menu

Ik ben trots op de zorg

Dit gastblog is geschreven door Deanne Huigen, Wijkverpleegkundige bij ZuidZorg

Instant kippenvel. Dat kreeg ik op het moment dat ik hoorde dat ‘Imagine’ van John Lennon op nummer 1 stond in de Top 2000. In tijden van verdriet, oorlog, bezuinigingen en negativiteit kiezen mensen er toch nog voor om te geloven in liefde, warmte en respect voor elkaar.

Zorgen voor mijn cliënten

Iedere dag sta ik voor mijn cliënten klaar. Ja, ik ben nog jong, bezig met mezelf te ontwikkelen, ik ben lerende, maar ik ben vooral bezig met het zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Cliënten die het moeilijk hebben, die zichzelf niet meer goed kunnen verzorgen. Cliënten die terminaal ziek zijn, hulp nodig hebben bij de medicatie of waarbij wondzorg toegepast moet worden. Kortom, mensen die een steuntje in de rug goed kunnen gebruiken.

Negatieve berichten

Jammer vind ik het dan, dat als ik Facebook open, altijd negatieve berichten zie over de zorg. Er wordt bezuinigd, mensen krijgen niet meer de zorg die ze nodig hebben, en uitspraken als: “Laten we protesteren!”. Natuurlijk is het nodig om dit soort dingen openbaar te delen, hier samen over na te denken of zelfs iets aan te veranderen.

Niet zo zwart-wit

Maar, niet alles is zo zwart-wit, of zo negatief. Als we het mogen geloven is de zorg in Nederland niets meer waard. Maar hoe komt het dan dat als ik bij deze zorgbehoevende mensen kom, toch gewaardeerd wordt of terug hoor dat de zorg zo fijn verloopt? Hoe komt het dan dat deze cliënten toch hun gevoel durven te uiten naar mij of mijn collega? Dat ze opgelucht zijn na een praatje of dat de zorg naar wens verlopen is?

ZuidZorg bannerknop

Warmte in de zorg

Omdat er nog steeds sprake is van warmte in de zorg. Warmte vanuit ons zorgend hart. Want natuurlijk kijken we steeds kritischer naar de zorg. Dit is ook nodig. Mensen moeten langer thuis blijven wonen, maar hebben hiervoor wel wat meer zelfredzaamheid nodig. Dit stimuleren wij alleen maar. Is dit afbouwen van de zorg of cliënten minder snel en goed helpen? Nee, dit heet hulp. Hulp bij de dagelijkse dingen, ook al is het niet meer zoals vroeger.

Ik ben trots op de zorg

Maar aan het einde van de dag ga ik met een goed gevoel naar huis en weet ik dat ik de mevrouw met een nieuwe knie gestimuleerd heb om zelfredzaam te zijn. En voilà, mevrouw was binnen twee weken uit de zorg, want ze kon al zoveel zelfstandig. Zij trots, maar ook ik trots.

Wat is er mis met verbondenheid?

Laten we kijken naar de positieve dingen. Dingen, gebeurtenissen, of ervaringen die goed zijn. Dingen die wel fijn zijn. Natuurlijk moeten we ook kijken naar wat er op dit moment in de wereld speelt. Maar het is niet of-of, maar en-en. En laten we ook kijken naar de verbondenheid. Zoek deze verbondenheid zelf op. Verbondenheid tussen een cliënt en mij, verbondenheid tussen jou en de buurvrouw. We hebben elkaar uiteindelijk toch nodig om voor elkaar te zorgen. Er voor elkaar te zijn. Zoals John Lennon toen al vertelde. Daar is toch niets mis mee?

meer informatie

Reageren

Auteur

NED7 Redactie

NED7 Redactie

NED7 is een (online) content community die een positieve bijdrage wil leveren om de maatschappij blijvend te veranderen als het gaat over zorg en ouderen. Een community met informatieve, relevante, realistische, positieve én bruikbare content over de zorg, gezond en vitaal ouder worden, zelfredzaamheid en saamhorigheid.