onze afdeling belastingen vindt dat er wel erg veel mensen op het adres wonen, waar uw moeder is ingeschreven en dus twijfelt aan haar inschrijving. Dat wordt in de gaten gehouden met het oog op alle mogelijke soorten fraude en als de Belastingdienst het niet vertrouwd wordt er een onderzoek ingesteld.” Blijkt ook al een brief over te zijn gestuurd, maar omdat ik op dit moment maar een keer in de 14 dagen naar mama ga, ligt die ongetwijfeld nog in haar postvak.

Mama onvindbaar

“Mevrouw als u onder vermelding van dit dossiernummer nu snel de afdeling handhaving belt en het uitlegt, dan moet het goed komen. Zo niet, dan wordt uw moeder uitgeschreven en dat kan betekenen dat zij geen adres meer heeft met alle gevolgen van dien.” “Ja maar meneer, het is een woonzorgcentrum, logisch toch dat daar veel mensen zijn ingeschreven?” Heeft hij geen boodschap aan. Ik moet dus handhaving bellen. Zo gezegd zo gedaan. Aardige mevrouw aan de lijn, die echter in eerste instantie het dossier niet kan vinden, althans niet met het door mij gegeven nummer.

Iemand zit te slapen bij de Belastingdienst

Vermoedelijk klink ik nogal bibberig want  met geboortedatum, naam, meisjesnaam etc. van mama komt het dan toch boven water. Inderdaad: op verzoek van de Belastingdienst een adresonderzoek. De aardige mevrouw snapt het ook niet. Zij kent het woonzorgcentrum en vermoedt dat er bij de Belastingdienst iemand ontzettend heeft zitten slapen. Zij draait het meteen terug. Gelukkig, ook weer opgelost. Voor de zekerheid ’s avonds toch ook maar weer alle betrokken afdelingen van de Gemeente en de belastingdienst de papieren over de bewindvoering toegestuurd.

Aangemeld voor activiteiten

Het woonzorgcentrum heeft soms ook wat moeite met het vinden van de juiste weg. Het laten doordringen van bewindvoering en mentorschap duurt even. De brief van de Rechtbank voor de administratie komt in mama’s postlaatje terecht. Dat schiet dus niet echt op. Bij de inhuizing hebben we afgesproken dat het centrum de was doet en mama is aangemeld voor activiteiten. Beide zaken natuurlijk niet voor niets, maar we tekenen voor incasso van de maandkosten. Niks mis mee, toch.

Verkeerde incasso’s

Na 2 maanden blijkt dat het handiger is het centrum voor toiletartikelen te laten zorgen. Dit geven we door en men belooft het te regelen. Resultaat: de volgende maand alleen incasso van de kosten voor de toiletartikelen, de maand daarna helemaal geen incasso. Een aantal telefoontjes en nieuwe medewerkers verder zegt men dat het nu echt is geregeld en men geeft aan de fouten voor eigen rekening te nemen. Er hoeft dus niet achteraf alsnog te worden betaald. Half mei dan toch de eerste juiste incasso voor het volledige bedrag.

Mama zit eindelijk in het juiste systeem

Inmiddels zit mama goed in de diverse systemen. Nu ze een half jaar in het woonzorg-centrum verblijft, wordt het tijd om de hoge eigen bijdrage te betalen. Deze wordt volgens bericht van het SVB van de AOW-uitkering ingehouden. Ook de beschikking is van het CAK ontvangen inclusief de berekening van de bijdrage.

Alle lof

Ik ga er van uit dat het vanaf nu op rolletjes loopt, maar zeker weten doe je dat natuurlijk nooit. We blijven ons met liefde inzetten om mama’s laatste stappen op haar levenspad zo prettig mogelijk te laten verlopen. De inzet van de verzorging in het woonzorgcentrum verdient hierbij alle lof. Wat zijn ze lief en betrokken, net als alle vrijwilligers die zich inzetten voor de bewoners.

