Volg ons online

Wonen

Bezoek aan het Ramses Shaffy Huis in Amsterdam

Blogger Yvonne Witter bezocht het Ramses Shaffy Huis in Amsterdam. Een bijzondere woongemeenschap voor oudere kunstenaars.

Gedeeld

op

Ramses Shaffy Huis in Amsterdam

Vorig jaar opende het Ramses Shaffy Huis de deuren in Amsterdam. Dit initiatief ontstond met behulp van zangeres Liesbeth List en oud-directeur van verschillende zorgorganisaties Ed Cools.

Het huis is volledig gericht op oudere kunstenaars. Want gelijkgestemden kunnen elkaar blijven inspireren en stimuleren. Yvonne Witter van het Aedes-ActiZ Kenniscentrum Wonen-Zorg bracht een bezoek aan dit bijzondere huis.

Hoe is het zo gekomen?

Toen Ed Cools nog directeur was van het Amsterdamse verpleeghuis Dr. Sarpahtihuis, belde zangeres Liesbeth List, destijds ambassadeur van het huis, hem op. ‘Het gaat niet goed met Ramses Shaffy. Wanneer kan hij naar jouw huis verhuizen?’, vroeg ze hem. ‘Ik zeg wel dat hij naar een mooi hotel gaat.’ Shaffy verhuisde en verbleef een tijd in het huis. List en Cools kwamen onder het genot van een glas witte wijn op het idee een woon- en werkgemeenschap te starten voor oudere kunstenaars. Ze kenden het woon- en werkcentrum voor oudere kunstenaars het Rosa Spierhuis in Laren en wilden ook zoiets maar dan in Amsterdam. Veel Amsterdamse kunstenaars willen in de stad blijven als ze ouder worden en niet ‘tussen die bomen’.

Stap voor stap gerealiseerd

Op de dag van de zorg, 12 mei 2012 werd het plan concreet. ‘Een mooie dag om de knopen door te haken en echt van start te gaan’, zegt Cools. De Amsterdamse wethouder Erik van der Burg was onmiddellijk enthousiast en de directeur van de corporatie Stadgenoot, Gerard Anderiesen eveneens. Ook vond Cools een samenwerkingspartner in de zorgorganisatie ZGAO (Zorggroep Amsterdam Oost). De plannen zijn stap voor stap gerealiseerd. Een half jaar geleden namen de eerste bewoners van het Ramses Shaffy Huis hun intrek. Een prachtig pand, Costa Rica genaamd, aan de Piet Veermankade met aan de ene kant zicht op de treinen en de andere kant op het IJ en Java-eiland bleek beschikbaar. Er zijn 12 appartementen voor 12 jonge kunstenaars onder de 27 jaar die er vijf jaar mogen wonen en 24 voor oudere kunstenaars, waarvan de jongste 58 is en de oudste ergens in de 80. Op de derde en vierde verdieping van het pand wonen ‘gewone’ huurders. In totaal zijn er 159 appartementen in het gehele pand. De ZGAO huurt een ruimte voor hun zorgsteunpunt. ‘Dat is best uniek, hoor, dat we dat doen’, zegt Dirk, wijkverpleegkundige van de ZGAO. Zes bewoners maken momenteel gebruik van thuiszorg.

Bewoners Ramses Shaffy Huis

‘We proberen de bewoners zoveel mogelijk te activeren om naar buiten te gaan. Dus naar het Bimhuis, Eye filmhuis, Pakhuis de Zwijger en naar Panama, allemaal culturele instellingen in de buurt van de woongemeenschap. ‘Maar we halen ook de buurt binnen door ruimten beschikbaar te stellen en optredens te faciliteren, vaak met gesloten beurs.’ Het bestuur probeert steeds meer klussen over te laten aan de bewoners. De bewoners maken zelf een activiteitenprogramma. Ook gaan ze aan de slag met het inrichten van de nu nog kale witte ruimten. ‘Er is al een dansoptreden geweest in het atrium bij de woningen’, vertelt Ed, ‘door oudere dansers’. Bewoners van de hoger gelegen verdiepingen staan vanaf hun galerij mee te genieten.

