Volg ons online

Lichaam & Geest

Kwaliteit van zorg, wie bepaalt dat?

Wie bepaalt wat kwaliteit van zorg echt is? Gaby Elhorst werkt bij Viattence en betoogt dat we ons meer moeten richten op het individu.

Gedeeld

op

Kwaliteit van zorg

Mijn zoon heeft bij zijn geboorte van zijn opa een knuffelbeer gekregen. Van vrienden kreeg ik het advies om van dezelfde knuffelbeer er een paar extra te kopen. Zo kan je ze afwisselen en zo nu en dan in de was doen. Of als je er een kwijt raakt, dan is dit niet het einde van de wereld.

Deze tip heb ik opgevolgd: ik heb drie, in mijn ogen, identieke knuffelberen gekocht. In de praktijk pakte dit toch wat anders uit, de identieke beren voelden anders. Mijn zoon had precies door wie de echte beer was. Nu hij wat ouder is, kan hij mij vertellen wat er dan precies anders is. Het is het gevoel van de beer, zijn label, vacht, zachtheid. Kortom, er zit iets wat ik niet vanuit een objectieve kijk en op enige afstand kan zien, omdat het voor hem een beleving is, een gevoel.

Kwaliteit van zorg is een persoonlijke ervaring

De laatste tijd wordt er veel aandacht besteed aan de kwaliteit van zorg. We hebben verhalen gelezen over plascontracten, induttende ouderen, foute medicatie, noem maar op. Als organisatie hebben we onlangs de IGZ lijst ingevuld om aan te tonen dat we goede zorg leveren.

Machteld Hubert, die positieve gezondheid heeft geïntroduceerd, vraagt daarentegen vooral aandacht voor het welbevinden en zingeving. Dit is in de zorgsector geen sexy woord, noch een meetbaar woord. Tenslotte is (persoonlijke) beleving lastig te meten in een sector waar we ons kwantitatief, dus met cijfers, moeten verantwoorden richting diverse stakeholders.

In een recent onderzoek laat Machteld zien wie van de professionals het dichtst bij de cliënt staat. Het antwoord verbaast mij niet. Het verplegend personeel staat dichtbij en de beleidsmakers staan veraf van de beleving van de cliënt. Het is dus best bijzonder dat de kwaliteit van zorg op een hoog abstractieniveau wordt benaderd en bepaald, middels protocollen en richtlijnen. En dat terwijl de beleving van kwaliteit van zorg tot stand komt in de relatie tussen de cliënt en de zorgverlener.

Zorg is mensenwerk

Bij Viattence zijn we ons ervan bewust dat we met kwetsbare ouderen werken en dat iedere professional een verantwoordelijkheid heeft om te voldoen aan de gestelde richtlijnen. Maar wat zegt al die kwantitatieve informatie over de echte kwaliteit van zorg? Ieder mens is uniek en heeft zijn eigen beleving, ook van de beleving van de kwaliteit van zorg. Toen ik jong was stelde ik voor het eten altijd de vraag: “Is het lekker mama?” Mijn moeder antwoordde dan steevast: “Wat lekker is voor mij, hoeft niet lekker voor jou te zijn.” De ene professional is de andere niet, net zoals de ene bewoner de ander niet is. Er is geen gestandaardiseerde bejegening. Het verpleeghuis is net zoals het echte leven, met de een kan ik beter overweg dan met een ander.

Zorgen doen we samen!

Iedere dag zag zie ik toegewijde professionals aan het werk, ondanks de hoge werkdruk, want deze is wel degelijk aanwezig. Op De Klaarbeek, een van onze locaties in Epe, trekken zorgprofessionals en familieleden samen op. In de vakantieperiode helpen de familieleden met koffie inschenken, koken en opruimen. Dit wordt ontzettend gewaardeerd door de zorgcollega’s. We kunnen dit niet alleen, door elkaar deelgenoot te maken van onze dagelijkse realiteit, leren we elkaar kennen en ontstaat er begrip. We kunnen ons dag in dag uit verwonderen over de ongemakken van de verpleeghuiszorg,  maar zo komen we geen stap verder. Dit team heeft ervoor gekozen om samen op te trekken met familieleden. Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: goede zorg voor onze (kwetsbare) ouderen.

De eigen familie kent onze bewoners het beste. Het is fijn als ze deze kennis met ons willen delen. Samen kunnen we zorgen voor datgene wat juist deze bewoner persoonlijk het meest waardeert.
Immers: “ Wat fijn is voor mij, hoeft niet fijn voor jou te zijn.”

Meer informatie

Gaby Elhorst is Manager Zorg bij Viattence. Dagelijks maakt zij van alles mee waar zij over blogt.

Advertentie

Lichaam & Geest

Paniekaanval tijdens de overgang, wat kun je eraan doen?

Vrouwen tijdens de overgang hebben regelmatig last van een ongewenste paniekaanval. Wat kun je hier aan doen?

