Volg ons online

Lichaam & Geest

Zorgtaal, mag het wat begrijpelijker?

Zorgtaal, Gaby Elhorst van Viattence vindt het ook onbegrijpelijk. Daarom pleit zij voor meer aandacht bij de communicatie met mensen.

Gedeeld

op

Zorgtaal is onbegrijpelijk

Naast dementees spreekt de zorgsector gecodeerde taal. We praten in afkortingen: ZZP, MDO, ZLP, ADL, KDO, MPT, VPT, ELV, ZVW, WLZ, A, B, C, D, E, F, G, H. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik kan me herinneren dat bij mijn eerste werkdag in de zorg een vriendelijke collega mij een lijst overhandigde met de betekenis van alle afkortingen. Het had haar ontzettend geholpen.

Meerdere malen was ik dankbaar voor het delen van deze kennis, het was een soort woordenboek geworden. Zoals bij ieder begin dacht ik, dit leer ik nooit! Inmiddels heb ik de taal leren spreken en heb zelfs nieuwe woorden toegevoegd aan het woordenboek. Het is net zoiets als de nieuwe woorden die jaarlijks worden toegevoegd aan de Dikke van Dalen.

Mijn moeder sloeg achterover

Mijn moeder brak laatst haar been. Ze had de laatste trede gemist van de trap en kwam met haar voet verkeerd terecht. In het ziekenhuis werd ze bevraagd over haar thuissituatie. Een vriendelijke verpleegster stelde haar wat standaard vragen. “Woont u alleen? Heeft u trappen? Slaapt u boven? Kan er iemand voor u zorgen?” Mijn moeder gaf antwoord op haar vragen, maar sloeg achterover op het moment dat de verpleegkundige zei: “U kunt niet terug naar huis. U wordt tijdelijk opgenomen in een KDO en hiervoor moet u een indicatie aanvragen via het CIZ. Eventueel kunnen we voor u een spoed indicatie aanvragen en dan kunt u terecht in het verpleeghuis.” Het enige wat mijn moeder hoorde was het woord verpleeghuis. De rest van de woorden, zinnen gingen volledig langs haar heen. Ze begreep niet hoe deze vriendelijke dame na een aantal vragen tot deze conclusie kon komen. Ze werd boos en zei: “Ik wil mijn dochter bellen.”

Het was aardig bedoeld

Ik had een verontwaardigde moeder aan de lijn. Mijn moeder staat vol in het leven, ze past op haar kleinkinderen heeft een druk sociaal leven. Kortom; ze was niet van plan om opgenomen te worden in het verpleeghuis. Tijdens het gesprek heb ik mijn moeder geprobeerd duidelijk te maken dat dit een mogelijkheid is. Als je moet herstellen na een operatie of een breuk, kun je voor de duur van zes weken tot maximaal 3 maanden tijdelijk terecht in het verpleeghuis (KDO = kort durende opname). Vaak zijn dit zelfstandige appartementen in een locatie waardoor je toch privacy hebt en dagelijks ondersteund kan worden met zorg. Ik moest haar zelfs overtuigen dat dit aardig bedoeld was. Ze had de context nodig en uiteindelijk is ze niet opgenomen.

Zorgtaal is onverstaanbaar

Deze situatie liet mij de andere kant zien. Ik zie mijn moeder niet als een oudere dame, maar als een vrouw die in het leven staat. Maar dat komt doordat ik haar persoonlijk ken. We zijn in de zorg zo geprogrammeerd om in onze eigen taal te spreken met de daarbij behorende producten en diensten, dat we vergeten hoe dit overkomt op de ander. Het is zo ontzettend onze eigen taal. We zitten dagelijks in deze materie en vullen op dat moment vanuit de beste intenties in voor de ander.

We gaan anders praten in de zorg

Ik begrijp dat de zorg een doolhof kan zijn, als je deze sector niet kent. Wij dragen daaraan bij door in onze eigen taal te blijven spreken. De komende tijd ga ik mezelf en onze organisatie uitdagen om de zorg verstaanbaar te maken, zodat u weet waaruit u kunt kiezen. Op een zo eenvoudig mogelijke manier, waarin we de route die u kunt doorlopen duidelijk is en de verwachtingen ook. Tenslotte bent u de cliënt en is voor ons het belangrijkste om te weten wat uw wensen zijn en hoe we deze het beste in het vat kunnen gieten. Dit zal met vallen en opstaan gaan en soms compleet de plank mis slaan. Maar met het spreken van begrijpelijke taal laten we onze goed intenties zien en voelen.

