menu

Kleur in donkere tijden

Dit gastblog is geschreven door Hedy (54) uit Eindhoven

Borstkanker én de ziekte van Crohn krijgen is niet tof. Zeker niet als je tijdelijk contract dan niet wordt verlengd. Mijn relatie liep op de klippen en toen stond ik ook nog eens op straat. Ik raakte in een depressie. Na wat gesprekken bleek ik bi-polair (manisch-depressief) te zijn. Oh joy!

Eenzaam

Na het ziektetraject en een tijdje bij mijn zus gewoond te hebben, ben ik erin geslaagd om weer zelfstandig te wonen.  Door mijn psychisch ziektebeeld leef ik echter erg individualistisch. In grote groepen voel ik me onzeker. Toch miste ik wat sociaal contact.

Dagbesteding De Ont-moeting

Acht jaar geleden attendeerde iemand me op een kunstzinnige middag bij een dagbesteding. Je zou er kunnen tekenen, schilderen, kleien etc. Creatief bezig zijn vond ik altijd al leuk. Het kleinschalige (maximaal 5 personen) trok me ook wel aan. En een zorgprofessional die ervaring had met psychische patiënten begeleidde de groep dat me een veilig gevoel gaf. Na lang twijfelen besloot ik er een kijkje te gaan nemen.

Spannend

Oh, wat vond ik dat spannend, die eerste keer! Ik was zo gewend aan afwijzingen en negativiteit. Wat zou ik er aantreffen? Hoe zouden ze op me reageren? Zouden ze me wel leuk vinden? Zou ik hún wel leuk vinden? Zouden ze me niet buiten sluiten? De nacht ervoor sliep ik slecht. Met lood in de schoenen begon ik de dag erna aan mijn grote uitdaging.

Mijn eerste keer

Er heerste rust. Een heel bijzondere soort sfeer. Een aangename sfeer. Het voelde goed. Een lieve begeleidster kwam naar me toe en heette me van harte welkom. Vier schilderende dames keken op, glimlachten en gaven me een hand. Ieder had zijn eigen geschiedenis. Beetje wantrouwig vroeg ik me in gedachte nog af: Is dit wel echt? Ja! Het was echt!

Nooit meer weg

Nooit meer ben ik weggegaan. Elke week verheug ik me weer op een creatieve middag op de dagbesteding. De middag verloopt gestructureerd wat me een gevoel van rust en veiligheid geeft. Ik kan er mezelf zijn, mijn eigen tempo bepalen en mijn fantasie de vrije loop laten. De begeleidende zorgprofessional is ook een echte kunstenares die goede technische adviezen geeft. Ook van de andere dames leer ik veel.  En er is veel respect voor elkaar.

Structuur

Door mijn ziekte ben ik afgekeurd. Mijn uitje op dinsdag naar de dagbesteding geeft mijn week wat meer structuur. Bij een vrouw van 90 doe ik elke maandag mantelzorgen en vrijdags help ik bij de voedselbank. Meer zit er ook niet in voor mij. Dan ben ik echt moe. Maar de creatieve middag is het enige uitje wat echt voor míj is. Het geeft zowel letterlijk als figuurlijk wat kleur aan mijn leven.

Door deze ervaring te delen, hoop ik anderen ook op een idee te brengen of over een drempel te stappen. Iets gaan doen waar ze blij van worden. Dat is belangrijk!

Reageren

Auteur

NED7 Redactie

NED7 Redactie

NED7 is een (online) content community die een positieve bijdrage wil leveren om de maatschappij blijvend te veranderen als het gaat over zorg en ouderen. Een community met informatieve, relevante, realistische, positieve én bruikbare content over de zorg, gezond en vitaal ouder worden, zelfredzaamheid en saamhorigheid.

Advertentie



Gratis nieuwsbrief

Nieuwsbrief aanmelding
Bezig met versturen

Gerelateerde berichten