menu

Digitale ouderen

Mijn buurvrouw en ik zijn resp. 88 en 80 jaar. Wij doen ons best de digitale ontwikkelingen bij te benen. Dat gaat aardig zolang zich geen problemen voordoen. Gaat bijvoorbeeld zonder aanwijsbare reden het beeldscherm van haar iPad of mijn PC op zwart, dan weten we ons geen raad.

Om er toch iets aan te doen zetten we het apparaat uit, wachten tien minuten en schakelen het dan weer in. Onze hoop dat een onzichtbare hand het euvel heeft verholpen wordt echter meestal de bodem ingeslagen. Maar soms werkt het wel en dat maakt onze verwarring alleen maar groter!

Mantelaar artikel banner

De paniek slaat toe

De volgende stap is de klantenservice van de provider bellen. Na het vrij lange keuzemenu aangehoord te hebben drukken we een toets in en leggen ons probleem voor aan de medewerker. Deze begint vol goede moed aan een reeks onbegrijpelijke instructies. Dat is het moment om schaamteloos te melden dat wij tachtigers zijn en de dingen niet meer zo goed begrijpen, wat helaas in dit geval maar al te waar is. Tenslotte worden we verwezen naar de website waar we op onze vraag het antwoord zullen vinden. Doen we dat dan slaat de paniek pas echt toe. Wanhopig surfen we hele website door, zonder een oplossing voor ons probleem te vinden.

Terug naar hoe het was

Om ons moreel wat op te vijzelen nemen we even pauze met wat lekkers en bellen opnieuw de klantenservice. We krijgen uiteraard een andere medewerker aan de lijn die gelukkig even geduldig en vriendelijk is als de vorige. Deze stelt voor iets te veranderen aan de instellingen, wat voor ons olie op het vuur is want wij willen juist niks veranderen, wij willen alleen maar dat het wordt zoals het was. Wij willen terug naar toen alles het gewoon deed, dus hier houdt het voor ons op. Ook zien we af van het bellen van het 0900 nummer dat we op de valreep kregen en 80 eurocent per minuut kost. We bedanken vriendelijk voor de geboden hulp en hangen op.

Zij gaat haar zoon bellen en ik de hulpstudent.

Reageren

Auteur

Yvonne Klinkert

Yvonne Klinkert

Yvonne Klinkert (1935) is geboren in Den Haag, maar verhuisde in 1962 met haar gezin naar Amsterdam. Zij krijgt mantelzorg via Mantelaar maar wil zelf nog veel kunnen blijven doen. Hier op NED7 blogt zij over haar ervaringen en passie voor het leven.