Volg ons online

Lichaam & Geest

Leven met dementie

Leven met dementie is het schrikbeeld van veel mensen. Maar betekent dementie hebben dat je helemaal niets meer kunt?

Gedeeld

op

Leven met dementie

Indien een (meestal al wat ouder) persoon bemerkt dat het niet meer allemaal vanzelf gaat, je vergeet af en toe wat, dan is de eerste gedachte vaak: “Als ik maar niet dement wordt!”

Voor veel mensen is dementie één van de ergste dingen die een mens kan overkomen. Het wordt vooral geassocieerd met ‘alles vergeten’, ‘raar doen’, en op den duur eindigen in een verpleeghuis, opgesloten en nooit meer naar buiten mogen…het schrikbeeld voor heel veel mensen.

Dementie heeft vele vormen

Maar dementie betekent niet meteen dat je niets meer kunt. Dementie heeft vele vormen en gezichten. Niet iedereen is meteen in de war. Soms is het niet meteen het geheugen wat je in de steek laat, maar de complexiteit van handelingen. Als het dan op een iets rustiger tempo gaat, stapje voor stapje, kan het nog best wel. Kijk dan ook niet meteen bij wat je niet meer kan, maar kijk vooral naar wat je wel kunt en waar je goed in bent.

Onderdeel uitmaken van alles

Op steeds meer plaatsen zie je Dementievriendelijke Gemeenschappen ontstaan, met als doel om mensen met dementie onderdeel te laten blijven van de gemeenschap. Een goed initiatief. Deel blijven nemen aan het sociale leven is belangrijk voor een mens, het geeft zin aan je leven. Stel, je bent al je hele leven lid van een koor maar het instuderen van een nieuw stuk wordt lastig, waarom zou je dan meteen moeten stoppen? Veel andere stukken zitten waarschijnlijk nog heel goed in je geheugen en als er iets voorbij komt wat niet meer zo goed lukt, dan is er altijd wel een mogelijkheid om iets anders te doen binnen de vereniging en luisteren naar mooie muziek gemaakt door je mede-koorleden, dat is natuurlijk ook geen straf (ook al zal het in het begin best wel eens pijn doen). Maar jij kunt degene zijn die ervoor zorgt dat er nadien koffie staat te wachten of die de mappen met gezongen stukken weer opruimt. Je blijft volwaardig lid en doet wat je nog wel kunt, je vaste kooravond blijft staan…’er wordt op je gewacht’.

Leven met dementie

Als je wat verder bent in het ziekteproces zullen de mogelijkheden zeker verder afnemen. Kun je nog veilig thuiswonen? Autorijden? Deze vragen gaan een keer voorbij komen en telkens moet je afwegen wat wel en wat niet meer kan, in overleg met een eventuele partner, familie en als het mogelijk is met een casemanager. Kijk ook hierbij naar wat je belangrijk vindt. Het gevoel van veiligheid is erg belangrijk, onrust hierover bij partner of familie komt heel veel voor en geeft een hele grote belasting. Kan mijn partner/ouder/buur nog wel alleen wonen? Gaat hij of zij niet midden in de nacht ronddwalen? En als hij of zij nou de weg niet meer terug kan vinden? De weg kwijt raken is niet altijd een reden om iemand dan maar op te sluiten. Sommige routes in de eigen omgeving zitten zo ingesleten dat dit nog lange tijd goed kan gaan. Het aanschaffen van bijvoorbeeld een apparaatje met GPS kan bijvoorbeeld in zo’n geval uitkomst bieden. Mocht degene niet op de afgesproken tijd ergens arriveren, dan kun je op je telefoon of tablet kijken waar diegene is. Soms is er gewoon wat oponthoud omdat hij of zij een bekende is tegen gekomen en staat te kletsen. In beweging blijven is goed voor je lichaam, daar wordt je lekker moe van en dan slaap je beter.

Kijken wat wel kan

Zelfs als men naar een beschermde woonomgeving verhuist is niet alles onmogelijk. Steeds vaker worden ook daar de deuren, al is het heel voorzichtig, open gezet. Dat is wennen voor zowel het personeel als de familie. Er zal altijd gekeken worden of men het aan kan en vaak zal ook toestemming nodig zijn van familie. Maar als het nog kan en als diegene er gelukkig van wordt…gewoon doen.