Kunst verbindt

Jongeren en ouderen wonen door elkaar heen. ‘Dat is fantastisch’, zegt bewoner Joep Königs die kunstenaar is en les heeft gegeven aan jongeren. ‘Ik heb veel en goed contact met de jongere bewoners.’ Jongeren die er willen wonen, moeten wel kunnen motiveren waarom ze dat willen. Het Bureau Broedplaatsen wijst de woningen voor de jongeren toe en de Stichting Ramses Shaffyhuis voor de oudere kunstenaars.

Passend toewijzen lastig

Het passend toewijzen is wel een obstakel. Woningcorporaties moeten sinds 2016 bij het toewijzen van sociale huurwoningen voldoen aan de passendheidsnorm. Dat betekent: van de woningtoewijzingen aan huishoudens met een inkomen tot en met de huurtoeslaggrens heeft minstens 95 procent een kale huur tot en met de aftoppingsgrenzen van de huurtoeslag. ‘Dat maakt het moeilijker voor ouderen toegang te krijgen tot onze woningen.’

Een natuurlijk proces

‘We hebben niets vastgelegd over het verlenen van zorg en hulp’, vertelt Joep. ‘We zien wel hoe het loopt. Niet teveel vastleggen. Het zal natuurlijk gaan. Dat merk ik nu al. Je staat elkaar bij waar nodig, met kleine hand- en spandiensten.’ Hij heeft een ruim appartement met een kamer die hij als atelier gebruikt voor zijn schilderwerk. Er zijn ook zes gemeenschappelijke ateliers maar daar maakt hij geen gebruik van. ‘Mijn doeken moet ik een tijd laten drogen. Ik wil voorkomen dat een andere kunstenaar mijn werk af gaat maken’, grapt Joep. De twee atria tussen de appartementen fungeren als expositieruimte en als bibliotheek. In de algemene ruimte, de sociëteit kunnen mensen elkaar ontmoeten. Huurders betalen 25 euro per maand voor de inrichting en programmering van de algemene ruimte. Fondsen leveren ook bijdragen. Zo heeft het fonds RCOAK de podiumvloer, belichting en geluidsinstallatie gesponsord.

Nieuwe plannen – zij zullen doorgaan

Inmiddels staan er 100 mensen op de wachtlijst. ‘Peter Faber belt regelmatig op of er al iemand dood is’, lacht Ed. Hij overweegt een nieuwe project te starten: een woongemeenschap voor oudere kunstenaars met dementie. Ook gaat hij binnenkort met de andere twee huizen voor oudere kunstenaars praten, het Rosa Spierhuis te Laren en het Ru van Rossemhuis te Tilburg. Zij hebben elkaar al regelmatig opgezocht om ervaringen en kennis uit te wisselen. ‘We kunnen van elkaar blijven leren. Want samenwonen is al een kunst op zich.’ Zij zullen doorgaan.

Meer over zorg en wonen

Het Aedes-Actiz Kenniscentrum Wonen-Zorg (KCWZ) is hét informatiepunt voor professionals op het terrein van wonen, welzijn en zorg. Het Kenniscentrum is onderdeel van Aedes, vereniging van woningcorporaties en ActiZ, organisatie van zorgondernemers.

Yvonne Witter is adviseur bij het Aedes Actiz en weet alles over woonvormen voor ouderen.

Advertentie

Wonen

Tweedehands traplift helpt je betaalbaar langer thuis wonen

Een tweedehands traplift is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld. En waarom niet? Smienk Trapliften is de nummer 1 specialist in tweedehands trapliften en legt uit wat je zelf kunt doen om je huis aan te passen.

