Volg ons online

Vrije tijd

Oude tijden herleven met mevrouw Ubbels

Oude tijden herleven als mevrouw Ubbels, samen met blogger Sara Bruinsma op pad gaat langs allerlei plekken van vroeger.

Gedeeld

op

Oude tijden herleven

Oude tijden herleven als Sara Bruinsma, van ‘Sara, for good old times’, samen met mevrouw Ubbels en haar vriendin Riek op pad gaan. Mevrouw Ubbels is een ware waterval aan herinneringen. En dat is het mooie van dit project. Herinneringen aan vroeger maken wat los bij mensen. En bij dit duo is dat niet anders. Hier op NED7 schrijft Sara maandelijks een verslag van haar ervaringen.

Knalrode Honda Civic

Met mevrouw Ubbels (97 jaar) en haar vriendin Riek (79 jaar) maken we een trip down memory lane door het polderlandschap rondom Amsterdam. Het liefst had mevrouw Ubbels zelf gereden in de knalrode Honda Civic die zij vroeger had. Jammer genoeg gaat dat niet meer.

Bijzondere verhalen

“Hier woont Jaap. Daar zat de bakker. Deze boerderij is afgebrand. Hier zat de kruidenier. Op deze plek is de dijk doorgebroken. En, hier verkochten ze ijsjes”. Bij ieder huis dat we passeren weet mevrouw Ubbels wie er nu woont of vroeger woonde. Bij ieder huis hoort een verhaal. De verhalen van mevrouw Ubbels lopen niet in een rechte lijn van A naar B. Als mevrouw Ubbels vertelt verlaat zij al gauw de hoofdweg, om vervolgens het ene na het andere zijweggetje in te slaan, alwaar ze de tijd neemt en haar eindbestemming volledig losgelaten heeft.

Geen haast

Haar manier van vertellen past uitstekend bij de manier waarop wij ons vandaag voortbewegen. Onze route slingert zich uitsluitend over binnendoor wegen en achterafstraatjes. De smalle, bochtige wegen en straten waar wij op rijden waren hier vroeger de enige wegen. Nergens zijn ze breed genoeg om een tegenligger eenvoudig te laten passeren. We hebben geen haast.

Favoriete opoe

In het groene polderlandschap staat het bloeiende moeraspluis te wuiven in de wind. De zon schijnt. De geitjes en lammetjes dartelen in de wei. We zien statige, elegante zwanen met hun pluizige jongen. Van Zunderdorp, waar mevrouw Ubbels al bijna tachtig jaar woont, gaan we via Broek in Waterland naar haar geboorteplaats Katwoude. En via Ilpendam waar ze opgroeide naar Ouderkerk aan de Amstel waar haar favoriete opoe woonde. Mevrouw Ubbels en Riek kennen deze omgeving op hun duimpje. De Tomtom, die is afgestemd op de snelste route, wordt volledig genegeerd.

Oude tijden herleven

De verhalen van mevrouw Ubbels doen oude tijden herleven. We krijgen een inkijkje in het boerenleven aan het begin van de vorige eeuw. Een tijd waarin de houtzaagmolen die we passeren volop in bedrijf was. Waar in een open veld in de Purmer de mensen zonder werk turf staken om de kachel mee aan te steken. In het open veld is het niet moeilijk om de sterke, hardwerkende jongemannen voor te stellen, die aan het hooien zijn, heen en weer rijdend op de bok. Ze haasten zich om het werk af te ronden voordat het gaat regenen.

Melkbussen rammelen

We rijden langs een brug, waar kinderen vanaf springen, in het koele water van de sloot. De kinderen van bijna een eeuw geleden deden dat óók op deze plek. In de nauwe straten met klinkers en aan weerszijden huizen met veel hout en oude bakstenen, voelt de aanwezigheid van moderne auto’s heel ongepast. Als mevrouw Ubbels vertelt over de schillenboer, zien we hem zo met zijn handkar over de smalle, houten ophaalbrug aan komen lopen. We horen het geluid van de melkbussen die op de wagen tegen elkaar aan rammelen, als de melkman met paard en wagen over de klinkers komt. Maar dat toen het enige toegestane vertier voor jonge meiden bestond uit een wandeling op zondagmiddag tussen twee kerkdiensten in, kunnen wij ons niet zo goed voorstellen.