NED7 is dé community voor 50-plussers die bewijzen dat ouder worden alles behalve vervelend is.

Advertentie

Wonen

Zorg verlenen is alsof je een vliegveld runt

Is zorg verlenen te vergelijken met het runnen van een vliegveld? Vaak wel volgens een medewerker van Domus Magnus. Ze legt het uit.

Gedeeld

op

Zorg verlenen

Dit gastblog is geschreven door een medewerker van Landgoed Klein Engelenburg in Brummen

Woonzorglocatie Klein Engelenburg op een doordeweekse morgen. In de gangen van het statige landhuis kuieren bewoners op weg naar hun ontbijtplek. De geur van verse koffie en jus d’orange prikkelt de neus. Twee dames genieten al van hun gekookt eitje. Een echtpaar neemt rustig plaats aan hun vaste tafeltje bij het raam. Zo van buiten lijkt het landgoed een vredig herstellingsoord, waar de oudere mens zich omringt weet door zorg en een tikje luxe. Maar achter de schermen is er van serene rust weinig sprake. Het gonst van de acties, afspraken, disciplines en controles.

Verandering baart kunst

Klein Engelenburg was de eerste locatie van woonzorgorganisatie Domus Magnus en bestaat al sinds 2004. Particuliere ouderenzorg in deze vorm was best iets nieuws 14 jaar geleden. De woonzorglocatie ontstond vanuit het idee om in een situatie zoals thuis de mooiste vorm van zorg, welzijn en leven aan te bieden. Afgelopen jaren veranderde er van alles in het zorglandschap. In toenemende mate tekent zich een maatschappelijke ontwikkeling af waarin ouderen langer thuis blijven wonen, welke zich ook vertaalt in een geleidelijke toename van de zorgzwaarte van de bewoners op het moment dat zij verhuizen naar een zorgcentrum. Deze ontwikkeling is niet specifiek voor onze locatie maar geldt, denk ik, voor alle ouderenzorgorganisaties in Nederland.

Zorg verlenen

Het zorgcentrum dat ambities waar wil maken wordt in mijn ogen steeds meer een mengeling van ziekenhuis, vliegveld en beursgenoteerd bedrijf. Zo wil je natuurlijk optimale en intensieve zorg bieden, maar heb je tegelijkertijd te maken met de eisen die zorgverzekeraars en overheid stellen. De link naar het ziekenhuis is op zich een logische vergelijking. Veel instanties hanteren voor particuliere verzorgingshuizen dezelfde normen, richtlijnen en wet- en regelgeving als voor ziekenhuizen. Daarbij verleen je optimale zorg (voor ouderen). Om de omgeving zo vriendelijk te houden biedt je faciliteiten die de keerzijde van het ouder worden, de gebreken, zo onopvallend mogelijk wegneemt. Als onbevooroordeeld bezoeker merk je iets van die zorg door het aantal geparkeerde rolstoelen en gecontroleerde in- en uitgangen, maar verder is de sfeer rustig en gemoedelijk.

De link naar een vliegveld

De link naar een vliegveld lijkt daarentegen niet zo voor de hand liggend, maar een kijkje achter de schermen maakt de vergelijking duidelijk. Op dit verzamelpunt worden enorm veel verschillende logistieke disciplines onder soms sterk wisselende omstandigheden uitgevoerd. Er zijn veel soorten ‘reizigers’ die met verschillende doelen neerstrijken op een centraal punt. Je hebt mensen die voor enkele dagen logies in het zorghotel nemen, bijvoorbeeld omdat ze willen aansterken na een zware operatie of even geen mantelzorg hoeven in te schakelen. Daarnaast is een grote groep vaste bewoners die met minder zware of juist hele zware ‘beperkingen’, zowel geestelijk als lichamelijk, hun intrek hebben. Velen hebben ten opzichte van elkaar tegengestelde wensen, die toch op de centrale plek doorgaans vervuld worden. Langs en om deze groep Klein Engelenburg-bewoners heen trekt een heel leger van toeleveranciers, verzorgers, activiteitenbegeleiders, schoonmakers, keukenpersoneel en controleurs voorbij. Zij zorgen voor het soepel functioneren van het geheel. De dynamiek bestaat uit het ‘just in time’ leveren van complexe zorg, maaltijden (met verschillende dieetwensen), hygiëne, entertainment, rust en regelmaat.

