Nieuws

Gewóón doorzetten als het moeilijk is

Gewoon doorzetten als het moeilijk is. Dat is het motto van mevrouw Verhoef die inmiddels 104 jaar oud is. Blogger Yvonne Witter interviewde haar over het leven én de toekomst.

Gewoon doorgaan mevrouw Verhoef

‘U komt toch via dat onderzoek van de Vrije Universiteit? Daar heb ik 18,5 jaar gewerkt, op personeelszaken. Ik heb het fantastisch naar mijn zin gehad op de VU. Ik heb daar gewerkt tot aan mijn pensioen. Toen moest ik weg maar ik was het liefste blijven werken. Ik heb nog steeds contact met een docente Engels.

Toen de VU werd gebouwd moesten heel wat boerderijen weg. Ook die van ons. Dit vanwege de wijk Buitenveldert, waaronder de VU. De polder is met zand opgespoten te beginnen bij ’t Kalfje. Het VU terrein is aangereden met zand door vrachtwagens. De bouw daarvan kon daardoor al in 1955 beginnen. Wij zijn in oktober 1957 naar de Postjeskade verhuisd. Ik woonde met mijn man heerlijk op de boerderij. Negentien jaar lang.

Gewoon doorzetten

‘Daarna zijn we verhuisd. We moesten wel. Na mijn trouwen moest ik stoppen met werken maar na een tijd ben ik weer gaan werken. Op een accountantskantoor op het Weesperplein maar daarna weer op de VU. Mijn man was boer maar toen de boerderij verdween stopte zijn werk. Hij heeft geen ander werk kunnen vinden. Wat moet een boer beginnen? Hij is altijd boer gebleven maar kon er niets meer mee. Zelfs in ons huis op de Postjeskade hield hij zijn klompen aan. Totdat de buren begonnen te mopperen. Mijn man is 76 jaar geworden.

Razzia tijdens de oorlog

‘Die boerderij heeft ons goed geholpen in de oorlog. We hadden namelijk alles. Kippen, koeien, varkens. We maakten zelf boter en kaas. En we ruilden veel. Ze kwamen van ver om melk bij ons te halen. We gaven wat we hadden. En dan kregen wij textiel of iets anders ervoor terug. Toch ben ik ook bang geweest gedurende de oorlog. Zo kwamen zes Duisters tijdens de razzia binnen. Mijn neef uit Arnhem was er en nog een man. Zij zijn snel onder het luik in het washok gekropen. Mijn man heeft hen aan de praat gehouden. We hadden veel koper in de hooischuur. Mijn man heeft hen met boter en kaas de deur uit gewerkt.

Schoondochter doet de was

‘Ik ben een echte Amsterdamse. Ik ben nu 104 jaar oud. Ik heb 1 zoon, twee kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. Ik heb ook een tweeling gekregen maar zij hebben maar 3 weken geleefd. Ze lagen in het Emmakinderziekenhuis. Ik ben er toen maar 1 keer geweest. Toen ik daar kwam, lagen er een heleboel te vroeg geboren baby’s. De dokter wees hen aan: die en die zijn het. ‘Niet levensvatbaar’, werd er tegen me gezegd. Ze heetten Simon en Margje. Ik denk er nog wel regelmatig aan. Maar het scherpe is er natuurlijk wel vanaf. Mijn zoon Kees komt iedere week langs. Dan eet hij mee. En mijn ex-schoondochter doet de was. Dat is erg fijn. Ze helpen me goed. Door mijn (achter)kleinkinderen, zoon en ex-schoondochter vind ik het leuk om zo oud te worden. ‘Ik ging altijd op de fiets naar mijn werk. Door weer en wind. Al sneeuwde het. Ik ging gewoon fietsen. Ik heb tot mijn 88e gefietst. Vroeger kwam zelfs de dokter op de fiets langs!

Vervelend mannetje die Trump

‘Wat ik tegen de jongeren zou willen zeggen? Doe wat! Gewóón doorzetten als het moeilijk is. En ga niet roken en drinken. Of ik vooruitgang heb gezien in de afgelopen 100 jaar? Nou, eigenlijk niet. Alles zakt af. Ik vind Trump een heel vervelende vent. Maar ik lees geen krant meer. Wel kijk ik televisie. Tot laat. Ik ga erg laat naar bed. Ik vond het reuze gezellig dat je er was! Zie ik je nog eens?’

Meer weten?

Wil je meer weten over de Vastenactie van dit jaar? Bezoek dan de website van de actie of de aparte website van de 40-dagen challenge.

Ook interessant

Scroll to top blauw