menu

Vrolijke schilderijen in verpleeghuis

De vrolijke schilderijen van Willemijn zijn wij op het spoor gekomen toen wij rondvraag deden bij zorgorganisaties. Bij NED7 zijn we namelijk opzoek naar het verborgen talent in verpleeg- en verzorgingshuizen in Nederland en geloof ons, dat talent is er!

Al eerder waren wij op bezoek bij Flory Straatsma, die prachtige schilderijen met stillevens maakt. Maar ook Theresia Wilkes zochten we op om te zien wat zij, ondanks haar dementie, creëert. Overal waar wij komen zijn gepassioneerde kunstenaars aan het werk, die de prachtigste schilderijen maken. En Willemijn van Essen hoort daar ook bij. Haar vrolijke schilderijen zijn prachtig van compositie én kleur. En als je haar ontmoet zou je niet zeggen dat ze onlangs haar 94ste verjaardag vierde!

Wonen in Den Haag

Willemijn van Essen woont in haar eigen 2-kamer appartement in Woonzorgcentra Haaglanden (WZH) Rustoord. WZH Rustoord ligt midden in Den Haag-Leidschenveen, vlakbij het winkelcentrum en het openbaar vervoer. Het ziet er allemaal prachtig, sfeervol  en nieuw uit maar we begrijpen van activiteitenbegeleidster Wilma Hengsdijk dat het gebouw er toch al zo’n 6 jaar staat. Er hangt een fijne sfeer,  iedereen kent elkaar en maakt een praatje. Wilma geeft iedere vrijdagmiddag van 13.45 tot 15.30 uur schilderles aan een groepje van 9 personen en wordt hierbij ondersteund door Joke de Nas, Stella van Veen en Marjolijn Brasz. Zij zijn alle drie vrijwilliger bij WZH Rustoord.

partner content

Woonzorgcentra Haaglanden

Bij WoonZorgcentra Haaglanden (WZH) kun je terecht voor zorg, behandeling en begeleiding bij dementie, chronische lichamelijke aandoeningen, niet aangeboren hersenletsel, geriatrische revalidatiezorg en nog veel meer.

Nauwelijks contact met anderen

We zijn uitgenodigd in het ruime 2-kamer appartement van Willemijn. Ze woont op de 4de etage. Willemijn heeft fysiek wel wat problemen, zoals met haar longen en hart. Maar mentaal is ze buitengewoon helder van geest. Als je haar ziet en ontmoet geloven wij niet dat ze al 94 jaar oud is. Het is haar gewoon niet aan te zien. Op de vraag hoe ze het vindt om hier te wonen antwoord ze: “Het is nodig om hier te wonen, ik ben dankbaar dat de verzorging hier is. Ze doen het zo goed als ze kunnen.” Met andere bewoners heb ik nauwelijks contact. Bij de meesten laat het verstand hen in de steek, of ze liggen te slapen. Wel jammer dat er niemand van hetzelfde niveau is om mee te praten, want juist op deze leeftijd, als je al een heel leven achter je hebt, is het fijn om met leeftijdgenoten te praten.  Met jonge mensen praten is ook leuk maar zij kunnen zich toch minder inleven.”

Wie is Willemijn van Essen?

“Eigenlijk heet ik Wilhelmina, maar iedereen noemt me tegenwoordig Willemijn. Mijn 3 kinderen zijn ook al een beetje bejaard. Mijn dochters hebben al wat mankementen en lichamelijke problemen waar ze druk mee zijn. Ik kan niet verwachten dat ze van alles voor mij doen terwijl ze zelf ook overbelast en ziek zijn.” Haar zoon is met 63 de jongste van de 3. “Hij houdt van me en helpt me waar nodig. We doen samen de administratie maar ik bepaal wat er gebeurt en wat er wordt uitgegeven. Met mijn kleinkinderen heb ik een heel goede band. Ik kan gelukkig mailen en blijf zo op de hoogte. Mijn kleinzoon mailt me regelmatig en zegt dan: “Een oppeppertje voor jouw oma!” Hij heeft sinds een half jaar een vriendin. Kijk daar hangt de foto die hij heeft gemaild. Als hij kan komt hij langs. Zelfs mijn achterkleinkinderen zijn al volwassen!”

Vrolijke schilderijen met dieren

Ik vierde de vrijheid

“Ik heb een opleiding als verpleegkundige gedaan en wilde graag als verpleegkundige aan het werk. Ik was toen al verloofd  en moest kiezen tussen mijn man of de verpleging. Toen de kinderen de deur uit gingen en mijn man wegens hartproblemen thuis rondhing heb ik een baantje genomen om de deur uit te zijn en niet vast te blijven zitten. Ik was vertegenwoordigster van het Groene Kruis. Ik bezocht mensen thuis om uitleg te geven en een lidmaatschap te verkopen. Soms verliepen de afspraken lekker snel en hield ik een beetje tijd over om over het strand te wandelen. Zo vierde ik de vrijheid!”

Hoe ben je zo goed oud geworden?

“Regelmaat, rust en ontspanning op z’n tijd. Interesse blijven houden en veel met mensen omgaan. Ik ben ook altijd een matige eter geweest . Vroeger zwom ik veel en we hebben twee keer een schip gehad. De eerste was een Tjalk en daarna een motorjacht. Als maatje op een schip moet je veel hollen, draven en met touwen in de weer. We gingen regelmatig de Waddenzee of naar het IJsselmeer of de Oosterschelde.”

Vrolijke schilderijen met mensen op het strand

Hoe maak je deze vrolijke schilderijen?

“Ik ben gaan schilderen toen ik hier kwam wonen. Ik gebruik altijd acrylverf. Toen ik begon met schilderen voelde ik dat het in me zat. Ik geniet er erg van schilderen en volg mijn gevoel en aanleg ook al zijn alle schilderijen naar een voorbeeld gemaakt. Wil je de schilderijen zien? De meesten hangen in de slaapkamer hiernaast.” Op de uitnodiging voor de expositie in 2014 in Rustoord is haar schilderij afgedrukt. “Daar ben ik best trots op” zegt Willemijn lachend. Het is nog niet voorgekomen dat een schilderij niet is gelukt. In het verleden schilderde ik ook wel op mijn kamer maar nu laat mijn gezondheid dat niet meer toe. Ik ben te snel moe.

Tot slot

Willemijn: “Vrijheid, dat zit in mij. Ik wil graag uitvliegen en vrij zijn!”

meer informatie

NED7 Leestip

Kunstboeken om te lezen

Reageren

Auteur

NED7 Redactie

NED7 Redactie

NED7 is een (online) content community die een positieve bijdrage wil leveren om de maatschappij blijvend te veranderen als het gaat over zorg en ouderen. Een community met informatieve, relevante, realistische, positieve én bruikbare content over de zorg, gezond en vitaal ouder worden, zelfredzaamheid en saamhorigheid.