Volg ons online

Vrije tijd

Dichten met een zachte G

Dichten is haar lust en haar leven. Netty woont in een verzorgingshuis maar dat weerhoudt haar er niet van nog steeds kunst te maken.

Gedeeld

op

Dichten met een zachte G

Op een mistige dag in oktober brengen we een bezoek aan Netty Schrijen-Pepels. Het is de eerste dag van het Oktoberfest in Sittard. In de Hoogstaete werd het Oktoberfest al afgelopen woensdag gevierd.

Netty is net 87 geworden en we zijn uitgenodigd in haar gezellige en ruime appartement. De ontvangst met koffie en taart is allerhartelijkst. Fiet Cox en Karin Sillen zijn ook bij het gesprek aanwezig. Beiden zijn activiteitenbegeleider. Fiet werkt voor de afdeling waar Netty verblijft en Karin organiseert de centrale activiteiten waaraan ook mensen van buitenaf kunnen deelnemen.

Kennismaken met Netty

Er is eigenlijk dagelijks iets te doen hier, muziek met jong en oud, schilderen, rummikub maar ook 1 op 1 activiteiten met bewoners. Enthousiast vertellen Fiet en Karin dat ze de CZ verwenprijs hebben gewonnen met de organisatie van het ‘Preuvenement’ voor bewoners, mantelzorgers en vrienden. Netty volgt computerles in het internet café, doet aan yoga en gaat iedere vrijdag kaarten.

Een zwaar leven

Na een beroerte kwam Netty 6 jaar geleden naar de Hoogstaete. “In het begin was het wennen maar nu is het heerlijk”. Ze heeft veel leed meegemaakt. Haar vader overleed op 42 jarige leeftijd. Ze was toen 14 jaar en haar moeder bleef met maar liefst 8 kinderen alleen achter, waarvan de jongste pas één jaar was. Netty hield het gezin draaiende. Ze wilde heel graag verloskundige worden maar door de zorg voor het gezin was dit niet mogelijk. Ze trouwde later en kreeg zelf 4 kinderen.

Wereldreizen

Toen de jongste twee op de middelbare school zaten en de oudste 2 al de deur uit waren is Netty gaan werken. Ze werd hoofd huishoudelijke dienst en kantine. Ze ging gelijk fulltime aan de slag en heeft hier tot aan haar pensioen gewerkt. “Dat was een fantastische tijd!” zegt ze enthousiast, “Ik had er nog wel veel langer willen blijven”. Netty: “Ik was dol op reizen en heb alle landen van Europa bezocht, behalve Italië, dat is er niet van gekomen”. “Het mooiste land wat ik heb bezocht vind ik India, de mensen zijn daar zo lief en het is zo’n kleurrijk land”. China daarentegen beviel haar minder. Ook ging ze naar Canada, hier woonde haar zoon Jac.

Noodlot slaat opnieuw toe

Twee jaar geleden zou haar zoon naar Nederland komen. Netty had hem toen 6 jaar niet gezien. Twaalf dagen voor zijn komst kreeg Jac een hartaanval en overleed op 56 jarige leeftijd. Nel wilde hem perse nog zien en zorgde ervoor dat zijn lichaam werd overgebracht naar Nederland. Jac is in Nederland gecremeerd en zijn as is uitgestrooid rondom een door Netty geadopteerd boompje in het memoriebos niet al te ver bij haar vandaan. “Jac was een echt natuurmens, hij heeft een mooi plekje aan de buitenkant van het memoriebos” zegt Netty liefdevol. Iedere zondag (als het weer het toelaat) gaat zij met de scootmobiel naar het graf van haar man en naar het memoriebos om haar zoon te gedenken.

Kunst haar lust en haar leven

In het appartement van Netty zijn veel kunstwerken van haar terug te vinden. Je vindt er geboetseerde beelden, door haar gemaakte schilderijen en mozaïek. Ook borduren en breien heeft ze heel veel gedaan maar er gaat voor Netty niets boven schrijven. Als kind schreef ze al gedichtjes maar na het overlijden van haar man was dit haar manier om haar verdriet te verwerken. Inmiddels heeft iedereen in de Hoogstaete plezier van haar schrijftalent want ze schrijft iedere maand in huisblad van de locatie. De ene keer een verslag van een activiteit, de andere keer een gedicht.

Dichten is haar grootste liefde

Afgelopen maand september is haar eerste gedichtenbundel uitgekomen. Er is een presentatie geweest in de Hoogstaete in het bijzijn van haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen, familie, vrienden en medebewoners. Ze haalde de regionale krant en werd geïnterviewd voor de radio. In haar gedichtenbundel ‘Uit mijn leven gegrepen’ zijn 80 gedichten opgenomen. Hele verschillende maar persoonlijke gedichten. Op de vraag welke ze zelf het mooiste vindt antwoord ze lachend ‘Spiegelbeeld’.

