menu

Marktwerking in de zorg

De zorg is heel erg aan het veranderen. Dat merkt inmiddels iedereen. Mensen moeten langer thuis blijven wonen, vooral op de ‘lichtere zorg’ wordt bezuinigd en gemeenten krijgen meer verantwoordelijkheden; decentralisatie noemen ze dat.

Een van de gevolgen van deze veranderingen is dat er veel kritiek wordt geleverd op de zorg. Je hoort mensen zeggen: “De kwaliteit holt achteruit”, “Mensen krijgen niet meer de zorg die ze nodig hebben of waar ze recht op hebben”, “Alles komt nu aan op mantelzorgers die meer moeten doen dan ze aankunnen”.

Hoofdschuldige is marktwerking in de zorg

Als hoofdoorzaak van alle ellende wordt vaak gewezen naar de marktwerking in de zorg. Ik kan niet zeggen dat ik het hier helemaal mee oneens ben. Toch ben ik er ook van overtuigd dat we de verzorgingsstaat zoals we die kennen niet overeind kunnen houden. De samenstelling van onze maatschappij is enorm veranderd, dus daar begint het al mee. Vroeger moest 80% (werkende bevolking) zorgen voor 20% zorgbehoevenden. Terwijl dat tegenwoordig richting de 50/50 gaat en dat verschil groeit verder door.

Mantelaar artikel banner

Poldermodel zit in de weg

Deze enorme veranderingen hebben ervoor gezorgd dat we geprobeerd hebben marktwerking in de zorg te introduceren. Maar dit is tot nu toe maar half gelukt, met dank aan het zo beroemde Nederlandse poldermodel. Zorgleveranciers hebben hierdoor tegenwoordig te maken met twee partijen. De zorgontvanger (consumenten) en de zorgbetaler (gemeente en/of verzekering).

Focus op geld

Waar ligt de focus van de zorgleveranciers? Het geld dat zij missen ten opzichte van vroeger. Daarom worden er vaak dure consultants ingehuurd omdat zij precies weten waar het geld is te halen via aanbestedingen. Er worden een hoop beloftes gedaan over de kwaliteit van de zorg, maar omdat ze nooit worden gecheckt worden ze vaak ook niet nagekomen. En de zorgontvanger? Die durft niet of nauwelijks te klagen, want de zorg is toch ‘gratis’.

Zelf kunnen bepalen

Nu vind ik helemaal niet dat iedereen de eigen zorg moet betalen. Mensen die dit echt niet kunnen moeten financieel ondersteund worden doormiddel van bijvoorbeeld een persoonsgebonden budget (PGB). Mensen moeten alleen wel in staat worden gesteld zelf te bepalen wie voor hun zorgt en wat de kwaliteit hiervan is. Zijn ze niet tevreden, dan moeten ze de ruimte hebben om naar een van de concurrenten over te kunnen stappen. Dan heb je namelijk marktwerking. Zorgverleners moeten zich dan echt gaan richten op de consument en zorgen dat ze kwaliteit leveren voor een betaalbare prijs. En dan stimuleer je ook dat zij opzoek gaan naar echt innovatieve oplossingen.

Uitzonderingen zijn er

Een van de tegenargumenten die veel mensen gebruiken is dat niet iedereen in staat is om dit te doen. Opeens staat iedereen op de barricade voor de zwakkeren. Maar in de meeste gevallen is er wel een zoon, dochter, neef, nicht of buur die iemand kan helpen hierbij. En als er dan nog mensen zijn die buiten de boot vallen dan moeten wij daar als maatschappij een gepaste oplossing voor vinden. Dat is écht zorgen voor de mensen die ‘t het hardst nodig hebben. Niet het hele systeem inrichten voor een uitzonderingsgroep.

Reageren

Auteur

Titiaan Zwart

Titiaan Zwart

Titiaan Zwart is één van de oprichters van Mantelaar, een zorgaanbieder die mantelzorg verleent met behulp van studenten geneeskunde. Titiaan studeerde psychologie en is bij Mantelaar verantwoordelijk voor acquisitie en samenwerkingen. Bij NED7 blogt hij over zijn visie en passie voor het vak zorg.