Vergelijking met een beursgenoteerd bedrijf

De vergelijking met een beursgenoteerd bedrijf tot slot is eenvoudig te begrijpen als je weet hoe scherp beursgenoteerde bedrijven worden gecontroleerd. Accountants, fiscalisten, juristen maar ook criticasters als zorgverzekeraars, inspecties, overheden, en media kijken van buitenaf toe en hebben permissie een oordeel geven over het reilen en zeilen van de onderneming. De ‘aandeelhouder’, lees de familie van de bewoners, is ook zeer sterk betrokken bij het wel en wee van vader of moeder en mag dus ook een oordeel hebben over woonzorglocatie Klein Engelenburg. Graag zelfs. We hebben oog voor elk verzoek en alle motivatie om die optimale zorg, op een veilige plek die voelt als thuis iedere dag te bieden.

Je begrijpt het, deze drie-éénheid bruist, stuurt, corrigeert en past aan, maar treedt nooit op de voorgrond. Kopje koffie op een rustige ochtend? Met alle plezier!

Meer weten?

Wil je meer weten over zorgorganisatie Domus Magnus of over de locatie Landgoed Klein Engelenburg in Brummen? Bezoek dan de website of de pagina over de locatie.

Lees verder

Wonen

Voorkom een val in huis met deze handige checklist!

Voorkom een val in huis met deze handige checklist van de GGD Amsterdam. In no-time ben je erachter of je aanpassingen nodig hebt.

Gedeeld

op

door

Val voorkomen

Zo lang mogelijk zelfstandig in je eigen huis blijven wonen, wie wil dat nu niet? Ook de overheid stimuleert dat. Het is gewoon fijn om in uw vertrouwde omgeving te zijn met eigen spulletjes om je heen. Zelfstandig wonen heeft veel voordelen, maar het is wel belangrijk om regelmatig te kijken of je woning nog bij je situatie past en dat de woning geen hindernisbaan is.

Al voel je je fit en bent je niet gevallen, dan nog is het natuurlijk belangrijk om veilig te wonen. Nu, maar ook over een tijdje. Daarom is het goed om eens kritisch te bekijken of er in de woning aanpassingen gedaan kunnen worden die de woning veiliger maken om zo de kans op vallen te verkleinen. Je bent dan goed op de toekomst voorbereid! GGD Amsterdam heeft speciaal voor het onderwerp vallen een campagne opgezet: Laat je niet vallen. Dagelijks voorzien ze bewoners van de hoofdstad van handige tips om een val te voorkomen. Voor een veilig huis hebben ze daarom een checklist gemaakt waarmee je zelf kunt controleren of jouw huis klaar is voor de toekomst.

Voorkom een val

Op tijd je woning aanpassen heeft veel voordelen. Je hebt meteen het gemak van de aanpassingen en de kans op vallen is veel kleiner. Veel mensen komen pas in actie na een val. En dan wordt vaak alleen de ruimte aangepast waar dat is voorgevallen. Voorkomen is zoveel beter dan genezen! Neem het hele huis eens goed onder de loep en kijk waar mogelijke risico’s liggen. Daarvoor hebben wij een heel handige checklist!