Gedeeld

op

Paniekaanval tijdens de overgang

Last van een paniekaanval tijdens de overgang? Het ene moment heb je nergens last van, maar ineens is het er. Je gaat transpireren, je voelt je duizelig en je hart slaat op hol. Je hebt het gevoel dat je ieder moment kunt flauwvallen. Vrouwen in de menopauze zullen het waarschijnlijk direct herkennen! Maar wat kun je eraan doen?

Eveline Bakker, van het blog Vuurvrouw.nu legt uit waar het vandaan komt en wat je eraan kunt doen. Want als het je overkomt zijn er gelukkig technieken die de paniekaanval kunnen verzachten.

Dit gebeurt er?

Een paniekaanval is een uiting van intense angst die meestal plotseling begint en niet erg lang duurt (doorgaans enkele minuten tot een half uur). De symptomen zijn onder andere beven, sterk zweten, pijn in de borst, hartkloppingen, versnelde hartslag, duizeligheid, misselijkheid, een tintelend gevoel (meestal in handen of benen), benauwdheid en hyperventilatie. Een paniekaanval gaat vaak gepaard met de angst om flauw te vallen of dood te gaan.

Waardoor ontstaat het?

Er is volgens psychiater en UCLA angst expert Jason Eric Schiffman absoluut een verband tussen hormonale veranderingen en psychiatrische symptomen. Met betrekking tot angst, hebben vrouwen in de perimenopauze periode meer kans om paniekaanvallen en andere symptomen van angst te ervaren dan andere vrouwen van dezelfde leeftijd die nog niet in de menopauze zijn of postmenopauzaal zijn. Het is nog niet bekend hoe dit verband precies werkt.

Toegenomen stress

Een andere theorie is dat gedurende de overgang de mate van stress voor de vrouw, door alle hormonale veranderingen, toeneemt. En dat door de toegenomen stress, angst op de loer ligt. Een paniekaanval kan in verschillende situaties ontstaan. Bijvoorbeeld:

  • Als je door een gevaarlijke situatie zo heftig schrikt, dat je niet meer weet wat je moet doen. Bijvoorbeeld als in je huis ineens brand uitbreekt.
  • Als je het gevaar in een bepaalde situatie overschat en daardoor angstiger wordt dan nodig is.
  • Als je bij normale spanningsverschijnselen (snelle hartslag, snel ademen, transpireren) denkt dat je een ernstige ziekte hebt of een hartaanval krijgt. De angst hiervoor kan een paniekaanval uitlokken.
  • Een paniekaanval wordt soms door een kleine gebeurtenis uitgelokt, soms zelfs zonder duidelijke aanleiding. Overbelasting of oververmoeidheid kunnen hierbij een rol spelen.
  • Vaak is er sprake van erfelijke aanleg. In sommige families komen paniekaanvallen veel vaker voor.
  • Stoffen zoals cafeïne kunnen de lichamelijke verschijnselen van angst versterken. Bij sommige mensen kan dit een paniekaanval uitlokken. Wat kun je er aan doen?

Wat kun je er aan doen?

Tips voor als je een paniekaanval krijgt:

  • Het helpt als je weet dat de lichamelijke verschijnselen die je voelt geen kwaad kunnen en vanzelf overgaan. Ze worden door angst veroorzaakt en niet door een ernstige ziekte. Probeer jezelf gerust te stellen!
  • Het is goed om te weten dat angst meestal na 60 tot 90 minuten vanzelf minder wordt.
  • Als je een aanval krijgt of voelt aankomen, probeer dan rustig te ademen en te ontspannen.
  • Zoek afleiding. Neem bijvoorbeeld een slok water, loop even naar buiten, doe wat oefeningen (zoals kniebuigingen), of ga hardop lezen.
  • Doe iets actiefs: ga een eind fietsen, rennen of wandelen.

Na een paniekaanval

Probeer na een paniekaanval na te gaan hoe de paniekaanval kan zijn ontstaan.

Stel jezelf bijvoorbeeld de volgende vragen:

  • Was de situatie werkelijk bedreigend?
  • Heb je last van stress en spanningen, misschien zonder dat je je daarvan bewust bent?
  • Zijn er bepaalde situaties die spanningen bij je oproepen. Zo ja, waarom?
  • Schrijf eventueel op in welke situaties je angstig bent en welke lichamelijke verschijnselen je dan krijgt.

Zo krijg je inzicht in dingen die voor jou aanleiding kunnen zijn voor een paniekaanval en krijg je meer begrip.

Meer weten?

Wil je meer weten over de overgang, de symptomen en wat je kunt doen om ermee om te gaan? Bezoek dan het blog Vuurvrouw.nu en deel je ervaringen met anderen.

Lees verder

Lichaam & Geest

Het was even vaderdag met mijn vader

Ans Boelens beschrijft haar ervaringen met een vader die leed aan Lewy Body dementie. Vandaag is een goede ‘vaderdag’ voor haar.

