menu

Het Zwitserlevengevoel in de zorg

De afgelopen maanden is de verpleeghuiszorg regelmatig in het nieuws geweest. Het rapport van de IGZ is verschenen, het kabinet is druk aan het debatteren en de media volgt dit op de voet. Veel mensen maken zich zorgen over de kwaliteit van de zorgverlening binnen het verpleeghuis.

Daarnaast stelt men kritische vragen over de aansturing, ‘zakkenvullers zijn we’ en we verwaarlozen onze ouderen. Ik kan je verzekeren dat dit, bij ons medewerkers in de zorg, wel even hard binnenkomt.

El dorado voor ouderen

In het voorjaar was ik aanwezig bij een inkoopbijeenkomst waarin de gastspreker de websites van de zorginstellingen beschreef als het aanbieden van een droomwereld, ‘een El dorado’ voor ouderen. Het gevoel dat het opriep bij hem, was dat van de reclame van verzekeringsmaatschappij Zwitserleven; je weet wel van het bekende Zwitserlevengevoel. Deze uitspraak komt weer bij mij bovendrijven als de media aandacht over ons wordt uitgestort. Hebben we dit zelf in de hand gewerkt? Past onze uitstraling niet bij de realiteit? Sterker nog, staan we er zo ver van af? Hebben we een wereld gecreëerd, waarin ouder worden zonder gebreken lijkt te komen en de zorgprofessionals volledig ontzorgen?

partner content

Regie over je eigen leven

Zorgorganisatie Viattence is dé specialist in zorg voor ouderen op de Veluwe. Of dit nu thuis is of op één van de vele locaties waar verpleeghuiszorg wordt geboden. Bij Viattence draait alles om het behouden van de regie over je eigen leven en de keuzes die je maakt.

Bejaardentehuis van toen bestaat niet meer!

Mijn opa en oma woonden vroeger in een bejaardentehuis. Ik kan me herinneren dat ze beiden nog relatief jong waren en zelfstandig konden wonen in een appartement. Mijn oma reed nog auto, was mobiel en kookte iedere dag voor mijn opa. Mijn opa was minder goed ter been en daardoor besloten ze om beschermd te gaan wonen. Dit is 23 jaar geleden, het bejaardentehuis van toen bestaat niet meer. Nu kiest men ervoor thuis te blijven wonen.

Laatste fase is ook afscheid nemen

Het verpleeghuis is een thuis waar je terecht kunt als opname onvermijdelijk is. Het is een keuze die vaak zo lang mogelijk wordt uitgesteld. Er aan toegeven dat je je partner, vader of moeder niet langer kunt verzorgen omdat je er zelf aan onder door dreigt te gaan, of soms al de grens van je kunnen hebt overschreden, maakt dat deze keuze ontzettend ingrijpend is. Het is de laatste fase in het leven van een cliënt, maar ook een geleidelijk afscheid van zijn of haar familie.

Fijne momenten in het leven

Ondanks alle emoties die komen kijken bij een opname en de onvermijdelijke achteruitgang, zoeken de professionals naar fijne momenten in het leven van onze bewoners. De zorgprofessionals in het verpleeghuis zijn gespecialiseerd in het omgaan met ongecontroleerd gedrag als gevolg van dementie, de lichamelijke beperkingen maar bovenal zorgen zij samen met de familie ervoor dat we de taal van dementees spreken.

Wij leren dementees spreken

Onze verpleeghuisarts vertelde laatst een mooi verhaal hierover. Haar man is dierenarts en op een  dag kwam de bovenbuurvrouw (met dementie) in de praktijk met haar pluche hondje. De hond was niet goed geworden en had dringend een behandeling of medicatie nodig. De man van onze verpleeghuisarts had thuis veel verhalen over dementie gehoord en hij twijfelde geen seconde om mee te gaan in de belevingswereld van de bovenbuurvrouw. De pluche hond is onderzocht en kreeg een recept mee. Als betaling is een nota van 1 euro in elkaar gezet en de bovenbuurvrouw verliet de praktijk uiterst tevreden. Bij thuiskomst deelde hij dit verhaal en bedankte zijn vrouw, onze verpleeghuisarts voor het delen van haar ervaringen. Zo wist hij wat hem te doen stond. De verpleeghuisarts spreekt dementees.

Het échte Zwitserlevengevoel

Het is een bijzondere kwaliteit om dag in dag uit in staat te zijn om persoonlijk en echt contact te maken met onze bewoners en aan te sluiten op hun belevingswereld. Zo leren wij binnen ons verpleeghuis dagelijks op vele verschillende manieren steeds een beetje beter dementees. In het belang van onze bewoners en in de overtuiging dat het ons helpt iedere dag weer betere kwaliteit van zorg te bieden. Zorg passend bij iedere individuele bewoner. Die we ook als individu zien en willen leren kennen. Met alle indrukwekkende beperkingen die de laatste levensfase met zich mee brengt, leidt dit niet tot het Zwitserlevengevoel, maar heel vaak tot een fijn gevoel van welbevinden voor de bewoner. Dus eigenlijk net als het echte leven.

meer informatie

Reageren

Auteur

Gaby Elhorst

Gaby Elhorst

Gaby Elhorst is Manager Zorg bij zorgorganisatie Viattence. Op NED7.nl blogt zij over haar ervaringen, trots en twijfels als leidinggevende in een ouderenzorgorganisatie die iedere dag te maken heeft met verregaande veranderingen.