Nieuws

Het enorme gemis van mijn overleden vader

Blogger Alice Bunt mist haar overleden vader nog iedere dag. Soms hoort ze zelfs zijn stem als ze de was staat te doen.

Een bloem voor mijn overleden vader facebook

Nadat mijn vader gediagnosticeerd was met de ziekte van Alzheimer, kwam hij eens per maand een midweek bij me logeren. Hij vond het heerlijk de dagelijkse routine mee te maken, alleen maar een vader te zijn die bij zijn dochter logeerde. Nadat thuis wonen niet meer ging is hij opgenomen op de gesloten afdeling van een verpleeghuis waar hij anderhalf jaar later is overleden. Met zijn opname kwam ook aan de maandelijkse logeerpartijtjes een einde.

Een druppel aan de boom

Foto: Alice Bunt

Plotseling hoor ik zijn stem

Plotseling, als ik buiten de was ophang hoor ik een stem achter me: “Goed uitslaan om de kreukels eruit te halen.” Ik schrik, het is de stem van mijn afgelopen december overleden vader. In eerste instantie was ik opgelucht na de dood van mijn vader. Zijn doodstrijd: het afscheid nemen van zijn leven, van al die mensen van wie hij hield was hem zwaar gevallen en met zijn dood was daar een einde aan gekomen. Hem zo te zien, zich tot het einde vastklampend aan het leven was ook voor mij moeilijk geweest om mee te maken. Dat aan zijn lijdensweg een einde was gekomen verzachtte zijn dood. Maar nu ik zo onverwachts zijn stem weer hoor komt gemis en verdriet naar boven.

Het verdriet is heel persoonlijk

Voor mij is verdriet heel persoonlijk. Verdriet maakt me eenzaam. Terwijl iedereen door gaat met leven staat voor mij het leven zonder mijn vader stil. Op de meest onverwachte momenten steekt de pijn van het gemis zijn kop op, het besef dat ik hem nooit meer zal zien, nooit meer met hem zal praten, dat we elkaar nooit meer zullen kunnen vasthouden. Nog kan ik zijn uitgeteerde lichaam voelen wanneer ik hem voorzichtig omarmde; nog voel ik onze tranen zich vermengen wanneer we beide huilden toen we alle twee beseften dat onze tijd samen erop zat.

Een veertje aan de boom

Foto: Alice Bunt

Mijn overleden vader

Maar juist vanwege de pijn, het verdriet en de eenzaamheid voel ik me rijk. Zij herinneren me aan mijn vader,  wat we voor elkaar betekend hebben, hoeveel ik van hem hield. Ik weet dat de pijn zal verdwijnen en dat er eens, in de toekomst, alleen maar mooie herinneringen overblijven aan mijn geweldige, fantastische, lieve vader.

Ook interessant

Scroll to top blauw