Spiegelbeeld

Ben ik ’s morgens wakker en kom ik uit mijn bed,
Word ik steevast bij de wastafel voor de spiegel gezet.
Dan word ik wel eens een beetje kriegel,
Als ik kijk naar die beeltenis in de spiegel.
Wie is toch dat rimpelvrouwtje, die me maar aan zit te staren,
Met haar roodomrande ogen, tandeloze mond en piekerige haren.
Ik zou wel willen schreeuwen, weg uit mijn beeld,
Je hebt me nu wel genoeg verveeld.

Maar dit is nog niet het einde van het verhaal,
Want daarna kom ik terecht onder een warme waterstraal.
Na mijn haren gewassen, mijn lijf gescrubd, kwam ik weer wat tot leven,
En tot slot word ik met een warme handdoek droog gewreven.
Na bodymelk voor mijn rug, crème voor mijn gezicht en voor mijn haar styling gel,
Voel ik me gelijk al weer beter in mijn vel.
Dan word ik weer voor de spiegel geparkeerd,
Mijn piekerige, grijze haren geföhnd en een beetje getoupeerd.

Nadat ik deze metamorfose heb ondergaan,
Keek me een heel andere dame vanuit de spiegel aan.
Binnen een klein uurtje,
Onderging ik een heus verjongingskuurtje.
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,
Dit is alleen maar de buitenkant.
Van binnen ben ik blijf ik toch altijd wie ik ben,
De vrouw die ik al meer dan 80 jaren ken.

Wil je de dichtbundel bestellen? Dan kan dat. Het boekje is voor € 10,- (excl. verzendkosten) te bestellen. Van ieder boek gaat € 0,50 per boek naar het ‘Behoud voor wilde dieren in Afrika’. Neem contact op met Netty via haar mailadres.

Meer informatie

NED7 is dé community voor 50-plussers die bewijzen dat ouder worden alles behalve vervelend is.

Advertentie

Vrije tijd

Een wens in vervulling laten gaan

Een wens in vervulling laten gaan, het is eenvoudiger dan je denkt. Gouden Dagen vervulde onlangs de wens van mevrouw Poelstra.

Gedeeld

op

Een wens in vervulling laten gaan
Foto: Stichting Gouden Dagen

Een wens in vervulling laten gaan, soms is het makkelijker dan je denkt. Voor mevrouw Poelstra uit Alkmaar was het namelijk geen grote of bijzondere wens. Ze wilde gewoon nog eens, op haar 91ste jaar, naar het strand tussen Camperduin en Petten. Ze was er al ruim 18 jaar niet meer geweest en miste het enorm.

Stichting Gouden Dagen maakte het mogelijk en maakte er direct een heel bijzondere dag van. Een dag om niet te vergeten. Want vaak kun je met kleine dingen al iets heel bijzonders doen. Voor mevrouw Poelstra ging letterlijk de rode loper uit. Volledig verrast liet ze alle aandacht op zich af komen.

Bekende in de wijk

Na de rode loper stond een prachtige witte limousine klaar, die door Big Limo by Dita ter beschikking was gesteld. Op naar strandpaviljoen Struin in Camperduin voor koffie en gebak! De wijk was uitgetrokken om mevrouw Poelstra uit te zwaaien. Ze is een bekende in de wijk, want ook al is ze al over de 90, stilzitten kan ze niet. Dat bleek ook nog eens uit feit dat ze, eenmaal aangekomen in het strandpaviljoen, direct donateurs voor Stichting Gouden Dagen begon te werven.

Een wens in vervulling laten gaan

Na een heerlijke kop koffie was het tijd om aan de strandwandeling te beginnen. Ze genoot zichtbaar. Wat ook niet heel gek was gezien de prachtige zonsondergang die ze nog meepakte. Wat is er mooier dan een wijds strand met ondergaande zon? Voor mevrouw Poelstra was de dag compleet. En met wat zand in haar broekzak als aandenken ging ze voldaan weer naar huis.

Meer weten?

Stichting Gouden Dagen zet zich in voor alle ouderen in Nederland. Met bijzondere projecten probeert ze het leven van ouderen aangenamer te maken en probeert ze eenzaamheid terug te dringen. Wil je meer weten over wat Gouden Dagen precies doet? Bezoek dan de website van de stichting of word lid van hun Facebook pagina.

Lees verder

Vrije tijd

Dagje uit in Dordrecht

Jeanette en Francis gaan in een oldtimer een dagje uit in Dordrecht, op zoek naar tal van herinneringen aan vroeger.