Trip van haar leven

We eindigen de middag op het terras met een heerlijk glas witte wijn. “Ik heb in jaren niet zo’n mooie trip gehad”, zegt mevrouw Ubbels stralend. “Ik ben in Canada geweest, Amerika, overal, maar dit was de trip van mijn leven”. En daarmee slaat ze de spijker op zijn kop. De middag was een nostalgische reis door het leven van mevrouw Ubbels. Proost!

Dit verslag is geschreven door Simone Knaapen

Radio Steunkous Amsterdam ging ook een stukje mee tijdens deze trip down memory lane. Zij maakte daar een radio rapportage van. Die is terug te luisteren via deze link

Deze trip heb ik gedaan in het kader van Sweet 70, een community voor senioren in Amsterdam Noord met een nieuwe kijk op ouder worden. Sweet 70 wordt mede mogelijk gemaakt door: Oranjefonds, Brentano’s steun des Ouderdoms, RC maagdenhuis, Neyenburghfonds, Rooms Catholijk Oude Armen Kantoor, Fonds Sluyterman van Loo, Nationaal Ouderenfonds, Stichting Vredenburgh en Theresia Spijkerstichting.

Sara Bruinsma verliet de ouderenzorg voor het opzetten van haar initiatief ‘Sara, for good old times’.

Advertentie

Vrije tijd

Een wens in vervulling laten gaan

Een wens in vervulling laten gaan, het is eenvoudiger dan je denkt. Gouden Dagen vervulde onlangs de wens van mevrouw Poelstra.

Gedeeld

op

Een wens in vervulling laten gaan
Foto: Stichting Gouden Dagen

Een wens in vervulling laten gaan, soms is het makkelijker dan je denkt. Voor mevrouw Poelstra uit Alkmaar was het namelijk geen grote of bijzondere wens. Ze wilde gewoon nog eens, op haar 91ste jaar, naar het strand tussen Camperduin en Petten. Ze was er al ruim 18 jaar niet meer geweest en miste het enorm.

Stichting Gouden Dagen maakte het mogelijk en maakte er direct een heel bijzondere dag van. Een dag om niet te vergeten. Want vaak kun je met kleine dingen al iets heel bijzonders doen. Voor mevrouw Poelstra ging letterlijk de rode loper uit. Volledig verrast liet ze alle aandacht op zich af komen.

Bekende in de wijk

Na de rode loper stond een prachtige witte limousine klaar, die door Big Limo by Dita ter beschikking was gesteld. Op naar strandpaviljoen Struin in Camperduin voor koffie en gebak! De wijk was uitgetrokken om mevrouw Poelstra uit te zwaaien. Ze is een bekende in de wijk, want ook al is ze al over de 90, stilzitten kan ze niet. Dat bleek ook nog eens uit feit dat ze, eenmaal aangekomen in het strandpaviljoen, direct donateurs voor Stichting Gouden Dagen begon te werven.

Een wens in vervulling laten gaan

Na een heerlijke kop koffie was het tijd om aan de strandwandeling te beginnen. Ze genoot zichtbaar. Wat ook niet heel gek was gezien de prachtige zonsondergang die ze nog meepakte. Wat is er mooier dan een wijds strand met ondergaande zon? Voor mevrouw Poelstra was de dag compleet. En met wat zand in haar broekzak als aandenken ging ze voldaan weer naar huis.

Meer weten?

Stichting Gouden Dagen zet zich in voor alle ouderen in Nederland. Met bijzondere projecten probeert ze het leven van ouderen aangenamer te maken en probeert ze eenzaamheid terug te dringen. Wil je meer weten over wat Gouden Dagen precies doet? Bezoek dan de website van de stichting of word lid van hun Facebook pagina.

Lees verder

Vrije tijd

Dagje uit in Dordrecht

Jeanette en Francis gaan in een oldtimer een dagje uit in Dordrecht, op zoek naar tal van herinneringen aan vroeger.

Gedeeld

op

Dagje uit in Dordrecht
Foto: Sara, for good old times

Dagje uit in Dordrecht. Vandaag gaan we op pad met Francis (73) en Jeanette (80) uit Amsterdam Noord. We halen ze op voor een nieuwe trip down memory lane. Twee vriendinnen die naast veel verschillen ook veel overeenkomsten hebben. En allebei woonachtig in Amsterdam Noord. Ze houden van zwemmen en zijn geboren in het centrum van Dordrecht.
Al voor we de auto in stappen vertelt Jeannette, met enige spanning in haar stem, dat ze heeft gedroomd over deze dag. Dat haar ouderlijk huis en omgeving helemaal gemoderniseerd en veranderd zijn. Francis stelt haar vriendin gerust en ze stappen in de auto. Al meteen beginnen de vriendinnen op de achterbank lekker met elkaar te kletsen met op de achtergrond zachte pianotonen van Chopin. De trip is begonnen! Op naar het centrum van Dordrecht.