Badkamer en toilet

Het toilet en de badkamer zijn meestal de eerste ruimtes in huis die worden aangepast om het risico op uitglijden en vallen te verkleinen. En dat is maar goed ook, want de badkamer is dé plek waar je lelijk ten val kunt komen. Vocht en gladde tegels zijn gewoon geen goede combinatie. Bad- en douchematjes zijn altijd goed om uitglijden op een vochtige vloer te voorkomen, maar kies wel voor matjes met een stroeve onderlaag zodat ze niet glijden. Badkamer en toilet nog veiliger maken kan echt al met simpele aanpassingen. Kijk eens goed naar je situatie. Moet je in bad douchen? Kun je zittend douchen? Heb je voldoende houvast als je in de douche of het bad stapt? Of om op het toilet te gaan zitten en weer op te staan? Bekijk hier handige tips hoe je deze ruimtes zo veilig mogelijk maakt.

Hal, gang en overloop

De hal, gang en overloop zijn plekken in huis die nog wel eens worden vergeten als het om veiligheid gaat. Ze worden vaak niet als risicovol gezien, maar dat kunnen ze zeker wel zijn. Alleen al door een kleedje of loper weg te halen, verklein je de kans op een val. En zijn er nog andere obstakels die in eerste instantie onschuldig lijken? Bijvoorbeeld kastjes, een kapstok en zelfs post op de deurmat? Houd deze ruimtes dan zo toegankelijk mogelijk met deze praktische tips.

Trap

Als je fit genoeg bent om dagelijks de trap te gebruiken, is dat natuurlijk heel fijn. Toch is het goed om bij de trap stil te staan, want niet alleen in de badkamer, maar ook op de trap gebeuren veel ongelukken. Even snel naar beneden om de deur open te doen. Met een logge stofzuiger of een emmer sop de trap schoonmaken. Spulletjes op de traptreden die je van etage naar etage wilt verplaatsen. Een trapleuning die wiebelt. Te gladde traptreden. Te weinig verlichting in het trapgat… Met eenvoudige aanpassingen en onze nuttige tips is ook jouw trap zo veilig!

Woonkamer

De woonkamer is de plek waar je het meest tijd doorbrengt in huis. Een gezellige plek waar je lekker tv kijkt, een boek leest, eet en misschien wel een hobby uitvoert. Maar hoe vol staat deze kamer eigenlijk? Een bank, salontafel, fauteuil, kastjes, eethoek, siertafeltjes, grote planten, vloerkleden, noem maar op… Heb je nog wel voldoende loopruimte? Vooral met een rollator? Kun je niet struikelen over een vloerkleed of losse snoeren? Kun je gemakkelijk bij de spulletjes in kasten zonder een trap of bukken? Met deze tips maak je je woonkamer een stuk veiliger.

Slaapkamer

In de slaapkamer lig je voor het grootste deel in bed en dan kan jou niets gebeuren. Denk je… Toch kun je ook hier nog veel verbeteren aan veiligheid. Want wat als je ’s nachts naar de WC moet? Kun je dan gemakkelijk bij het bedlampje of de lichtschakelaar komen? En heb je wel voldoende ruimte naast het bed om vrij te kunnen bewegen? Ligt er naast het bed een kleedje waarover je kunt struikelen of uitglijden? En is jouw bed eigenlijk wel hoog genoeg zodat je er zonder moeite in en uit kunt stappen? Benieuwd hoe je de slaapkamer ook zo veilig mogelijk maakt? Dat is helemaal niet zo moeilijk met onze tips en advies.

Keuken

De keuken is echt een plek waar ongelukjes in kleine hoekjes zitten. Je gebruikt deze ruimte gedurende de dag heel vaak. Voor je ontbijt, lunch en avondeten. Tussendoor voor een kopje koffie of thee, of iets anders te drinken. Om iets lekkers te pakken, of om je handen te wassen of schoonmaakspulletjes te pakken. Tel maar eens op een dag hoe vaak je in de keuken komt. Vaker dan je waarschijnlijk doorhebt! Daarom is het zo belangrijk dat je deze ruimte zo veilig mogelijk kunt gebruiken. Kun je bijvoorbeeld overal goed bij zonder hoog te moeten reiken of laag te moeten bukken? Heb je de juiste hulpmiddelen om snel en eenvoudig iets wat op de vloer is gevallen op te ruimen? Deze praktische tips helpen je ook de keuken veilig te maken.

