menu

Ouderenzorg problemen moeten stoppen

Ouderenzorg problemen zijn volop in het nieuws. Daarom neemt Joost Nauta deze problemen onder de loep in het Dagblad van het Noorden. Hij pleit voor een nieuw zorgmodel waarbij er meer balans komt tussen wat verpleegkundigen vinden wat nodig is en de invloed van zorgverzekeraars op de zorg die nodig is.

Zo lang mogelijk thuis wonen

Het huidige overheidsbeleid is er in Nederland op gericht om mensen zo lang mogelijk thuis te laten wonen, waarbij meer gebruik wordt gemaakt van het netwerk van familie en vrienden voor informele hulp. Als ouderen dan echt niet meer zelfstandig thuis kunnen blijven wonen, dan is er altijd nog het verpleeghuis waar zij naartoe kunnen. De onlangs opgekomen discussie over ‘voltooid leven’ en het zelf mogen kiezen of je uit het leven wilt stappen heeft hier volgens Joost Nauta alles mee te maken.

Voltooid leven of toch niet?

Ouderen hebben vaak het idee dat zij een last zijn geworden voor hun omgeving en denken hierdoor sneller aan het beëindigen van hun leven. Maar is dat dan een voltooid leven? Of zijn ouderen ongelukkig met de laatste fase waarin zij zitten en wordt dit gevoel versterkt door de zorg die zij in deze fase krijgen? Gelukkig zijn mensen die ook echt deze stap zetten een uitzondering, maar is dit een trend die wellicht nog moet komen?

GERELATEERD BERICHT:
Meer geld nodig voor wijkverpleging

Bezuinigingen in de zorg

Volgens Joost Nauta heeft deze ontwikkeling alles te maken met de bezuinigingen in de zorg. Of zoals hij opmerkt: “de disbalans tussen de zorg die ouderen nodig hebben (volgens deskundigen), de zorg die ze vervolgens krijgen en tenslotte de vergoeding die daar tegenover wordt gesteld (door de zorgverzekeraar).” Maar hoe werkt dat dan precies in de praktijk?

Hoe werkt ons systeem?

In ons Nederlandse systeem bepalen wijkverpleegkundigen, vaak in samenspraak met een huisarts, welke zorgbehoefte er voor een zieke patiënt nodig is in zijn of haar thuissituatie. Het oordeel dat zij vellen wordt een indicatie genoemd. Dit beschrijft de hoeveelheid zorg die nodig is en welke zorg dit moet zijn. Een betrokken zorgorganisatie regelt de inzet van de zorg die bij deze indicatie past. De zorgorganisatie betaalt de zorgmedewerker die deze zorg geeft en declareert de kosten bij de zorgverzekeraar. De zorgverzekeraar keert het geld uit aan de zorgorganisatie. Maar…inderdaad, er is een maar. Als de zorgverzekeraar vindt dat, op basis van de eigen financiële maatstaven, er teveel zorg is verleend, dan kan zij de betaling stoppen.

GERELATEERD BERICHT:
Wegwijs in Zorgland

Ouderenzorg problemen

Hier ligt volgens Joost Nauta het probleem. In ons zorgstelsel is vastgelegd dat de zorgverzekeraar bepaalt én bewaakt hoeveel zorg iemand vergoed mag krijgen. Zorgverzekeringen mogen, vanwege marktwerking, winst maken (wat door de Tweede Kamer ondersteund wordt). Hierdoor is niet de kwaliteit van de (ouderen)zorg prioriteit, maar de vraag of er voldoende geld wordt verdiend en of er winst wordt gemaakt.

Disbalans opheffen

Door deze disbalans is het niet raar dat er waarschijnlijk eerder minder dan meer zorg wordt gegeven aan ouderen. Zorgorganisaties nemen hierdoor vaak ook het zekere voor het onzekere door minder zorg te adviseren zodat ze niet achteraf blijven zitten met een onbetaalde rekening. Joost Nauta pleit daarom voor een einde aan deze disbalans. Alle betrokken partijen zouden aan tafel moeten met elkaar om te zoeken naar een oplossing voor de ouderenzorg problemen, waarbij duidelijke afspraken gemaakt worden over de minimaal nodige zorg die vergoed wordt. Hierdoor komt er hopelijk weer rust in de ouderenzorg, want dat is op dit moment hard nodig.

Reageren

Auteur

NED7 Redactie

NED7 Redactie

NED7 is een (online) content community die een positieve bijdrage wil leveren om de maatschappij blijvend te veranderen als het gaat over zorg en ouderen. Een community met informatieve, relevante, realistische, positieve én bruikbare content over de zorg, gezond en vitaal ouder worden, zelfredzaamheid en saamhorigheid.

Advertentie