Nieuws

Lente vogels, Nederland staat weer in bloei!

Het is weer lente. En blogger Alice Bunt ziet haar favoriete lente vogels weer tot leven komen. Nederland staat weer in bloei!

Lentebloesem en lente vogels

Het is lente. Overal om me heen zie ik de eerste verschijnselen: de zacht  grijze wilgenkatjes, de stralend witte Sleedoorn en de heldergele Forsythia verdrijven het winterse natte, grijze en grauwe.

Om de bomen heen hangt, vooral als de zon schijnt, een waas van verschillende tinten van de bottellende knoppen van de bomen. Van diep roodbruin tot zacht geel, iedere boom zijn eigen kleur.

Landschap in Flevoland

Foto: Alice Bunt

De onopvallende heggenmus

De heggenmus, die de hele winter in de tuin bij het keukenraam rondgescharrelde, heeft een partner gevonden. De heggenmus is mijn lievelingsvogel. Zo klein en bescheiden, zo op het eerste gezicht onopvallend. Maar als je beter kijkt dan zie hoe mooi hij is in al zijn onopvallendheid. Zijn blauwgrijze kop en borst en zijn kastanje bruine vleugels, geaderd door zwarte strepen, vormen een perfecte schutkleur. De heggenmus gaat zijn eigen gang, is helemaal zichzelf, laat zich niet afleiden. Doelbewust zoekt hij met snelle bewegingen naar voedsel. De hele winter door ontmoetten we elkaar op het terras. Hij scharrelend, zoekend naar de kruimeltjes die ik elke dag voor hem uitstrooide en ik achter de deur, hem bewonderend voordat ik de deur opendeed  en hij weg vloog naar de struiken bij het raam. Nu is de heggenmus niet meer alleen. Voert hij samen met zijn partner een paringsdans op tussen de takken. Samen snel flapperend met hun vleugels, om elkaar heen. Wippend van tak naar tak om even later samen te zoeken naar zaadjes en kruimeltjes brood.

Lente vogels en bloemen

Foto: Alice Bunt

Lente vogels zijn overal

Maar voor mij is het pas echt lente als ik de schreeuw van de buizerds gehoord heb. Hoog boven in de lucht cirkelen ze om elkaar heen. Ze laten zich naar beneden vallen om dan weer hoog op te stijgen. Vlak bij mijn huis hebben de buizerds een nest gebouwd. Het vrouwtje zit op het nest terwijl het mannetje in een boom dichtbij de wacht houdt. ‘s Morgens kom ik hem tegen op het lege koeienveld, zoekend naar eten. Zodra hij mij door heeft vliegt hij weg, terug naar zijn boom, onopvallend tussen de nog kale takken. Nu is alles nog idyllisch, zo’n paartje, samen bij het nest. Maar nu al klinkt in mijn hoofd het geluid van de jonge buizerds, straks, in het najaar, schreeuwend om hun ouders. Want het lijkt alsof niet de jongen maar de ouders  in de herfst het nest verlaten, de jongen aan hun lot overlatend, hard verscheurend schreeuwend, ieder jaar weer. Want net zoals de lokroep van de ouders in het voorjaar voor mij de aankondiging is van een nieuwe lente, is het geschreeuw van de jongen ieder najaar weer de aankondiging van een onvermijdelijke, grijze en grauwe winter.

Ook interessant

Scroll to top blauw