Het trekt gewoon

Onderweg vertelt Francis dat zij maar kort in Dordrecht heeft gewoond maar het altijd een heel bijzondere en mooie plek heeft gevonden. “Het trekt gewoon”, aldus Francis. Jeannette haakt hierop in dat zij tot haar drieëntwintigste in Dordrecht heeft gewoond en daarna op kamers ging in Amsterdam. Tussen de verhalen door is Jeannette ook bezig met de route richting Dordrecht en houdt ze mij goed in de gaten.

Herinneringen ophalen

Francis en Jeanette vertellen allebei over hun verleden en wat voor werk ze hebben gedaan. Jeannette als freelance tekenaar en Francis onder anderen bij een convectiebedrijf om geld te sparen voor de zanglessen die ze zo graag wilde. Ze vertellen hun herinneringen met heel veel enthousiasme maar laten elkaar ook aan het woord en luisteren met veel geduld naar elkaars verhalen.

Het mooie centrum

Aangekomen in Dordrecht lopen we door het mooie karakteristieke centrum richting de ouderlijk huizen van de dames. Als eerst arriveren we bij het huis en de winkel van de vader van Jeannette. Hier heeft ze tot haar 13de jaar heeft gewoond. Hierna lopen we door naar de plek waar Francis is geboren, wat helaas een parkeerplaats is geworden.

Schuilen tijdens de oorlog

Onder het genot van een heerlijk bakje koffie, een appelgebakje met slagroom en een prachtig uitzicht op het water vertelt Jeannette dat haar vader in de winkel scheepsartikelen verkocht. En dat haar moeder van de stof van de vlaggen jurkjes maakte voor haar en haar twee zusjes. Ze moest altijd op de twee zusjes passen wat ze niet zo leuk vond. Ze wilde graag spelen. Zelf maakte ze van stof en vlaggenstokken hutten in de winkel, waar ze zich in kon terugtrekken. Dit speelde zich allemaal af tijdens de oorlog. De familie moest tijdens deze periode vaak schuilen. Dit deden ze in de kelder onder de winkel waar de hele buurt naartoe kwam. In het stro wachtten ze tot het weer veilig was. Het kon wel uren duren vertelde Jeannette.

Corned beef uit blik

Ook Francis heeft het een en ander meegekregen van de oorlog. Bijvoorbeeld dat haar moeder vertelde dat de mannen in Dordrecht werden opgehaald om in fabrieken te werken. Francis haar vader wilde dit helemaal niet en had zich verstopt achter een deur in de wc. Hij stond daar heel lang helemaal rechtop te wachten tot ‘ze’ kwamen zegt Francis, met enige grinnik in haar stem. Haar moeder vertelde dat ze heel blij was dat Francis toen als klein meisje in bed lag te slapen en zij zo niet haar vader heeft kunnen verlinken. Wat een mooie verhalen waar we ons helemaal niks bij kunnen voorstellen. Jeannette vertelde dat het na de bevrijding één groot feest was met veel versieringen en optochten door de stad. De Canadezen kwamen met veel eten, onder andere blikjes Corned beef wat Jeannette heel erg lekker vond. Als de blikjes op waren maakte ze hier stelten van zodat ze kon spelen.

Hij blijkt nog te leven

Na de heerlijke versnapering stappen we weer in de auto om een kijkje te gaan nemen bij de grote kerk. We rijden door de prachtige kleine straatjes van het centrum, over bruggetjes en grachten die doen denken aan het Italiaanse Venetië. Aangekomen in de straat die naar de grote kerk leidt vertelt Jeannette dat haar boekhouder hier ergens woonde. We minderen snelheid zodat we het goed kunnen bekijken en ja hoor, zegt Jeannette: “Hier zou hij moeten wonen”. We parkeren de auto en lopen naar de voordeur van het prachtige Dordrechtse pand. M. De Deugd, het staat in prachtige sierlijke letters geschilderd op de deur. Jeannette: “Zal hij nog leven?” Met spanning drukt ze op de bel en met grote verbazing doet Marinus de Deugd open. “Hij woont er nog steeds!” zegt Jeannette opgelucht. Na drie steile trappen komen we aan in het schattige huis van de boekhouder die hier altijd is blijven wonen. Dit is ook zeker aan de inrichting te zien, dat waarschijnlijk in al die jaren niets is veranderd.