Bezoek ook eens…

Gaby Elhorst is Manager Zorg bij Viattence. Dagelijks maakt zij van alles mee waar zij over blogt.

Advertentie

Lichaam & Geest

40 dagen geen druppel alcohol

Ouderenbond KBO-PCOB luidt de noodklok. Het aantal 55-plussers met een alcoholprobleem neemt toe in Nederland. Daarom organiseert de bond de 40 dagen geen druppel challenge.

Gedeeld

op

door

40 dagen geen druppel

40 dagen geen druppel alcohol drinken. De ouderenbond KBO-PCOB roept ouderen op om mee te doen aan deze uitdaging. En dat het een uitdaging is blijkt uit de onderliggende cijfers over ouderen en alcohol.

De ouderen van tegenwoordig blijken steeds vaker naar een glas wijn of bier. Van alle 55-plussers in Nederland drinkt maar liefst 84 procent zowel doordeweeks als in het weekend. Dat is nogal een aantal! In 2016 kwamen er ongeveer 5.000 55-plussers op de spoedeisende hulp terecht na een alcohol gerelateerd ongeluk. Dat waren maar liefst 2.000 meer dan in 2013.

Vastentijd

Voor de ouderenbond KBO-PCOB dus reden om de alarmklok te luiden. Voor het derde jaar op rij roepen ze 55-plussers in Nederland daarom op mee te doen met de 40 dagen geen alcohol challenge. Deze valt samen met de vastentijd van 40 dagen die woensdag ingaat. Dit is de eerste dag na het einde van de carnaval. Dus voor veel mensen een perfect moment om hiermee te beginnen.

40 dagen geen druppel

Als je meedoet krijg je van de ouderenbond een speldje toegestuurd met de tekst ’40 dagen geen druppel’. Dit helpt hopelijk om, niet alleen meer bekendheid te geven aan het initiatief, maar ook om meer begrip van de omgeving te krijgen. Als mensen zien dat je meedoet wordt het makkelijker om hier rekening mee te houden. En doe je mee met een groep, dan maak je kans op maar liefst 24 flessen mousserende wijn…alcoholvrij natuurlijk! Daar kun je wel een feestje mee bouwen.

Bekende Nederlanders

Vandaag ontvangt staatssecretaris Paul Blokhuis van Volksgezondheid het allereerste speldje van KBO directeur Manon Vanderkaa. De actie wordt ook door Bekende Nederlanders ondersteund. Hella van der Wijst, Leo Fijen, Antoine Bodar, Henk Krol en Wouke van Scherrenburg doen allemaal mee.

Meer weten?

Wil je meedoen aan de challenge of wil je meer informatie over de actie? Bezoek dan de website van de ouderenbond en geef je ook op!

Lees verder

Lichaam & Geest

In gesprek met 100-jarigen in Nederland

Blogger Yvonne Witter gaat de uitdaging aan om in gesprek te gaan met 40 100-jarige Nederlanders. Over het verleden, het heden, maar ook de toekomst.

Gedeeld

op

door

In gesprek met 100-jarigen

Iedere dag een blog met een verhaal van een 100-jarige in Nederland. End at 40 dagen lang! Dat klinkt als een forse opgave. En dat is het ook. Maar voor NED7 blogger Yvonne Witter, van het Aedes-ActiZ Kenniscentrum Wonen-Zorg is het geen opgave maar een uitdaging.

Ze doet dit special voor de zogenaamde Vastenactie in Weesp. Dit is waar Yvonne vandaan komt. “Ik liep al heel lang met het idee om mensen van honderd jaar en ouder te vragen naar hun levensverhalen”, vertelt Yvonne. “De mooie dingen, maar ook de teleurstellingen en het verlies en hoe zij daarmee omgaan. En niet alleen naar het verleden, maar ook naar hun visie op het heden en de toekomst. Als inspiratie voor anderen en mijzelf.”

Vastentijd

Dit idee stuurde ze in naar de Vastenactie, die ieder jaar in de vastentijd – tussen carnaval en Pasen – een actie houdt voor een goed doel. Dit jaar is dat een 40 dagen challenge voor hiv/aids-slachtoffers in Zambia. Yvonnes ambitieuze plan is om 40 honderdplussers te interviewen en de verhalen – anoniem – op te tekenen in een dagelijkse blog in de vastentijd. “Pas een week of twee geleden hoorde ik dat mijn plan is geselecteerd, dus nu ben ik hard op zoek naar meer kandidaten. Ik heb al 14 mensen bereid gevonden om mee te werken. Natuurlijk hoop ik dat ik ook in Weesp met honderdplussers kan praten.”

