Lichaam & Geest

Niet meer kunnen lopen, toch een voller leven!

Mevrouw Andriessen is 91 jaar. Niet meer kunnen lopen weerhoudt haar er niet van om toch volop te genieten van het leven.

Niet meer kunnen lopen

We hopen allemaal zo lang mogelijk zelfstandig thuis te kunnen blijven wonen. Langer thuis. Eigen regie. Zelfredzaamheid. Actuele thema’s waar genoeg over wordt geschreven en gesproken. In theorie is veel mogelijk. Maar hoe werkt dat nu in de praktijk? Mevrouw Andriessen (91 jaar) vertelt…

Overlijden man

“Mijn man overleed 20 jaar geleden aan een hersenvliesontsteking. Ik was intens verdrietig maar pakte mijn leven toch weer op. Met mijn jongere broer Theo, die zijn vrouw veel te vroeg was verloren, trok ik veel op. We fietsten en fietsten. Heel Nederland hebben we rondgefietst. Ik genoot van elk tochtje. Totdat ik vorig jaar mijn heup brak bij een val.

Revalideren

Ik moest ergens gaan revalideren en kwam terecht bij Vitalis Brunswijck in Eindhoven. Niet ver van waar ik woon, maar toch de eerste keer weg van huis. Wat was dat heftig. Mijn dochter regelde 3 keer per dag visite. Het werd al snel duidelijk dat ik mijn rollator definitief moest inruilen voor een rolstoel. Ook werd duidelijk dat het niet meer verantwoord was om alleen thuis te wonen. Ik zou in Brunswijck blijven. Dat was wel even slikken.”

Verhuizen

Dochter Olga (64): “Het had een enorme impact. Ruim 40 jaar woonde ze in haar huis, had heel leuk contact met de buurt. Het was voor ons allemaal en zware periode. Gelukkig heb ik nog 2 zussen en een broer. En zijn er ook nog 7 kleinkinderen en zelfs 3 achterkleinkinderen die regelmatig op bezoek komen. Ik kom vaak langs. Eerst elke dag, nu sla ik ook soms een dagje over, er is zoveel leuks te doen hier. Soms voel ik me schuldig als ik andere bewoners zie die nauwelijks visite krijgen.

Voller leven

Het was niet vanzelfsprekend dat ze naar Brunswijck zou gaan. Ik heb goede research gedaan, diverse instellingen bezocht. Je wilt toch de best mogelijke plek voor je moeder. In Brunswijck hebben ze alle voorzieningen, organiseren ze veel leuke activiteiten en hebben ze ook mooie kamers. Ik vind het heel fijn dat ze hier zit. Veilig. Als vroeger de telefoon ging ‘s nachts, sloeg mijn hart over. En als ik onverwachts eens langs kwam, zat ze altijd in haar stoel te dutten. Nu heeft ze een veel voller leven. En ze ziet er beter uit dan toen ze thuis woonde!”

Werken in de zorg

Mevrouw Andriessen: ”Ik hoop dat er meer jeugd gaat kiezen om te gaan werken in de zorg. Want meer personeel kunnen ze wel gebruiken. Mijn dochter Monique werkt ook in de zorg. Zij werkt met mensen met dementie. Ik zie hoe blij ze daarvan wordt en hoeveel voldoening haar dat geeft.

Trouwen

Je moet je het toch zelf doen. Als je alleen maar klaagt en zeurt, komt er ook niemand graag bij je op visite. Gelukkig ben ik zelf vrolijk van aard en positief ingesteld. En tuurlijk zou ik nog steeds het liefst thuis willen wonen. Maar als dat echt niet meer gaat, dan moet je er zelf toch het beste van maken. Tegen de mensen die voor dezelfde uitdaging staan zou ik willen zeggen dat ze niet bang hoeven zijn. En tegen hun omgeving: je weet niet half hoe blij je ons maakt met een bezoekje! Na de zomer gaat een achterkleinkind van me trouwen. Daar zou ik natuurlijk heel graag bij willen zijn. Hopelijk ben ik er dan nog.”

Meer weten?

Wil je meer weten over Vitalis Brunswijck in Eindhoven? Bezoek dan eens hun website voor meer informatie.

Ook interessant

Scroll to top blauw