Nieuws

Hiep hiep Hoera!

Hiep hiep hoera, er is iemand jarig! Blogger Alice Bunt vertelt over haar grote broer die onlangs zijn zeventigste verjaardag vierde.

Hiep hiep hoera

Mijn broer is jarig geweest, zeventig jaar is hij geworden en dat zou je hem niet geven. Hens heet hij en hij staat nog volop in het leven. Toen zijn schoonmoeder na zijn pensionering overleed hebben zijn vrouw en hij het ouderlijk huis van zijn vrouw gekocht en samen hebben zij het huis van top tot teen verbouwd.

Nadat het huis af was is hij weer gaan werken als leraar, invaller is hij geworden en vanwege het lerarentekort en is er altijd wel werk voor hem. Verder gaat hij een keer per week volleyballen met een groep vrienden en ‘doet hij alles op de fiets’. En dat is hem aan te zien: mijn broer Hens is een mooie slanke man en ik ben ontzettend trots op hem.

Uit elkaar gegroeid

Zijn zeventigste verjaardag vierde hij bij een Van der Valk Hotel, hij had het zo geregeld dat feestvierders konden blijven slapen tegen gereduceerd tarief. Maar wat geef je iemand die zeventig wordt en alles al heeft? Hij vroeg om een envelop met geld voor het Liliane Fonds, een heel mooi doel, maar wat onpersoonlijk. In de loop der jaren zijn Hens en ik toch uit elkaar gegroeid, van elkaar vervreemd. Niet dat het contact slecht was maar we werden beide opgeslokt door ons eigen leven dat zich afspeelden buiten het zicht van de ander.

Tekenen

Ik ben documentair fotograaf, serie foto’s maak ik, van mensen, landschappen, stillevens maar altijd met een verhaal. Nu loop ik tegen de grenzen van de fotografie aan. De wereld wordt overspoeld met foto’s, beelden, iedereen maakt foto’s, selfies, plaats ze op internet, Facebook, Instagram. Mensen communiceren met elkaar in beelden. Daarom ben ik gaan tekenen, portretten, eerst van honden, zomaar, van foto’s die me aanspraken van het internet. Daarna ben ik mensen gaan tekenen die ik gekend heb: mijn overleden vader, moeder en zusje, de overleden moeder van een vriend. Allemaal mensen die niet meer leven maar waarvan ik wel gehouden heb.

Mijn grote broer

In een van mijn oude fotoboeken vond ik een foto van mijn broer als kind uit de tijd dat we nog in Utrecht woonden, een jochie met een stralende glimlach die onbevangen in de lens kijkt, een schitterende foto. Die foto ben ik na gaan tekenen als persoonlijk cadeau. En tijdens het tekenen is voor mij het contact hersteld, heb ik diep in mij mijn grote broer terug gevonden, mijn gevoel voor hem. Terwijl ik aan het tekenen was, opnieuw beginnend, gummend totdat de tekening leek op de Hens die ik kende, realiseerde ik me dat ik dat ik tijdens het feest de enige zou zijn die zich Hens nog kon herinneren uit onze gemeenschappelijke jeugd in Utrecht.

Nu teken ik droombeelden, beelden van mensen die ik nog nooit gezien heb, nog nooit ontmoet heb, maar waarvan ik weet dat ik er ooit heel veel van gehouden heb.

Ook interessant

Scroll to top blauw