Gedeeld

op

door

Tweedehands traplift aankopen

Dit bericht is gemaakt in samenwerking met Smienk Trapliften, de nummer 1 specialist in tweedehands trapliften

Tot op hoge leeftijd zelfstandig thuis blijven wonen is de wens van veel ouderen. Maar dit betekent vaak ook dat er (veelal kostbare) woningaanpassingen gedaan moeten worden. Dat kan voor veel mensen problematisch zijn. Toch zijn er gelukkig steeds meer mogelijkheden om langer thuis te blijven wonen. Niet alleen dankzij gunstig overheidsbeleid. Maar vooral ook commerciële bedrijven die de, voorheen, hoge kosten van dure hulpmiddelen op slimme wijze drastisch hebben kunnen verlagen.

De Nederlandse overheid stimuleert langer zelfstandig thuis blijven wonen steeds meer en heeft het via de Wet maatschappelijke ondersteuning tot taak van de gemeenten gemaakt om mensen hierbij te helpen. Naar elke individuele situatie wordt zorgvuldig gekeken en wordt druk op zorginstellingen en andere sociale voorzieningen voor ouderen voorkomen.

Hulpmiddelen in huis

Langer zelfstandig thuis blijven wonen betekent in de meeste gevallen dat er hulpmiddelen nodig zijn in huis. Hulpmiddelen die ervoor zorgen dat de woning net zo toegankelijk blijft als voorheen. Het aantal en het soort hulpmiddelen verschilt per persoon. De een heeft voldoende aan een aantal wandbeugels en een douchestoeltje. De ander heeft een complete verbouwing nodig en een traplift om überhaupt naar boven te komen. Maar ja, dat is een dure aangelegenheid! Of toch niet?

Wet maatschappelijke ondersteuning

Dankzij technologische ontwikkelingen en het slim hergebruiken van bestaande en voorheen kostbare trapliften is langer thuis blijven wonen een stuk makkelijker en vooral betaalbaarder geworden. De benodigde investering is tegenwoordig een stuk lager en voor wie aanpassingen niet vanuit het eigen vermogen kunnen betalen, is er de Wet maatschappelijke ondersteuning. Gemeenten kijken naar de totale kosten van een aanpassing en zullen sneller geneigd zijn te oordelen dat thuis blijven wonen een reële mogelijkheid is en zo een verhuizing naar een zorginstelling voorkomen kan worden.

Tweedehands traplift blijkt dé oplossing

Dat de kosten voor zowel gemeenten als ouderen met een eigen vrij besteedbaar vermogen lager worden is goed nieuws. Uit onderzoek blijkt dat de meest populaire woningaanpassingen te maken hebben met het toegankelijk houden van de badkamer (wandbeugels in de douche en bij het toilet, een antislipvloer, zittend douchen). Maar ook een traplift wordt vaak genoemd. Met name tweedehands trapliften zijn zeer in trek. Gespecialiseerde bedrijven reviseren en herplaatsen gebruikte trapliften, die minstens zo goed zijn als een nieuwe traplift. In combinatie met onderhoud krijgt de nieuwe eigenaar zelfs tot wel vijf jaar garantie!

Kostenbesparing

Een kostenbesparing tot wel 50 procent van de nieuwprijs is tegenwoordig mogelijk. Dit betekent concreet dat gemiddeld duizenden euro’s kunnen worden bespaard. Zelf een tweedehands traplift aanschaffen is vaak een aanzienlijk snellere manier om een traplift in huis te krijgen. Een aanvraagprocedure via de gemeente/Wmo duurt ruim zes weken, waarbij de persoonlijke situatie volledig wordt doorgelicht. Rechtstreeks een traplift kopen voorkomt dus veel bureaucratische rompslomp. Als je over voldoende inkomen en/of eigen vermogen beschikt moet je overigens iedere vier weken een eigen bijdrage aan de gemeente te betalen.

Meer weten?