Positief blijven

Ik wil zeker de ziekte dementie niet bagatelliseren. Het is een verschrikkelijke ziekte, die steeds meer voorkomt en waar nog steeds geen genezing voor is. Je weet bij het horen van de diagnose dat je alleen nog maar achteruit zult gaan en dat vooruitzicht is alles behalve prettig voor degene die het betreft, maar zeer zeker ook voor een eventuele partner, kinderen of andere familie en vrienden. Maar, probeer zolang mogelijk positief te blijven en te blijven doen wat mogelijk is. Ga uit van mogelijkheden, niet van onmogelijkheden. Dan kan er soms toch nog meer dan je denkt.

Ik blijf altijd terugdenken aan de opmerking van een mevrouw wiens echtgenoot (met dementie) nog elke dag gaat wandelen vanuit het verpleeghuis waarin hij woont. Ze zegt: “Ik wil hem zijn wandelen niet ontnemen, dat heeft hij nodig, daar wordt hij gelukkig van. En als er dan iets gebeurt onderweg? Dan weet ik dat hij tot het laatste moment gelukkig is geweest!” En zo is het.

Hanny Vlemmings is Toegepast Gerontoloog. Ze blogt over vergrijzing en toepassing van techniek.

Advertentie

Lichaam & Geest

Het was even vaderdag met mijn vader

Ans Boelens beschrijft haar ervaringen met een vader die leed aan Lewy Body dementie. Vandaag is een goede ‘vaderdag’ voor haar.

Gedeeld

op

door

Vaderdag

Dit gastblog is geschreven door Ans Boelens, manager Verpleging en Verzorging bij ZuidZorg

Ik loop van de parkeerplaats naar de zorgboerderij en zie door de ramen een klein clubje aan tafel zitten. Lies maakt een woordzoeker, Bert aait dwangmatig de snorrende nep-kat op zijn schoot, Thea loopt rondjes rond de tafel.

Mijn vader zit voor zich uit te kijken en de zuster is fruit aan het schillen. Zij ziet me aankomen en gebaart naar mijn vader, kijk eens wie daar is? Hij krijgt een brede glimlach en zwaait naar me, hij heeft een goede dag, ik zie het meteen aan zijn ogen.

Heldere momenten

Als ik binnenkom zegt hij trots: “Dag kind!” Het doet me goed dat hij me zo noemt. Het zet de verhoudingen recht. Het is even ‘vaderdag’. De laatste jaren zijn de rollen vaak omgedraaid, ik moet op hem letten, hem helpen met aankleden, zijn veters strikken, zijn gehoorapparaat zoeken. En ik wil ook gewoon dochter zijn. Als we samen een appel eten bedenk ik vragen waarin hij mij moet helpen of adviseren, kortom: vader zijn. “Pap, dat vogelhuisje wat jij een paar jaar geleden hebt gemaakt, is nog steeds leeg”. Hij kijkt peinzend: “Heb je het wel met het vlieggat naar het oosten gehangen?” Bingo! Hij weet raad. Ik ben als een kind zo blij, weet nu waar die uitdrukking vandaan komt.

Het doet hem goed

Ik vraag hem wat de beste tijd is om de lavendel te snoeien en hoe die ene plant met die rode besjes ook alweer heet. De natuur is zijn lust en leven en die info is verrassend goed op zijn harde schijf gebleven. Ik merk dat het hem ook goed doet, om vader te zijn. Ik vertel hem zuchtend over mijn zoon die op school iets uitgevreten heeft. Hij grinnikt als hij zegt; “Jij was vroeger geen haar beter”. We gaan nog even naar zijn kamer en ik help hem naar het toilet, zoek naar zijn pet en zet de kalender op de juiste dag.

Vaderdag

Als ik op het punt sta om te gaan zeg ik nadrukkelijk dat ik met de auto ben. Hij kijkt me zorgzaam aan en zegt: “Kijk je wel uit onderweg het begint al donker te worden”. Ik ga licht en tevreden naar huis.  Vanmiddag was het even ‘vaderdag’. Ik was kind en hij gewoon mijn vader.

Ans Boelens is manager verpleging en verzorging bij ZuidZorg. Haar vader leed aan Lewy Body dementie en is inmiddels overleden. Zij schreef regelmatig blogs over haar vader om de herinneringen aan hem levend te houden.

Lees verder

Lichaam & Geest

Ouderen vallen steeds vaker met fatale afloop

Ouderen vallen steeds vaker blijkt uit cijfers van het CBS. En dit gebeurt ook steeds vaker met dodelijke afloop.