Geld doneren

Om de Vastenactie te steunen doneert Yvonne zelf een bedrag per verhaal en ze hoopt dat ook haar lezers dat zullen doen. “Als mensen een verhaal met plezier hebben gelezen of er inspiratie uit opdoen, kunnen ze met een knop eronder geld doneren.” Het doel van de Vastenactie sluit volgens Yvonne goed aan bij haar challenge. “In Zambia spelen opa’s en oma’s een enorm belangrijke rol in de opvoeding van kleinkinderen. Door de hiv-epidemie is de middengeneratie grotendeels weggevallen.”

In gesprek met 100-jarigen

De eerste twee gesprekken met eeuwelingen zijn net achter de rug. Niet alleen over het verleden, ook over het heden. “De dame die ik sprak moest bijvoorbeeld niets hebben van computers en internet en vond het een verarming van de communicatie tussen mensen. Maar de meneer gebruikte tot een jaar geleden nog Skype om met zijn kleindochter in China te kunnen praten.” Tips voor mensen die hun respectabele leeftijd nog (lang) niet bereikt hebben, hadden ze ook. ” ‘Leef bij de dag’, zei de mevrouw. En de meneer adviseerde om positief te blijven en vooral niet te klagen.”

De blogs van Yvonne Witter zijn binnenkort hier te lezen op NED7.nl. En ja, ze is nog zoekende naar 100-jarigen die hun verhaal willen delen. Stuur Yvonne een bericht via de website.

Lees verder

Lichaam & Geest

Chronische pijn, hoeveel last hebben we ervan?

Chronische pijn, Nederlanders hebben er meer last van dan je zou denken. Maar liefst twintig procent van ons zegt chronische pijn te hebben.

Gedeeld

op

Chronische pijn

Chronische pijn is een onderwerp waar je weinig over hoort, maar bijna twintig procent van de Nederlanders heeft er last van. De vergelijkingssite Kies Voor Je Zorg kijkt naar een onderzoek van het Radboudumc om erachter te komen hoeveel last we in Nederland hebben van chronische pijn.

De financiële gevolgen van chronische pijn zijn jaarlijks hoger dan die van kanker, hartziekten en diabetes bij elkaar. Toch is er nog veel onbekend over hoe pijn precies werkt. Daarom gaan onderzoekers van het Radboudumc uitzoeken hoe pijngevoelig Nederland precies is. Samen met De Kennis van Nu en de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) lanceerden ze vorig jaar het Groot Nationaal Onderzoek (GNO) naar pijn.

Wat is chronische pijn?

Pijn die langer dan drie tot zes maanden aanhoudt heet chronische pijn. Twintig procent van de Nederlanders heeft hier last van. Anesthesioloog Monique Steegers en onderzoeker Esmeralda Blaney Davidson (Radboudumc) willen weten of mensen die pijngevoeliger zijn ook meer kans hebben op chronische pijn, en wat de gevolgen zijn voor het dagelijks leven. Zij gaan hiervoor onderzoek doen naar de pijngevoeligheid van Nederland.

Groot Nationaal Onderzoek

Iedereen beleeft pijn op een andere manier. Om meer te weten te komen over de pijngevoeligheid van de Nederlandse bevolking, is het daarom belangrijk dat zo veel mogelijk Nederlanders meedoen aan het Groot Nationaal Onderzoek. Pijn hangt ook af van de context. Na een mislukte operatie, of met een slecht humeur ervaar je meer pijn. Vrijwel al het pijnonderzoek tot nu toe is gedaan in ziekenhuizen, bij mensen die al veel pijn hebben.

Onderzoek thuis

Bij het Groot Nationaal Onderzoek gaan de onderzoekers een stapje verder en bekijken ze hoe pijngevoelig de Nederlandse populatie is. Hierin wordt pijn gemeten aan de hand van een vragenlijst die mensen thuis achter hun computer in kunnen vullen. “Omdat mensen het thuis kunnen invullen, meten we hoe mensen hun pijn ook echt in het dagelijks leven ervaren, en worden zij dus niet beïnvloed door een kunstmatige situatie in een ziekenhuis”, aldus hoofdonderzoeker Monique Steegers.

Pijnbehandeling

Met de resultaten hopen de onderzoekers uiteindelijk een betere pijnbehandeling te vinden voor pijn in het algemeen, maar zeker voor patiënten met chronische pijn. Eind november zijn de eerste resultaten in de uitzending van De Kennis van Nu te zien.

Meer weten?

Als je wilt weten hoe pijngevoelig jij zelf bent, ga dan naar de website van De Kennis van Nu en draag bij aan het Groot Nationaal Onderzoek naar pijn.

Lees verder

Meest gelezen