Een tweedehands traplift aanschaffen is dus zeker het overwegen waard! Smienk Trapliften uit Nunspeet is de nummer 1 in gebruikte trapliften en kan dus helpen met professioneel advies. Door de grote voorraad gebruikte trapliften hebben ze altijd een passende lift op voorraad. Deze worden geleverd met 5 jaar garantie i.c.m. jaarlijks onderhoud. Vraag hier een gratis brochure aan of bekijk het ruime assortiment.

Lees verder

Wonen

Een nieuwe woning op latere leeftijd? 7 redenen waarom je moet beginnen met zoeken.

Op latere leeftijd nog een nieuwe woning kopen? Waarom niet? We hebben 7 goede argumenten voor je om de stap te zetten.

Gedeeld

op

door

Nieuwe woning kopen

Er komt een moment dat jouw huis niet helemaal meer past bij de levensfase waarin je zit? De kinderen zijn al even de deur uit, je woont alleen of met zn tweeën. En geleidelijk realiseer je je dat je huis, dat heerlijke, vertrouwde huis dat altijd paste als een jas, een maatje te groot geworden is.

Maar verhuizen? Dat is een grote stap. Er zitten honderden herinneringen aan je huis vast en de plek is zo fijn. Er zijn zo veel bezwaren die kleven aan verhuizen. Maar het huis vergt tegelijkertijd veel onderhoud en het traplopen wordt soms zwaar. Waarschijnlijk heeft het huis ook de nodige aanpassingen nodig, om het op langere termijn geschikt te maken voor de oude dag.

Meer comfort en gemak

Hier lees je 7 argumenten om op zoek te gaan naar een nieuw huis. Meer gemak en minder bewerkelijk staan over het algemeen op de eerste plaats, als reden om te gaan verhuizen. Dus liefst een overzichtelijke, gelijkvloerse woning, voorzien van comfort in de vorm van een moderne keuken en badkamer. Verder is een lift in het gebouw wenselijk. Wat staat er nog meer op jouw wensenlijst? Extra service, zoals inpandige afvalcontainers en een veilig video deurintercomsysteem. Een centrale ligging, in de nabijheid van winkelcentra en bijvoorbeeld horeca. Parkeerplek voor de deur. Goede bereikbaarheid met het openbaar vervoer.

Dichterbij de kinderen

Een andere reden om te verhuizen is dat je graag in de buurt van je kinderen of familie wilt wonen. Even bij elkaar binnenwippen voor een kop koffie, een helpende hand bieden (of ontvangen) of om tijd door te brengen met de kleinkinderen, is zo een stuk eenvoudiger

Je hebt de tijd

Positief en goed voorbereid aan een nieuwe levensfase beginnen, heeft veel voordelen. Je kunt op je gemak bekijken wat je wel en niet wilt meeverhuizen. Je hebt de tijd om flink op te ruimen voor jouw verhuizing. Er is alle gelegenheid om de nieuwe woning helemaal naar jouw smaak in te richten. En vervolgens heb je de tijd om te wennen, te settelen en vertrouwd te raken met de omgeving en buurtbewoners. Bovendien kun je onbezorgd genieten van de nieuwe start, in de zekerheid dat áls je tezijnertijd minder goed ter been bent je niet halsoverkop moet verhuizen.

7 argumenten voor een nieuwe woning

Kort samengevat zijn er dus 7 argumenten om een verhuizing naar een nieuwe, kleinere woning niet langer uit te stellen:

  • Meer comfort en gemak
  • Minder tijd kwijt zijn aan onderhoud
  • Centraler wonen, dichterbij voorzieningen
  • In de buurt van kinderen en familie wonen
  • Eventuele hulpmiddelen in huis zijn eenvoudig te realiseren
  • Je kunt er nog jarenlang blijven wonen
  • Verhuizen en weer settelen is nu minder stressvol dan wanneer je op leeftijd raakt

Relaxed leven

Probleemloos kunnen blijven wonen op een plek waar je het naar jouw zin hebt: die wetenschap maakt het leven een stuk relaxter. Natuurlijk, kiezen voor een andere woning blijft een hele stap, maar als je eenmaal gesettled bent maakt het je leven een stuk overzichtelijker.

