Nieuws

Een nieuw jaar vol vertrouwen, ondanks alle tegenslag

Een nieuw jaar komt met tal van goede voornemens. Maar na een jaar met heel veel tegenslag is het moeilijk voor blogger Alice Bunt om met veel vertrouwen het jaar te beginnen.

Een nieuw jaar

[hm_content_toc]

Een nieuw jaar, mensen gaan heel verschillend mee om: de een kijkt vooral uit naar het komend jaar, maakt plannen, heeft goede voornemens; iemand anders kijkt voornamelijk terug op wat geweest is, wat verloren is gegaan en voor weer anderen gaat het leven gewoon door, een nieuw jaar of niet.

Maar de meeste mensen horen bij alle drie, hebben goede voornemens, kijken bij een glas champagne terug op het afgelopen jaar en is het nieuwe jaar eenmaal goed op gang, de kerstspullen terug op zolder, dan gaan zij door met hun dagelijkse leven alsof er geen nieuw jaar aangebroken is.

Mezelf durven zijn

Een vriendin van me vertelde me in december dat zij nooit met goede voornemens een nieuw jaar ingaat. Haar ervaring is dat goede voornemens geen standhouden. Zij bedenkt voor ieder jaar een thema. Ik vond dit zo’n goed idee dat ik ben gaan nadenken over een thema voor mezelf, een thema waarmee ik het komend jaar uit de voeten kan. Na heel lang denken ben ik bij het thema ‘moed’ terecht gekomen: moed om mezelf te durven zijn, om voor mezelf op te komen, om eerlijk te zijn tegen anderen en geen maskers meer te gebruiken om anderen buiten te sluiten. Maar vooral om eerlijk te zijn tegen mezelf en toe te geven dat het leven soms ontzettend zwaar kan zijn en te accepteren dat ik anderen nodig heb.

Onzekere toekomst

Bij mijn dochter is Multiple Sclerose geconstateerd. Mijn mooie, lieve, dochter Marieke gaat een onzekere toekomst tegemoet. 2018 wordt voor haar een moeilijk jaar, ze weet nog maar sinds kort dat ze MS heeft en weet niet wat haar te wachten staat. Na de eerste schok heeft ze een houding van: het is K.U.T. maar er is niets aan te veranderen dus laat ik er maar het beste van maken. In mijn ogen is dat dapper. Allerlei onduidelijke kwaaltje hebben nu een naam: MS. Ze gaat zuinig om met haar energie, stelt duidelijke grenzen in haar contacten, zowel privé als op haar werk. En ze blijft vooral positief, iets wat in haar omgeving grote bewondering opwekt. Ik ben niet op internet gaan zoeken wat MS allemaal inhoud, welke toekomstverwachtingen Marieke heeft, wat haar te wachten staat. Ik laat het afhangen van wat zij mij verteld en daar praten we over, hoe zij het ervaart en wat het voor haar betekent. Marieke wil zelfstandig blijven, haar eigen beslissingen nemen maar vooral: niet afhankelijk worden van anderen. En ik ga daarin mee: ik laat haar met rust als zij dat wil en probeer geen overbezorgde moeder te zijn die haar alles uit handen wil nemen.

Een nieuw jaar vol onzekerheid

Niet alleen voor Marieke heeft de diagnose MS gevolgen, ook voor mij. Ik heb het gevoel dat mensen anders naar me bekijken, niet zo goed weten hoe ze met me om moeten gaan, wat ze tegen me moeten zeggen. Uiteraard ben ik verdrietig en woorden zijn dan vaak te veel. Maar soms gaat mijn gevoel verder, dieper. Misschien is het de angst dat er iets veranderd is, dat vriendschappen zullen veranderen omdat Marieke MS heeft, dat mensen afstand gaan houden. Om mijn angst te overwinnen heb ik een hele lieve vriend een mail gestuurd en mijn onzekerheid geuit, mijn angst verwoord dat ik het gevoel heb dat er een afstand is ontstaan tussen ons. Alleen het schrijven van die mail al gaf me rust, de moed die ik gevonden had eerlijk te schrijven hoe ik me voelde maakte me minder kwetsbaar, heeft me ruimte gegeven.

Ondanks alles kijk ik 2018 vol vertrouwen tegemoet, ga ik steeds opnieuw proberen de moed te vinden mezelf te zijn, ongeacht wat anderen ervan denken of vinden. En ga ik proberen de moeder te zijn die Marieke nodig heeft.

Ook interessant

Scroll to top blauw