Meer weten?

Ben je benieuwd of de woning zo veilig mogelijk is zodat de kans op vallen zo klein mogelijk is? Wij hebben voor jou een handige checklist waarmee je door het huis kunt lopen. Door het beantwoorden van de vragen met ‘ja’ of ‘nee’ zie je vanzelf waar de aandachtspunten in de woning liggen en ook of je gewoontes hebt die tot vallen kunnen leiden. De checklist kun je heel gemakkelijk downloaden en printen. Heb je geen printer? Vraag het familie, vrienden of buren om dit voor je te doen!

Lees verder

Wonen

De binding van een ‘Welgelegendag’

De vele bewoners bij zorgorganisatie Domus Magnus hebben bij elkaar een schat aan geschiedenis die ze delen tijdens de Welgelegendag.

Gedeeld

op

De binding van een welgelegendag

Dit gastblog is geschreven door een medewerker van woonzorglocatie Huis Welgelegen in Warnsveld

Woonzorglocatie Huis Welgelegen in Warnsveld is geen standaard huis, het draagt een rijk verleden met zich mee. Als werknemers mogen we daar elke dag van genieten.

De historie van het huis, oorspronkelijk een herberg met boerderij en molen en rond 1830 omgebouwd tot een herenhuis met een fraai aangelegde tuin, is tot in alle details waarneembaar. Het prachtige herenhuis is onderdeel van woonzorgorganisatie Domus Magnus waar onze bewoners zelfstandig kunnen wonen maar zorg voor ouderen 24-uur aanwezig is.

Welgelegendag

Sinds september 2006 is Huis Welgelegen een kleinschalige woonzorgvoorziening, naar de wens van ‘tante Lies’, een vroegere bewoonster van het huis. Haar neef (tantezegger), heeft zich indertijd erg voor de realisatie van haar wens ingezet. Om dat te gedenken vieren we elk jaar rond 8 september, de verjaardag van mevrouw en de officiële openingsdatum van Huis Welgelegen de Welgelegendag. Bewoners, familie van bewoners, personeel, vrijwilligers en degenen die regelmatig met Huis Welgelegen te maken hebben staan met elkaar stil bij het bijzondere karakter van het huis. Bovendien is het een goede aanleiding om een feestje te vieren!

Thema ‘Zie Mij, Ken Mij’

Gezien de ervaringen uit het verleden, hebben we een grote tent in de tuin laten plaatsen, zodat iedereen in ieder geval droog kon zitten. Afgelopen jaar droeg de Welgelegendag het thema ‘Zie Mij, Ken Mij’. Wereldwijd geniet het gedicht “See Me” bekendheid; gevonden na het overlijden van een bewoonster van een zorginstelling voor ouderen. In dit gedicht haalt deze mevrouw aan dat zij niet alleen die zorgbehoevende oudere met dementie is. Zij is een optelsom van alles wat zij in haar leven heeft meegemaakt en niet alleen de zorgbehoevende oudere in een bejaardentehuis die zij in de laatste periode van haar leven is geweest.

De oorlog

Of je nu in één van de luxe en particuliere verzorgingshuizen woont of in een reguliere zorginstelling, in elke oudere mens/onze bewoner zit nog steeds dat kleine kind, de oorlog, de adolescent, de volwassene met of zonder kinderen, met of zonder carrière en ga zo maar door. Is de ene bewoner terughoudend geweest en risico vermijdend, zo is de ander juist weer heel avontuurlijk aangelegd. Alle bewoners hebben de oorlog meegemaakt, in Nederland of elders, die van invloed is geweest op het latere leven. Hield de ene bewoner er van om hard te fietsen en de wind door de haren te laten waaien, had de ander hier juist een hekel aan. Er is zoveel te vertellen. Om onze bewoners op een andere manier dan wij dagelijks zien, zichtbaar te maken, hebben wij de familie gevraagd om tijdens onze Welgelegendag een korte levensbeschrijving te geven met juist die specifieke omschrijving die die ene bewoner, anders maakt dan de anderen.