Mooi klokkenspel

Wat mooi om te zien hoe Jeannette helemaal opbloeit tijdens het gesprek met haar boekhouder, die allemaal oude verhalen aan het vertellen is. Op de achtergrond horen we het mooie klokkenspel van de grote kerk. Hij vertelt dat hij een portret van zijn dochter boven de schouw heeft hangen. Een portret dat Jeannette heeft getekend. We zijn natuurlijk erg nieuwsgierig geworden en gaan een kijkje nemen. Wat een prachtige tekening van zijn dochter, en wat kan Jeannette goed tekenen.

Dagje uit in Dordrecht

Na email adressen uitgewisseld te hebben nemen we afscheid van boekhouder De Deugd en lopen we verder naar de grote kerk. Francis wil heel graag naar binnen om te kijken waar zij vroeger is gedoopt. Helaas een trouw mis gaande waardoor we er niet bij kunnen. Wel hebben even de sfeer kunnen proeven van de prachtige kerk met haar mooie glas in lood ramen. Na al deze indrukken is het tijd om nog even te zitten en bij te komen voordat we weer teruglopen naar de auto en richting Amsterdam rijden.
Wat een gezellig dagje uit in Dordrecht met twee prachtige dames en tal van mooie herinneringen aan vroeger.

Dit verslag is geschreven door Denise Smit van Sara, For Good Old Times

Dit dagje uit in Dordrecht heb ik gedaan in het kader van Sweet 70.

Sweet 70 is een community voor senioren in Amsterdam Noord met een nieuwe kijk op ouder worden. Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door: Oranje fonds, Brentano’s steun des Ouderdoms, RC maagdenhuis, Neyenburghfonds, Rooms Catholijk Oude Armen Kantoor, Fonds Sluyterman van Loo, Nationaal Ouderenfonds, Stichting Vredenburgh en Theresia Spijkerstichting.

Lees verder

Vrije tijd

Oud zijn is niet leuk, wat een onzin!

Oud zijn is niet leuk? Hoezo? Het Festival of Older People gaat in oktober laten zien dat dit volstrekte onzin is.

Gedeeld

op

door

Oud zijn is niet leuk

Oud zijn is niet leuk, hoezo? Wat een onzin! De vergrijzing slaat toe in onze maatschappij, maar heel veel bedrijven en organisaties realiseren zich dit nog niet. Zonde! Want de oudere doelgroep biedt juist kansen.

Zeker als je kijkt naar de generatie die nu “ouder” is. Ze zijn actief, veeleisend en hebben vaak het geld om hun wensen ook écht te realiseren. Daarom is het thema van het ‘Festival of Older People’ in Utrecht dit jaar: ouderen bestaan niet.

Oud zijn, wat is dat?

Drie dagen onderzoekt het festival, 17, 18 en 19 oktober, wat “oud zijn” nu écht is. Hoe is het om oud te zijn? Word je anders oud als je weet dat 90 het nieuwe 70 is? Wat zijn de gevolgen voor onze maatschappij als geheel? Allemaal vragen die hopelijk beantwoord gaan worden. Of die in ieder geval een gesprek over ouder worden op gang gaat brengen. En het festival heeft imposante sprekers weten te vinden die de discussie gaan leiden. Hedy D’Ancona, Bas van der Ham, Freek de Jonge en Sylvana Simons. Maar zij zijn niet de enige. Er zijn er meer.

Grote namen en optredens

Naast het congres speelt kunst ook een belangrijke rol. Kunst is namelijk bij uitstek een middel om maatschappelijke onderwerpen te vertalen naar levens veranderende ervaringen. Daarom is er muziek, is er podiumkunst en zijn er films. Allemaal over “ouder worden”, gemaakt door oudere kunstenaars. Cabaretière Jacquelien de Savornin Lohman treedt op, Theater Nocturen, Angela Vissers, The Lofties. Het zijn er slechts enkelen. Dus, het belooft een groot event te worden.

Meer weten?

Wil je ook bij het festival en het congres aanwezig zijn? Bekijk het programma hier en schrijf je ook in. We zien je graag in oktober mee praten!

Lees verder

Meest gelezen