Volg ons online

Wonen

MRSA besmetting en handhygiëne in de zorg

Dankzij de MRSA besmetting waar Humanitas Deventer mee te maken kreeg is het roer omgegooid en is er veel geleerd.

Gedeeld

op

MRSA besmetting

De MRSA besmetting waar Humanitas Deventer afgelopen jaar mee te maken kreeg was de aanleiding voor bestuurder Gea Sijpkes om de nodige maatregelen te nemen. Maar tegelijkertijd wilde ze ook dat Humanitas een gezellig huis bleef voor haar bewoners. Hoe heeft ze dit aangepakt en waarom zijn basishygiëne zo belangrijk?

Gea Sijpkes had een duidelijk doel voor ogen toen ze vier jaar geleden aantrad als bestuurder van Humanitas in Deventer: dit moest het meest warme en gezellige verpleeghuis van Deventer worden. “Tegelijkertijd moest natuurlijk wel de basishygiëne op orde zijn”, zegt ze. En dat was een uitdaging in zo’n oud gebouw. Een externe audit bracht duidelijkheid over wat allemaal nodig was, maar maakte ook meteen duidelijk dat het huis wel ‘thuis’ moest blijven voor haar bewoners.

Legionellagevaar en grote schoonmaak

Voldoen aan de HACCP-regels bleek eenvoudig te organiseren, maar voor het hoge legionellagevaar – omdat de warm/koud waterleidingen te dicht bij elkaar lagen – was hulp van de verhuurder nodig. Weer een stap gezet. De afspraak om jaarlijks een grote schoonmaak te houden was de volgende. De microvezeldoekjes deden hun intrede en het personeel werd getraind. En zo ging het stapsgewijs verder. De houten spatels in de keuken werden vervangen door plastic, de afvalstromen werden gescheiden. En in de wc’s kwam handalcohol en zeep. “Maar niet in de WC’s van de bewoners zelf”, zegt Sijpkes, “Die mochten hun lavendelzeepjes houden. En als eens een wond moet worden behandeld dan regelen wij de voorzieningen wel.”

Handhygiëneweek

Alles op orde? In theorie wel. “Je merkt na verloop van tijd echter dat de aandacht voor een van de meest belangrijke thema’s, handhygiëne, versloft”, zegt Sijpkes. Dus werd een handhygiëneweek georganiseerd, met als onderdeel een met de GGD opgezette scholing, die meteen werd geborgd als vast onderdeel van de scholingscarrousel van Humanitas. “We wilden het niet alleen maar ‘droog’ aanpakken met een scholing”, zegt manager woonzorg extramuraal Susan Rijks. “Een deel van onze kracht is dingen leuk maken voor de medewerkers. Dus organiseerden we een les met de blauwe lamp die laat zien of handen na de handenwasprocedure écht schoon zijn.

Effectiever dan naar school gaan

Ook kwam een spreker vertellen over de energie die je met je handen kunt opwekken en gingen we naar een kinderboerderij om dieren te aaien. Dat bezoek werd gekoppeld aan les over hoe je de handen goed wast en desinfecteert. Verder kreeg iedereen een eigen handcrème en een navulbaar spuitje met desinfectans. Onder het mom van ‘vele handen maken licht werk’ organiseerden we een wandeltocht met bewoners. En tot slot verzorgde een manicure ieders handen. Zij maakte meteen ook eventuele lange nagels kort.” Een aanpak die bij het huis past, vult Sijpkes aan. “Veel effectiever dan medewerkers naar school sturen. We kiezen liever voor een manier die energie geeft en uitnodigt om een volgende stap te zetten. Maar niet vrijblijvend natuurlijk, voor iedereen was duidelijk dat het ging om handhaving van de geleerde aanpak.”

MRSA besmetting

Wat bij de start van de handhygiëneweek nog niet bekend was, is dat Humanitas slachtoffer was geworden van een MRSA-uitbraak. “Dat doet wat met een huis”, zegt Rijks. “Er was wel een protocol, maar we voelden ons overvallen door het grote aanval vragen waarmee de GGD na de verplichte melding kwam. En natuurlijk geeft het onrust onder de bewoners, familieleden en medewerkers.”