Gedeeld

op

Dagje uit in Dordrecht
Foto: Sara, for good old times

Dagje uit in Dordrecht. Vandaag gaan we op pad met Francis (73) en Jeanette (80) uit Amsterdam Noord. We halen ze op voor een nieuwe trip down memory lane. Twee vriendinnen die naast veel verschillen ook veel overeenkomsten hebben. En allebei woonachtig in Amsterdam Noord. Ze houden van zwemmen en zijn geboren in het centrum van Dordrecht.
Al voor we de auto in stappen vertelt Jeannette, met enige spanning in haar stem, dat ze heeft gedroomd over deze dag. Dat haar ouderlijk huis en omgeving helemaal gemoderniseerd en veranderd zijn. Francis stelt haar vriendin gerust en ze stappen in de auto. Al meteen beginnen de vriendinnen op de achterbank lekker met elkaar te kletsen met op de achtergrond zachte pianotonen van Chopin. De trip is begonnen! Op naar het centrum van Dordrecht.

Het trekt gewoon

Onderweg vertelt Francis dat zij maar kort in Dordrecht heeft gewoond maar het altijd een heel bijzondere en mooie plek heeft gevonden. “Het trekt gewoon”, aldus Francis. Jeannette haakt hierop in dat zij tot haar drieëntwintigste in Dordrecht heeft gewoond en daarna op kamers ging in Amsterdam. Tussen de verhalen door is Jeannette ook bezig met de route richting Dordrecht en houdt ze mij goed in de gaten.

Herinneringen ophalen

Francis en Jeanette vertellen allebei over hun verleden en wat voor werk ze hebben gedaan. Jeannette als freelance tekenaar en Francis onder anderen bij een convectiebedrijf om geld te sparen voor de zanglessen die ze zo graag wilde. Ze vertellen hun herinneringen met heel veel enthousiasme maar laten elkaar ook aan het woord en luisteren met veel geduld naar elkaars verhalen.

Het mooie centrum

Aangekomen in Dordrecht lopen we door het mooie karakteristieke centrum richting de ouderlijk huizen van de dames. Als eerst arriveren we bij het huis en de winkel van de vader van Jeannette. Hier heeft ze tot haar 13de jaar heeft gewoond. Hierna lopen we door naar de plek waar Francis is geboren, wat helaas een parkeerplaats is geworden.

Schuilen tijdens de oorlog

Onder het genot van een heerlijk bakje koffie, een appelgebakje met slagroom en een prachtig uitzicht op het water vertelt Jeannette dat haar vader in de winkel scheepsartikelen verkocht. En dat haar moeder van de stof van de vlaggen jurkjes maakte voor haar en haar twee zusjes. Ze moest altijd op de twee zusjes passen wat ze niet zo leuk vond. Ze wilde graag spelen. Zelf maakte ze van stof en vlaggenstokken hutten in de winkel, waar ze zich in kon terugtrekken. Dit speelde zich allemaal af tijdens de oorlog. De familie moest tijdens deze periode vaak schuilen. Dit deden ze in de kelder onder de winkel waar de hele buurt naartoe kwam. In het stro wachtten ze tot het weer veilig was. Het kon wel uren duren vertelde Jeannette.

Corned beef uit blik

Ook Francis heeft het een en ander meegekregen van de oorlog. Bijvoorbeeld dat haar moeder vertelde dat de mannen in Dordrecht werden opgehaald om in fabrieken te werken. Francis haar vader wilde dit helemaal niet en had zich verstopt achter een deur in de wc. Hij stond daar heel lang helemaal rechtop te wachten tot ‘ze’ kwamen zegt Francis, met enige grinnik in haar stem. Haar moeder vertelde dat ze heel blij was dat Francis toen als klein meisje in bed lag te slapen en zij zo niet haar vader heeft kunnen verlinken. Wat een mooie verhalen waar we ons helemaal niks bij kunnen voorstellen. Jeannette vertelde dat het na de bevrijding één groot feest was met veel versieringen en optochten door de stad. De Canadezen kwamen met veel eten, onder andere blikjes Corned beef wat Jeannette heel erg lekker vond. Als de blikjes op waren maakte ze hier stelten van zodat ze kon spelen.