Feestelijk

De bewoners zaten vooraf al in spanning te wachten en naar de laatste voorbereidingen te kijken. En wat hadden we enorm geluk met het mooie weer. Dat gegeven en de feestelijke tent maakte dat iedereen er extra zin in had. En na de openingstoespraken door locatiemanager en de activiteitenbegeleider kon de middag beginnen. Van elke bewoner werd het levensverhaal verteld door de eigen familie. Mooie verhalen, ontroerend, verdrietig en verbijsterend soms ook. Wat opviel was, dat alle bewoners al in hun jonge jaren met veel angst te maken hebben gehad, als kind of als tiener in oorlogstijd; in het Jappenkamp, opgesloten in een kelder nadat het huis plat was gebombardeerd, met gevaar voor eigen leven verbonden waren aan verboden organisaties, een verboden krant rondbrachten, gevlucht zijn of familieleden verloren in het oorlogsgeweld. En na de oorlog waren studie of werk niet vanzelfsprekend binnen handbereik, daar moest veel moeite voor worden gedaan en vaak lang voor worden gereisd.

Werken in het onderwijs

Velen legden een grote maatschappelijke betrokkenheid aan de dag. Er werd lang en hard gewerkt, een bewoonster heeft dat zelfs tot haar 75e levensjaar volgehouden. De dames moesten destijds stoppen met werken als ze in het huwelijk traden of een kind kregen. Velen pakten het werk zo snel als toegestaan weer op. Veel bewoners hebben les gegeven in het onderwijs, cursussen gegeven of asielzoekers de Nederlandse taal onderwezen. Een bewoonster gaf het vak “omgangskunde” aan aankomend gezinsverzorgenden, “zodat de meisjes zich aan konden passen aan elk milieu”. Foto’s illustreerden de levensverhalen, gaven beeld aan het leven van de bewoner. Liefdevolle familieleden waren aanwezig om, met hun verhalen, deze dag vorm te geven. We hebben allemaal genoten van deze dag en geluisterd naar de muziek uit de 30er, 40er en 50er jaren die aansloot op het thema. Dat zo’n dag niet alleen feestelijk maar ook zeer vermoeiend is voor onze bewoners illustreert wel het feit dat om 20.00 uur, anderhalf uur na afloop, alle bewoners moe maar voldaan lagen te slapen!

Binding

Later in de week kwam alles zo mooi samen: het afscheid nemen en het leven vieren. Wat ik tijdens de Welgelegendag diverse keren hoorde, is dat zowel bewoners als familie de omgang met elkaar zo bijzonder vinden, en dat de sfeer in het huis zo goed is. Alsof iedereen familie van elkaar is. Als zoon, dochter sta je er niet alleen voor als het om de zorg voor je ouder gaat, ook de familieleden van andere bewoners informeren naar jouw ouder en maken een praatje, en leven mee als er iemand is overleden. Daar komt het karakteristieke van de Huis Welgelegen naar voren. Precies wat wij als personeel van Huis Welgelegen willen uitdragen: de laatste levensfase van de bewoner maken tot iets moois, zodat een leven op een goede, intense manier wordt afgesloten en op een waardige manier afscheid genomen kan worden.

Meer weten?

Wil je meer weten over zorgorganisatie Domus Magnus of over de locatie Huis Welgelegen in Warnsveld? Bezoek dan de website of de pagina over de locatie.

Lees verder

Meest gelezen