Wel kreeg het partnership met de GGD snel vorm, vertelt Sijpkes. “De informatieoverdracht die je dan krijgt kost enorm veel extra inzet, maar geeft wel snel weer rust. Er zijn echter ook dingen waarop je geen invloed hebt. Het huisdier van een medewerker dat ook besmet blijkt te zijn bijvoorbeeld. Die medewerker kon niet terug keren naar werk totdat ook dat dier weer schoon was. Hoe ga je daarmee om? Voor zulke situaties bestaat geen jurisprudentie. En er is ook geen kennisoverdracht tussen zorgaanbieders onderling.”

Zuur geld

In dit laatste is nu wel verandering gekomen. Het bleek om een MRSA-stam te gaan die in de omgeving van Deventer veelvuldig voorkomt. In de regio wordt nu gewerkt aan informatieoverdracht tussen alle zorgaanbieders. Rijks: “Nu zat ik ’s avonds nog een brief te schrijven aan familieleden. Die moet je gewoon van internet kunnen plukken, zulke dingen pakken we dus ook op. Je hoort met andere dingen bezig te kunnen zijn. De bron is weliswaar niet te achterhalen, maar we hebben in huis wel de bewoner kunnen achterhalen en de kringen om die persoon heen die ook besmet bleken. Dat was de cruciale eerste stap om het probleem op te lossen.” En dat is ook tamelijk snel gelukt, vult Sijpkes aan. “Maar wel tegen hoge kosten. De kweekjes, de extra personele inzet, de rekening van het ziekenhuis, het is zuur geld. Maar het heeft ons wel ‘geholpen’ om iedereen te doordringen van het belang van een goede basishygiëne.”

Samenwerking GGD

Tijdens de bestrijding van de uitbraak is de aandacht voor het feit dat het om een verpleeghuis gaat waar mensen wonen niet uit het oog verloren. “We wilden geen al te medische setting creëren”, zegt Sijpkes. “Om een voorbeeld te geven: we hadden een bewoner van wie we wisten dat ze binnen korte tijd zou overlijden. Bij die persoon hebben we geen kweek afgenomen. Wel hebben we de afspraken in de zorg hierop aangepast. De GGD snapt dat wel, maar het ziekenhuis vindt dat lastig. Het is uiteindelijk onze verantwoordelijkheid. Het is al erg genoeg dat je zo iemand met beschermende kleding moet benaderen.” Een ander voorbeeld betrof een familielid waarbij was afgesproken dat er geen levensverlengende behandelingen meer toegepast zouden worden bij zijn vader. Sijpkes: “Die wilde dat we helemaal niets meer deden. Dan moet je toch even uitleggen dat de zaken die je voor de bestrijding van MRSA doet niets met levensverlening te maken hebben, maar vooral met bescherming van iedereen op de locatie.”

Geen RIVM registratie

Humanitas Deventer neemt niet deel aan SNIV van het RIVM. “We zijn niet medisch georiënteerd’, aldus Sijpkes, “In dat soort registraties lopen we niet voorop.” Rijks vult aan: “We steken onze tijd liever in de bewoners en in intern de zaken op orde houden. Dat vergt voortdurende aandacht. We hebben de handhygiëne en de scholing over hoe te handelen bij een uitbraak nu geborgd als verplicht opleidingsonderdeel van het opleidingscanon voor 2017 maar dat is ook echt nodig. Medewerkers hebben altijd wel een steun in de rug nodig om hier scherp op te blijven.”

