menu

Een interactieve muur die praat!

Wat als een muur niet meer alleen een muur is maar een interactieve plek die ouderen stimuleert en waarmee je opeens wel kunt praten? In het Dr. Sarphatihuis, van zorgorganisatie Amsta, bestaat deze muur, die samen met studenten van de Hogeschool van Amsterdam werd ontwikkeld. En met succes!

“Even geen zin in je!”

Er rinkelt een telefoon. Het is geen smartphone maar een ouderwetse telefoon met een echte draaischijf. Voor mevrouw ter Haar klinkt het geluid heel vertrouwd. Het is tien uur op een maandagmorgen in het Dr. Sarphatihuis. Mevrouw ter Haar loopt langs ‘de muur’ over de gang van Kattenburg, de afdeling voor mensen met dementie. Ze neemt op: “Ja, hallo?”, zegt ze beleefd. Aan de andere kant van de lijn zegt een vriendelijke mannenstem: “Goedemorgen, hoe gaat ’t met u? Wat gaat u vandaag doen?” Mevrouw ter Haar antwoordt: “Oh, ben jij het weer, ik heb nu even geen zin in je.”

Interactieve muur

De telefoon is een onderdeel van de ‘Persoonlijk Interactieve Muur’. Een groepje pas afgestuurde studenten van de Hogeschool van Amsterdam hebben dit bedacht. De muur is interactief want als er iemand langs loopt gaat een molentje draaien, een zeehond beweegt met zijn ogen en de telefoon rinkelt af en toe. De muur bevat ook nog een iPad en een televisiescherm. De iPad is het bedieningspaneel waarmee muziek, films en foto’s op de voorkeuren van de bewoners van deze afdeling worden afgestemd.

Succes

“Het is een groot succes”, zegt Mimie Verhoeve. Zij is activiteitenbegeleidster op de afdeling. “Er is weer leven in de brouwerij sinds de muur er is.” Het is duidelijk dat de muur werkt want er ontstaat al snel gezelligheid bij de muur. Mevrouw ter Horst komt op het geluid van het Polygoonjournaal af dat Mimie heeft aangezet. Ze gaat zitten en na een tijdje valt ze in slaap.

Persoonlijk profiel

Mevrouw ter Haar is wat onrustig vandaag, maar toch praat ze vrolijk mee over de mogelijkheden van de muur. Ze heeft een persoonlijk profiel waar de muur op reageert. Het televisiescherm toont persoonlijke foto’s van vroeger en nu. Als ze de foto’s ziet lichten haar ogen op. Op de beelden is te zien dat ze wel van een wijntje houdt en graag naar jazzmuziek en rock & roll luistert. Dat zijn mooie aanknopingspunten voor een gesprek met haar.

Een overleden vriend bellen

Alhoewel mevrouw ter Haar de mannenstem in de telefoon af en toe een beetje zat is, zijn de bewoners er blij mee. Mimie: “Onze bewoners willen soms hun moeder bellen, of een ander familielid dat er niet meer is. Als ze dan het nummer draaien en de vriendelijke stem horen, is dat genoeg om de mensen weer even afleiding te geven. Wie ze wilden bellen en waarom is dan al niet meer aan de orde.”

Geboren in Jakarta

Ook het profiel van mevrouw Maris, die komt aangelopen, wordt geladen op de muur en een grote foto van Jakarta verschijnt. Enthousiast roept ze: “Ah ja, daar ben ik geboren! Ik weet alleen niet meer zo goed onder welke boom.” Het maakt niet uit. De muur laat zien dat haar zoon in Colorado woont. Ook dat ze van hondjes houdt en graag kerkliedjes hoort. Bij het zien van een foto van een vis moet ze lachen en roept: “Die ken ik! Heerlijk! Alleen nog wat saus erover, dan is ie klaar!”

Reageren

Auteur

NED7 Redactie

NED7 Redactie

NED7 is een (online) content community die een positieve bijdrage wil leveren om de maatschappij blijvend te veranderen als het gaat over zorg en ouderen. Een community met informatieve, relevante, realistische, positieve én bruikbare content over de zorg, gezond en vitaal ouder worden, zelfredzaamheid en saamhorigheid.