Lees verder

Wonen

Gevoel van machteloosheid in de zorg

Het gevoel van machteloosheid overmant Monique Speelman, van de vergelijkingswebsite Kies Voor Je Zorg, als ze geconfronteerd wordt met de zorg voor haar moeder. Hoe is het gesteld met de zorg voor ouderen in ons land?

Gedeeld

op

Gevoel van machteloosheid

Een gevoel van machteloosheid, dat is waar Monique Speelman mee te kampen heeft bij de zorg van haar moeder. Op het blog van de vergelijkingswebsite Kies Voor Je Zorg vertelt ze het verhaal waar ze dit jaar mee te maken kreeg toen haar moeder niet meer thuis kon wonen.

Zorg komt uit de lengte of de breedte. Minder geld voor ziekenhuizen, geestelijke gezondheidszorg, wijkverpleging en medicijnen betekent meer geld voor ouderenzorg. Dat klinkt geruststellend…

Moeder heeft zorg nodig

Ware het niet dat persoonlijke ervaringen anders doen geloven. Nog zonder dat bekend was wat het arme mensje nou precies had, schreef de huisarts druppels voor die moeder rustig zouden maken. Iets té rustig. We werden genoodzaakt om het balkonraam in te slaan omdat aanbellen niks opleverde en de sleutel aan de binnenkant het slot blokkeerde. Moeders mocht revalideren. Want niet aanspreekbaar maar mét blaasontsteking, was het volgens de huisarts van de huisartsenpost “niet medisch”. Het hamertje op haar knie trok hem over de streep: dit is niet iets voor het ziekenhuis.

Herstellen in het zorgcentrum

Wij waren al lang blij. Eindelijk, er gebeurde iets. Er was plek in het revalidatiegedeelte bij een zorgcentrum in de buurt. Wat een geluk? De mensen die daar komen, moeten vaak herstellen van een gebroken heup, een val of andere ongemakken. Het delirium werd niet meteen herkend. Ieder zijn vak natuurlijk, en alle respect voor de geboden zorg, maar zonder onze aanwijzingen was de aandacht minimaal.

Verschillende diagnoses

Lichamelijk ging het al snel beter. Geestelijk wilde het niet zo vlotten. Eigenlijk komt het erop neer dat ouderdom een groot grijs gebied is. Elke dokter zegt wat anders. Het kan een depressie zijn. Het is beginnende dementie. De formulieren zijn standaard, de diagnoses meer dan verschillend.

Niet meer naar huis

Gelukkig was iedereen het wel over één ding eens: terug naar huis kan ze niet meer. Daar is ze echt te oud en te verzwakt voor. Snel inschrijven dus want er zijn wachtlijsten in de verzorgingshuizen. Van minimaal een jaar. Dan kan het wel eens niet meer nodig zijn. En op welk moment je ook iemand spreekt, en hoeveel tijd er ook verstrijkt, het blijft altijd een jaar. Terwijl we nu toch al een aantal maanden verder zijn.

Gevoel van machteloosheid

Het ging zo slecht dat de geestelijke gezondheidszorg eraan te pas moest komen. Even bijkomen op de gesloten afdeling bleek de beste oplossing: eindelijk een beetje licht aan het einde van de tunnel. Maar ook die zorg is eindig: iedereen wijst naar elkaar en ze mag nergens blijven.

Het voelt als winkelen in van die winkels waar je je geld niet terugkrijgt. U mag het altijd terugbrengen, maar u krijgt wel een tegoedbon.

Meer weten?

Wil je meer weten over de zorg bij jou in de buurt? Of wil je zorgaanbieders vergelijken? Bezoek dan eens de website KiesvoorjeZorg.nl.

Lees verder

Meest gelezen