Overleg binnen ActiZ

Sijpkes is naast bestuurder van Humanitas Deventer ook bestuurder van brancheorganisatie ActiZ. “Ik zit in de werkgroep antibioticaresistentie en ik heb me tijdens de eerste vergadering verbaasd over hoe weinig kennis er is over dit onderwerp. Daar werd ik eigenlijk wel een beetje door ontmoedigd. In tweede instantie versterkte het mij in mijn opvatting dat ik mij moet concentreren op datgene in huis waar we echt invloed hebben. Daarnaast wil ik goed stilstaan bij de vraag welke gekte aan maatregelen bewoners aankunnen. Altijd zorg én welzijn voor onze bewoners. Dit benadruk ik ook in de overleggen binnen ActiZ. Ik zie beslist dat mijn collega’s ook serieus bezig zijn met het op orde houden van de basishygiëne. Maar ik zie ook dat dit slechts een van de vele agendapunten is op de agenda van verpleeghuisbestuurders.”

NED7 is dé community voor 50-plussers die bewijzen dat ouder worden alles behalve vervelend is.

Advertentie

Wonen

Zorg verlenen is alsof je een vliegveld runt

Is zorg verlenen te vergelijken met het runnen van een vliegveld? Vaak wel volgens een medewerker van Domus Magnus. Ze legt het uit.

Gedeeld

op

Zorg verlenen

Dit gastblog is geschreven door een medewerker van Landgoed Klein Engelenburg in Brummen

Woonzorglocatie Klein Engelenburg op een doordeweekse morgen. In de gangen van het statige landhuis kuieren bewoners op weg naar hun ontbijtplek. De geur van verse koffie en jus d’orange prikkelt de neus. Twee dames genieten al van hun gekookt eitje. Een echtpaar neemt rustig plaats aan hun vaste tafeltje bij het raam. Zo van buiten lijkt het landgoed een vredig herstellingsoord, waar de oudere mens zich omringt weet door zorg en een tikje luxe. Maar achter de schermen is er van serene rust weinig sprake. Het gonst van de acties, afspraken, disciplines en controles.

Verandering baart kunst

Klein Engelenburg was de eerste locatie van woonzorgorganisatie Domus Magnus en bestaat al sinds 2004. Particuliere ouderenzorg in deze vorm was best iets nieuws 14 jaar geleden. De woonzorglocatie ontstond vanuit het idee om in een situatie zoals thuis de mooiste vorm van zorg, welzijn en leven aan te bieden. Afgelopen jaren veranderde er van alles in het zorglandschap. In toenemende mate tekent zich een maatschappelijke ontwikkeling af waarin ouderen langer thuis blijven wonen, welke zich ook vertaalt in een geleidelijke toename van de zorgzwaarte van de bewoners op het moment dat zij verhuizen naar een zorgcentrum. Deze ontwikkeling is niet specifiek voor onze locatie maar geldt, denk ik, voor alle ouderenzorgorganisaties in Nederland.

Zorg verlenen

Het zorgcentrum dat ambities waar wil maken wordt in mijn ogen steeds meer een mengeling van ziekenhuis, vliegveld en beursgenoteerd bedrijf. Zo wil je natuurlijk optimale en intensieve zorg bieden, maar heb je tegelijkertijd te maken met de eisen die zorgverzekeraars en overheid stellen. De link naar het ziekenhuis is op zich een logische vergelijking. Veel instanties hanteren voor particuliere verzorgingshuizen dezelfde normen, richtlijnen en wet- en regelgeving als voor ziekenhuizen. Daarbij verleen je optimale zorg (voor ouderen). Om de omgeving zo vriendelijk te houden biedt je faciliteiten die de keerzijde van het ouder worden, de gebreken, zo onopvallend mogelijk wegneemt. Als onbevooroordeeld bezoeker merk je iets van die zorg door het aantal geparkeerde rolstoelen en gecontroleerde in- en uitgangen, maar verder is de sfeer rustig en gemoedelijk.