Gedeeld

op

door

Ouderen vallen

Ouderen vallen steeds vaker met dodelijke afloop. Volgens cijfers van het CBS is dit aantal de afgelopen vijf jaar met zelfs 60 procent gestegen. Vorig jaar waren dit er 3.884 mensen. Ten opzichte van 2015 (3.486) was dit al een toename van 10 procent.

Het zijn vooral ouderen die vaker vallen. Dit komt niet alleen door toenemende vergrijzing, maar vooral ook doordat ouderen tegenwoordig langer zelfstandig thuis blijven wonen. Het risico op vallen wordt hierdoor vergroot.

Vallen vs. verkeersongeluk

Wist je bijvoorbeeld dat er ruim zes keer meer mensen in Nederland overlijden door een val, dan door bijvoorbeeld een verkeersongeluk? Het is echt zo! Volgens VeiligheidNL, specialisten op het gebied van ongevallen en veilig gedrag, is de informatie van hoe dit voorkomen kan worden wel aanwezig. Probleem is alleen dat dit lokaal onvoldoende wordt gedeeld en toegepast. Daarnaast zien ze veel mensen die op verschillende plekken continue het wiel opnieuw proberen uit te vinden. Dit terwijl er al tal van gecertificeerde methodes zijn die zo toegepast kunnen worden.

Meer samenwerken

Ook wordt er volgens VeiligheidNL té weinig samengewerkt. “Terwijl het van groot belang is dat lokale partijen; zoals gemeente, ggd’s, huisartsen, fysiotherapeuten, gezondheidscentra, samen aan de slag gaan”, aldus Saskia Kloet. “We moeten lokaal meer gaan samenwerken om zo het aantal slachtoffers onder ouderen te verminderen.” Stichting Vitaliteit + Veiligheid voor Senioren onderschrijft dit ook. In Overijssel en Gelderland is deze stichting actief en legt succesvol verbindingen tussen lokale organisaties.

Hoge kosten

Los van de persoonlijke schade die een val kan aanrichten, levert het ook hogere zorgkosten op. En dit is te voorkomen. VeiligheidNL berekende dat de kosten van vallen in 2030 al op 1,3 miljard euro uitkomt als er niets wordt gedaan. Dat therapie tegen vallen werkt is ook aangetoond door gezondheidswetenschapper Tanja Dorresteijn van de Universiteit van Maastricht. Volgen ouderen een cursus valpreventie en krijgen ze hiermee hun valangst onder controle, dan neemt het aantal valpartijen en vooral ook dodelijke valpartijen af.

Ouderen vallen meer

Uit onderzoek blijkt verder dat mensen van boven de 65 jaar nu eenmaal meer risico lopen om te vallen. Dit resulteert in langdurige opname voor revalidatie of zelfs overlijden. Hierbij zijn heupfracturen en hersenletsel de belangrijkste redenen voor overlijden. En naarmate de leeftijd verder toeneemt, neemt ook de kans op dodelijke afloop toe. Hierbij lopen vooral vrouwen een groter risico. In 2016 bleek 84 procent van de overleden vrouwen van boven de 80 jaar aan een val te zijn bezweken. Bij mannen was dit aantal lager, rond de 66 procent.

Bron: NOS

Lees verder

Lichaam & Geest

Een goed gesprek beginnen over zorg

Een goed gesprek beginnen over zorg. Volgens de nieuwe campagne ‘Begin een goed gesprek’ is dit essentieel voor betere zorg.

Gedeeld

op

Een goed gesprek beginnen

Een goed gesprek beginnen over je persoonlijke zorg. Het is een belangrijk vertrekpunt voor betere zorg. Dat is althans wat de campagne ‘Begin een goed gesprek’ beoogd. Patiënten en artsen willen hetzelfde, maar dat lukt vaak nog niet.

Daarom is een goed gesprek in de spreekkamer de oplossing. Bart Chabot, zelf ook patiënt, haalt voor de campagne tips en adviezen op hoe je dit kunt doen. Hij praat met artsen en patiënten over hun ervaringen en hun ideeën.

Meer weten over een goed gesprek beginnen?

Ben je ook op zoek naar een manier om beter het gesprek te voeren met je arts of verzorger? Bezoek de website van ‘Begin een goed gesprek’ of volg de Facebook pagina van ‘Heel Holland Zorgt’.

Lees verder

Meest gelezen