Nieuws

Verrijk je leven met wat je ‘niet kent’

Verrijk je leven met datgene dat je niet kent. Blogger Gaby Elhorst deelt haar ervaringen uit de zorg waar ze in werkt.

Verrijk je leven

Dit gastblog is geschreven door Gaby Elhorst van zorgorganisatie Viattence

Tijdens mijn studie heb ik een mooie rondreis gemaakt door Afrika. Mijn omgeving waarschuwde me voor geweld, diefstal en ontvoering. Dit was voor vrouwen geen continent om alleen te verkennen.

Zelf had ik hier totaal niet bij stil gestaan. Voor mij was Afrika het continent van diversiteit, rijk aan humanistische cultuur, imposante dieren de big five. Het land van Nelson Mandela, de strijder voor gelijkheid. Voor mij betekende deze reis een verrijking van mijn wereld.

In gesprek

De eerste dag dat ik voet aan land zette, werd het gevoel van angst versterkt door de omgeving. We woonden in een afgeschermde wijk bewaakt door mannen met geweren. Dit was ook het straatbeeld. De tips van de studenten, na zonondergang niet meer in bepaalde gebieden komen, niet in een black cab stappen, niet zomaar met de locals in gesprek gaan. Het gevoel van onveiligheid begon zich onbewust langzaam van mij meester te maken.

Schamen

De bewustwording kwam op een onverwacht moment. We waren onderweg en maakten een stop ergens in een stukje niemandsland. Ik wilde graag drinken halen en stapte een lokale tent binnen. Op het moment dat ik de deur opendeed, zag ik alleen lokale mensen staan. In een reflex sloot ik de deur. Met de klink in mijn hand, overviel onwetendheid me, ik schaamde me zo voor mijn gedrag en sprak mezelf toe. Ga naar binnen, ga water halen en ga in gesprek, dit is Afrika, dit zijn de mensen waarvoor ik de reis maakte.

Indrukwekkend

Het is een van de indrukwekkendste gebeurtenissen in mijn leven. Het moment waarop ik mijn eigen onwetendheid overwon en onbevangen het gesprek aan ging was het moment waarop ik mezelf heb verrijkt. De mensen waren ontzettend vriendelijk. We hebben gelachen, tips gekregen over de bestemming buiten de toeristische paden.

Onderdeel van de wijk

Dit gevoel bekruipt mij zo nu en dan als ik om me heen hoor hoe over dementie wordt gesproken. Hoe we moeten lobbyen om niet de ziekte centraal te stellen maar de mens te blijven zien. Viattence bouwt huizen in woonwijken waardoor ouderen onderdeel blijven uitmaken van de gemeenschap. Ik gebruik bewust blijven, dit is namelijk niet gangbaar binnen de zorgsector. Niet voor niets bestaat de Engelse uitspraak ‘not in my backyard’. We begrijpen dat de voorziening nodig is, alleen niet in onze eigen achtertuin. We merken dat de ziekte dementie diverse emoties oproept in een buurtgemeenschap.

Verrijk je leven

Ik ontken hiermee niet het gedrag wat tot uiting kan komen bij de ziekte. Het verdriet wat hierdoor kan ontstaat bij naasten, maar ook bij ons als professionals. We sluiten niet onze ogen voor alle emoties, alleen zien we het gedrag wat een uiting is van de ziekte los van de persoon. Onze bewoners hebben een naam, maken onderdeel uit van een gezin en familie. Zijn opa of oma van kleinkinderen, zijn een vader of moeder van kinderen, ieder mens heeft zijn of haar eigen levensverhaal. Als je hiervoor openstaat is de kans groot dat er een nieuwe werkelijkheid ontstaat waarin je onbevangen de mens wil zien zoals hij of zij is. Dagelijks verbinden bewoners en familieleden zich middels persoonlijke verhalen met mijn collega’s. Mag ik je uitnodigen om kennis te maken en je leven te verrijken?

Ook interessant

Scroll to top blauw