De link naar een vliegveld

De link naar een vliegveld lijkt daarentegen niet zo voor de hand liggend, maar een kijkje achter de schermen maakt de vergelijking duidelijk. Op dit verzamelpunt worden enorm veel verschillende logistieke disciplines onder soms sterk wisselende omstandigheden uitgevoerd. Er zijn veel soorten ‘reizigers’ die met verschillende doelen neerstrijken op een centraal punt. Je hebt mensen die voor enkele dagen logies in het zorghotel nemen, bijvoorbeeld omdat ze willen aansterken na een zware operatie of even geen mantelzorg hoeven in te schakelen. Daarnaast is een grote groep vaste bewoners die met minder zware of juist hele zware ‘beperkingen’, zowel geestelijk als lichamelijk, hun intrek hebben. Velen hebben ten opzichte van elkaar tegengestelde wensen, die toch op de centrale plek doorgaans vervuld worden. Langs en om deze groep Klein Engelenburg-bewoners heen trekt een heel leger van toeleveranciers, verzorgers, activiteitenbegeleiders, schoonmakers, keukenpersoneel en controleurs voorbij. Zij zorgen voor het soepel functioneren van het geheel. De dynamiek bestaat uit het ‘just in time’ leveren van complexe zorg, maaltijden (met verschillende dieetwensen), hygiëne, entertainment, rust en regelmaat.

Vergelijking met een beursgenoteerd bedrijf

De vergelijking met een beursgenoteerd bedrijf tot slot is eenvoudig te begrijpen als je weet hoe scherp beursgenoteerde bedrijven worden gecontroleerd. Accountants, fiscalisten, juristen maar ook criticasters als zorgverzekeraars, inspecties, overheden, en media kijken van buitenaf toe en hebben permissie een oordeel geven over het reilen en zeilen van de onderneming. De ‘aandeelhouder’, lees de familie van de bewoners, is ook zeer sterk betrokken bij het wel en wee van vader of moeder en mag dus ook een oordeel hebben over woonzorglocatie Klein Engelenburg. Graag zelfs. We hebben oog voor elk verzoek en alle motivatie om die optimale zorg, op een veilige plek die voelt als thuis iedere dag te bieden.

Je begrijpt het, deze drie-éénheid bruist, stuurt, corrigeert en past aan, maar treedt nooit op de voorgrond. Kopje koffie op een rustige ochtend? Met alle plezier!

Meer weten?

Wil je meer weten over zorgorganisatie Domus Magnus of over de locatie Landgoed Klein Engelenburg in Brummen? Bezoek dan de website of de pagina over de locatie.

Lees verder

Wonen

Voorkom een val in huis met deze handige checklist!

Voorkom een val in huis met deze handige checklist van de GGD Amsterdam. In no-time ben je erachter of je aanpassingen nodig hebt.

Gedeeld

op

door

Val voorkomen

Zo lang mogelijk zelfstandig in je eigen huis blijven wonen, wie wil dat nu niet? Ook de overheid stimuleert dat. Het is gewoon fijn om in uw vertrouwde omgeving te zijn met eigen spulletjes om je heen. Zelfstandig wonen heeft veel voordelen, maar het is wel belangrijk om regelmatig te kijken of je woning nog bij je situatie past en dat de woning geen hindernisbaan is.

Al voel je je fit en bent je niet gevallen, dan nog is het natuurlijk belangrijk om veilig te wonen. Nu, maar ook over een tijdje. Daarom is het goed om eens kritisch te bekijken of er in de woning aanpassingen gedaan kunnen worden die de woning veiliger maken om zo de kans op vallen te verkleinen. Je bent dan goed op de toekomst voorbereid! GGD Amsterdam heeft speciaal voor het onderwerp vallen een campagne opgezet: Laat je niet vallen. Dagelijks voorzien ze bewoners van de hoofdstad van handige tips om een val te voorkomen. Voor een veilig huis hebben ze daarom een checklist gemaakt waarmee je zelf kunt controleren of jouw huis klaar is voor de toekomst.

Voorkom een val

Op tijd je woning aanpassen heeft veel voordelen. Je hebt meteen het gemak van de aanpassingen en de kans op vallen is veel kleiner. Veel mensen komen pas in actie na een val. En dan wordt vaak alleen de ruimte aangepast waar dat is voorgevallen. Voorkomen is zoveel beter dan genezen! Neem het hele huis eens goed onder de loep en kijk waar mogelijke risico’s liggen. Daarvoor hebben wij een heel handige checklist!