Hij blijkt nog te leven

Na de heerlijke versnapering stappen we weer in de auto om een kijkje te gaan nemen bij de grote kerk. We rijden door de prachtige kleine straatjes van het centrum, over bruggetjes en grachten die doen denken aan het Italiaanse Venetië. Aangekomen in de straat die naar de grote kerk leidt vertelt Jeannette dat haar boekhouder hier ergens woonde. We minderen snelheid zodat we het goed kunnen bekijken en ja hoor, zegt Jeannette: “Hier zou hij moeten wonen”. We parkeren de auto en lopen naar de voordeur van het prachtige Dordrechtse pand. M. De Deugd, het staat in prachtige sierlijke letters geschilderd op de deur. Jeannette: “Zal hij nog leven?” Met spanning drukt ze op de bel en met grote verbazing doet Marinus de Deugd open. “Hij woont er nog steeds!” zegt Jeannette opgelucht. Na drie steile trappen komen we aan in het schattige huis van de boekhouder die hier altijd is blijven wonen. Dit is ook zeker aan de inrichting te zien, dat waarschijnlijk in al die jaren niets is veranderd.

Mooi klokkenspel

Wat mooi om te zien hoe Jeannette helemaal opbloeit tijdens het gesprek met haar boekhouder, die allemaal oude verhalen aan het vertellen is. Op de achtergrond horen we het mooie klokkenspel van de grote kerk. Hij vertelt dat hij een portret van zijn dochter boven de schouw heeft hangen. Een portret dat Jeannette heeft getekend. We zijn natuurlijk erg nieuwsgierig geworden en gaan een kijkje nemen. Wat een prachtige tekening van zijn dochter, en wat kan Jeannette goed tekenen.

Dagje uit in Dordrecht

Na email adressen uitgewisseld te hebben nemen we afscheid van boekhouder De Deugd en lopen we verder naar de grote kerk. Francis wil heel graag naar binnen om te kijken waar zij vroeger is gedoopt. Helaas een trouw mis gaande waardoor we er niet bij kunnen. Wel hebben even de sfeer kunnen proeven van de prachtige kerk met haar mooie glas in lood ramen. Na al deze indrukken is het tijd om nog even te zitten en bij te komen voordat we weer teruglopen naar de auto en richting Amsterdam rijden.
Wat een gezellig dagje uit in Dordrecht met twee prachtige dames en tal van mooie herinneringen aan vroeger.

Dit verslag is geschreven door Denise Smit van Sara, For Good Old Times

Dit dagje uit in Dordrecht heb ik gedaan in het kader van Sweet 70.

Sweet 70 is een community voor senioren in Amsterdam Noord met een nieuwe kijk op ouder worden. Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door: Oranje fonds, Brentano’s steun des Ouderdoms, RC maagdenhuis, Neyenburghfonds, Rooms Catholijk Oude Armen Kantoor, Fonds Sluyterman van Loo, Nationaal Ouderenfonds, Stichting Vredenburgh en Theresia Spijkerstichting.

Lees verder

Vrije tijd

Oud zijn is niet leuk, wat een onzin!

Oud zijn is niet leuk? Hoezo? Het Festival of Older People gaat in oktober laten zien dat dit volstrekte onzin is.

Gedeeld

op

door

Oud zijn is niet leuk

Oud zijn is niet leuk, hoezo? Wat een onzin! De vergrijzing slaat toe in onze maatschappij, maar heel veel bedrijven en organisaties realiseren zich dit nog niet. Zonde! Want de oudere doelgroep biedt juist kansen.

Zeker als je kijkt naar de generatie die nu “ouder” is. Ze zijn actief, veeleisend en hebben vaak het geld om hun wensen ook écht te realiseren. Daarom is het thema van het ‘Festival of Older People’ in Utrecht dit jaar: ouderen bestaan niet.

Oud zijn, wat is dat?

Drie dagen onderzoekt het festival, 17, 18 en 19 oktober, wat “oud zijn” nu écht is. Hoe is het om oud te zijn? Word je anders oud als je weet dat 90 het nieuwe 70 is? Wat zijn de gevolgen voor onze maatschappij als geheel? Allemaal vragen die hopelijk beantwoord gaan worden. Of die in ieder geval een gesprek over ouder worden op gang gaat brengen. En het festival heeft imposante sprekers weten te vinden die de discussie gaan leiden. Hedy D’Ancona, Bas van der Ham, Freek de Jonge en Sylvana Simons. Maar zij zijn niet de enige. Er zijn er meer.

Grote namen en optredens

Naast het congres speelt kunst ook een belangrijke rol. Kunst is namelijk bij uitstek een middel om maatschappelijke onderwerpen te vertalen naar levens veranderende ervaringen. Daarom is er muziek, is er podiumkunst en zijn er films. Allemaal over “ouder worden”, gemaakt door oudere kunstenaars. Cabaretière Jacquelien de Savornin Lohman treedt op, Theater Nocturen, Angela Vissers, The Lofties. Het zijn er slechts enkelen. Dus, het belooft een groot event te worden.

Meer weten?

Wil je ook bij het festival en het congres aanwezig zijn? Bekijk het programma hier en schrijf je ook in. We zien je graag in oktober mee praten!

Lees verder

Meest gelezen