Badkamer en toilet

Het toilet en de badkamer zijn meestal de eerste ruimtes in huis die worden aangepast om het risico op uitglijden en vallen te verkleinen. En dat is maar goed ook, want de badkamer is dé plek waar je lelijk ten val kunt komen. Vocht en gladde tegels zijn gewoon geen goede combinatie. Bad- en douchematjes zijn altijd goed om uitglijden op een vochtige vloer te voorkomen, maar kies wel voor matjes met een stroeve onderlaag zodat ze niet glijden. Badkamer en toilet nog veiliger maken kan echt al met simpele aanpassingen. Kijk eens goed naar je situatie. Moet je in bad douchen? Kun je zittend douchen? Heb je voldoende houvast als je in de douche of het bad stapt? Of om op het toilet te gaan zitten en weer op te staan? Bekijk hier handige tips hoe je deze ruimtes zo veilig mogelijk maakt.

Hal, gang en overloop

De hal, gang en overloop zijn plekken in huis die nog wel eens worden vergeten als het om veiligheid gaat. Ze worden vaak niet als risicovol gezien, maar dat kunnen ze zeker wel zijn. Alleen al door een kleedje of loper weg te halen, verklein je de kans op een val. En zijn er nog andere obstakels die in eerste instantie onschuldig lijken? Bijvoorbeeld kastjes, een kapstok en zelfs post op de deurmat? Houd deze ruimtes dan zo toegankelijk mogelijk met deze praktische tips.

Trap

Als je fit genoeg bent om dagelijks de trap te gebruiken, is dat natuurlijk heel fijn. Toch is het goed om bij de trap stil te staan, want niet alleen in de badkamer, maar ook op de trap gebeuren veel ongelukken. Even snel naar beneden om de deur open te doen. Met een logge stofzuiger of een emmer sop de trap schoonmaken. Spulletjes op de traptreden die je van etage naar etage wilt verplaatsen. Een trapleuning die wiebelt. Te gladde traptreden. Te weinig verlichting in het trapgat… Met eenvoudige aanpassingen en onze nuttige tips is ook jouw trap zo veilig!

Woonkamer

De woonkamer is de plek waar je het meest tijd doorbrengt in huis. Een gezellige plek waar je lekker tv kijkt, een boek leest, eet en misschien wel een hobby uitvoert. Maar hoe vol staat deze kamer eigenlijk? Een bank, salontafel, fauteuil, kastjes, eethoek, siertafeltjes, grote planten, vloerkleden, noem maar op… Heb je nog wel voldoende loopruimte? Vooral met een rollator? Kun je niet struikelen over een vloerkleed of losse snoeren? Kun je gemakkelijk bij de spulletjes in kasten zonder een trap of bukken? Met deze tips maak je je woonkamer een stuk veiliger.

Slaapkamer

In de slaapkamer lig je voor het grootste deel in bed en dan kan jou niets gebeuren. Denk je… Toch kun je ook hier nog veel verbeteren aan veiligheid. Want wat als je ’s nachts naar de WC moet? Kun je dan gemakkelijk bij het bedlampje of de lichtschakelaar komen? En heb je wel voldoende ruimte naast het bed om vrij te kunnen bewegen? Ligt er naast het bed een kleedje waarover je kunt struikelen of uitglijden? En is jouw bed eigenlijk wel hoog genoeg zodat je er zonder moeite in en uit kunt stappen? Benieuwd hoe je de slaapkamer ook zo veilig mogelijk maakt? Dat is helemaal niet zo moeilijk met onze tips en advies.

Keuken

De keuken is echt een plek waar ongelukjes in kleine hoekjes zitten. Je gebruikt deze ruimte gedurende de dag heel vaak. Voor je ontbijt, lunch en avondeten. Tussendoor voor een kopje koffie of thee, of iets anders te drinken. Om iets lekkers te pakken, of om je handen te wassen of schoonmaakspulletjes te pakken. Tel maar eens op een dag hoe vaak je in de keuken komt. Vaker dan je waarschijnlijk doorhebt! Daarom is het zo belangrijk dat je deze ruimte zo veilig mogelijk kunt gebruiken. Kun je bijvoorbeeld overal goed bij zonder hoog te moeten reiken of laag te moeten bukken? Heb je de juiste hulpmiddelen om snel en eenvoudig iets wat op de vloer is gevallen op te ruimen? Deze praktische tips helpen je ook de keuken veilig te maken.

Meer weten?

Ben je benieuwd of de woning zo veilig mogelijk is zodat de kans op vallen zo klein mogelijk is? Wij hebben voor jou een handige checklist waarmee je door het huis kunt lopen. Door het beantwoorden van de vragen met ‘ja’ of ‘nee’ zie je vanzelf waar de aandachtspunten in de woning liggen en ook of je gewoontes hebt die tot vallen kunnen leiden. De checklist kun je heel gemakkelijk downloaden en printen. Heb je geen printer? Vraag het familie, vrienden of buren om dit voor je te doen!

Lees verder

Wonen

De binding van een ‘Welgelegendag’

De vele bewoners bij zorgorganisatie Domus Magnus hebben bij elkaar een schat aan geschiedenis die ze delen tijdens de Welgelegendag.

Gedeeld

op

De binding van een welgelegendag

Dit gastblog is geschreven door een medewerker van woonzorglocatie Huis Welgelegen in Warnsveld

Woonzorglocatie Huis Welgelegen in Warnsveld is geen standaard huis, het draagt een rijk verleden met zich mee. Als werknemers mogen we daar elke dag van genieten.

De historie van het huis, oorspronkelijk een herberg met boerderij en molen en rond 1830 omgebouwd tot een herenhuis met een fraai aangelegde tuin, is tot in alle details waarneembaar. Het prachtige herenhuis is onderdeel van woonzorgorganisatie Domus Magnus waar onze bewoners zelfstandig kunnen wonen maar zorg voor ouderen 24-uur aanwezig is.

Welgelegendag

Sinds september 2006 is Huis Welgelegen een kleinschalige woonzorgvoorziening, naar de wens van ‘tante Lies’, een vroegere bewoonster van het huis. Haar neef (tantezegger), heeft zich indertijd erg voor de realisatie van haar wens ingezet. Om dat te gedenken vieren we elk jaar rond 8 september, de verjaardag van mevrouw en de officiële openingsdatum van Huis Welgelegen de Welgelegendag. Bewoners, familie van bewoners, personeel, vrijwilligers en degenen die regelmatig met Huis Welgelegen te maken hebben staan met elkaar stil bij het bijzondere karakter van het huis. Bovendien is het een goede aanleiding om een feestje te vieren!

Thema ‘Zie Mij, Ken Mij’

Gezien de ervaringen uit het verleden, hebben we een grote tent in de tuin laten plaatsen, zodat iedereen in ieder geval droog kon zitten. Afgelopen jaar droeg de Welgelegendag het thema ‘Zie Mij, Ken Mij’. Wereldwijd geniet het gedicht “See Me” bekendheid; gevonden na het overlijden van een bewoonster van een zorginstelling voor ouderen. In dit gedicht haalt deze mevrouw aan dat zij niet alleen die zorgbehoevende oudere met dementie is. Zij is een optelsom van alles wat zij in haar leven heeft meegemaakt en niet alleen de zorgbehoevende oudere in een bejaardentehuis die zij in de laatste periode van haar leven is geweest.

De oorlog

Of je nu in één van de luxe en particuliere verzorgingshuizen woont of in een reguliere zorginstelling, in elke oudere mens/onze bewoner zit nog steeds dat kleine kind, de oorlog, de adolescent, de volwassene met of zonder kinderen, met of zonder carrière en ga zo maar door. Is de ene bewoner terughoudend geweest en risico vermijdend, zo is de ander juist weer heel avontuurlijk aangelegd. Alle bewoners hebben de oorlog meegemaakt, in Nederland of elders, die van invloed is geweest op het latere leven. Hield de ene bewoner er van om hard te fietsen en de wind door de haren te laten waaien, had de ander hier juist een hekel aan. Er is zoveel te vertellen. Om onze bewoners op een andere manier dan wij dagelijks zien, zichtbaar te maken, hebben wij de familie gevraagd om tijdens onze Welgelegendag een korte levensbeschrijving te geven met juist die specifieke omschrijving die die ene bewoner, anders maakt dan de anderen.

Feestelijk

De bewoners zaten vooraf al in spanning te wachten en naar de laatste voorbereidingen te kijken. En wat hadden we enorm geluk met het mooie weer. Dat gegeven en de feestelijke tent maakte dat iedereen er extra zin in had. En na de openingstoespraken door locatiemanager en de activiteitenbegeleider kon de middag beginnen. Van elke bewoner werd het levensverhaal verteld door de eigen familie. Mooie verhalen, ontroerend, verdrietig en verbijsterend soms ook. Wat opviel was, dat alle bewoners al in hun jonge jaren met veel angst te maken hebben gehad, als kind of als tiener in oorlogstijd; in het Jappenkamp, opgesloten in een kelder nadat het huis plat was gebombardeerd, met gevaar voor eigen leven verbonden waren aan verboden organisaties, een verboden krant rondbrachten, gevlucht zijn of familieleden verloren in het oorlogsgeweld. En na de oorlog waren studie of werk niet vanzelfsprekend binnen handbereik, daar moest veel moeite voor worden gedaan en vaak lang voor worden gereisd.

Werken in het onderwijs

Velen legden een grote maatschappelijke betrokkenheid aan de dag. Er werd lang en hard gewerkt, een bewoonster heeft dat zelfs tot haar 75e levensjaar volgehouden. De dames moesten destijds stoppen met werken als ze in het huwelijk traden of een kind kregen. Velen pakten het werk zo snel als toegestaan weer op. Veel bewoners hebben les gegeven in het onderwijs, cursussen gegeven of asielzoekers de Nederlandse taal onderwezen. Een bewoonster gaf het vak “omgangskunde” aan aankomend gezinsverzorgenden, “zodat de meisjes zich aan konden passen aan elk milieu”. Foto’s illustreerden de levensverhalen, gaven beeld aan het leven van de bewoner. Liefdevolle familieleden waren aanwezig om, met hun verhalen, deze dag vorm te geven. We hebben allemaal genoten van deze dag en geluisterd naar de muziek uit de 30er, 40er en 50er jaren die aansloot op het thema. Dat zo’n dag niet alleen feestelijk maar ook zeer vermoeiend is voor onze bewoners illustreert wel het feit dat om 20.00 uur, anderhalf uur na afloop, alle bewoners moe maar voldaan lagen te slapen!

Binding

Later in de week kwam alles zo mooi samen: het afscheid nemen en het leven vieren. Wat ik tijdens de Welgelegendag diverse keren hoorde, is dat zowel bewoners als familie de omgang met elkaar zo bijzonder vinden, en dat de sfeer in het huis zo goed is. Alsof iedereen familie van elkaar is. Als zoon, dochter sta je er niet alleen voor als het om de zorg voor je ouder gaat, ook de familieleden van andere bewoners informeren naar jouw ouder en maken een praatje, en leven mee als er iemand is overleden. Daar komt het karakteristieke van de Huis Welgelegen naar voren. Precies wat wij als personeel van Huis Welgelegen willen uitdragen: de laatste levensfase van de bewoner maken tot iets moois, zodat een leven op een goede, intense manier wordt afgesloten en op een waardige manier afscheid genomen kan worden.

Meer weten?

Wil je meer weten over zorgorganisatie Domus Magnus of over de locatie Huis Welgelegen in Warnsveld? Bezoek dan de website of de pagina over de locatie.

Lees verder

Meest gelezen