Gedeeld

op

door

Vaderdag

Dit gastblog is geschreven door Ans Boelens, manager Verpleging en Verzorging bij ZuidZorg

Ik loop van de parkeerplaats naar de zorgboerderij en zie door de ramen een klein clubje aan tafel zitten. Lies maakt een woordzoeker, Bert aait dwangmatig de snorrende nep-kat op zijn schoot, Thea loopt rondjes rond de tafel.

Mijn vader zit voor zich uit te kijken en de zuster is fruit aan het schillen. Zij ziet me aankomen en gebaart naar mijn vader, kijk eens wie daar is? Hij krijgt een brede glimlach en zwaait naar me, hij heeft een goede dag, ik zie het meteen aan zijn ogen.

Heldere momenten

Als ik binnenkom zegt hij trots: “Dag kind!” Het doet me goed dat hij me zo noemt. Het zet de verhoudingen recht. Het is even ‘vaderdag’. De laatste jaren zijn de rollen vaak omgedraaid, ik moet op hem letten, hem helpen met aankleden, zijn veters strikken, zijn gehoorapparaat zoeken. En ik wil ook gewoon dochter zijn. Als we samen een appel eten bedenk ik vragen waarin hij mij moet helpen of adviseren, kortom: vader zijn. “Pap, dat vogelhuisje wat jij een paar jaar geleden hebt gemaakt, is nog steeds leeg”. Hij kijkt peinzend: “Heb je het wel met het vlieggat naar het oosten gehangen?” Bingo! Hij weet raad. Ik ben als een kind zo blij, weet nu waar die uitdrukking vandaan komt.

Het doet hem goed

Ik vraag hem wat de beste tijd is om de lavendel te snoeien en hoe die ene plant met die rode besjes ook alweer heet. De natuur is zijn lust en leven en die info is verrassend goed op zijn harde schijf gebleven. Ik merk dat het hem ook goed doet, om vader te zijn. Ik vertel hem zuchtend over mijn zoon die op school iets uitgevreten heeft. Hij grinnikt als hij zegt; “Jij was vroeger geen haar beter”. We gaan nog even naar zijn kamer en ik help hem naar het toilet, zoek naar zijn pet en zet de kalender op de juiste dag.

Vaderdag

Als ik op het punt sta om te gaan zeg ik nadrukkelijk dat ik met de auto ben. Hij kijkt me zorgzaam aan en zegt: “Kijk je wel uit onderweg het begint al donker te worden”. Ik ga licht en tevreden naar huis.  Vanmiddag was het even ‘vaderdag’. Ik was kind en hij gewoon mijn vader.

Ans Boelens is manager verpleging en verzorging bij ZuidZorg. Haar vader leed aan Lewy Body dementie en is inmiddels overleden. Zij schreef regelmatig blogs over haar vader om de herinneringen aan hem levend te houden.

Lees verder

Lichaam & Geest

Ouderen vallen steeds vaker met fatale afloop

Ouderen vallen steeds vaker blijkt uit cijfers van het CBS. En dit gebeurt ook steeds vaker met dodelijke afloop.

Gedeeld

op

door

Ouderen vallen

Ouderen vallen steeds vaker met dodelijke afloop. Volgens cijfers van het CBS is dit aantal de afgelopen vijf jaar met zelfs 60 procent gestegen. Vorig jaar waren dit er 3.884 mensen. Ten opzichte van 2015 (3.486) was dit al een toename van 10 procent.

Het zijn vooral ouderen die vaker vallen. Dit komt niet alleen door toenemende vergrijzing, maar vooral ook doordat ouderen tegenwoordig langer zelfstandig thuis blijven wonen. Het risico op vallen wordt hierdoor vergroot.

Vallen vs. verkeersongeluk

Wist je bijvoorbeeld dat er ruim zes keer meer mensen in Nederland overlijden door een val, dan door bijvoorbeeld een verkeersongeluk? Het is echt zo! Volgens VeiligheidNL, specialisten op het gebied van ongevallen en veilig gedrag, is de informatie van hoe dit voorkomen kan worden wel aanwezig. Probleem is alleen dat dit lokaal onvoldoende wordt gedeeld en toegepast. Daarnaast zien ze veel mensen die op verschillende plekken continue het wiel opnieuw proberen uit te vinden. Dit terwijl er al tal van gecertificeerde methodes zijn die zo toegepast kunnen worden.

Meer samenwerken

Ook wordt er volgens VeiligheidNL té weinig samengewerkt. “Terwijl het van groot belang is dat lokale partijen; zoals gemeente, ggd’s, huisartsen, fysiotherapeuten, gezondheidscentra, samen aan de slag gaan”, aldus Saskia Kloet. “We moeten lokaal meer gaan samenwerken om zo het aantal slachtoffers onder ouderen te verminderen.” Stichting Vitaliteit + Veiligheid voor Senioren onderschrijft dit ook. In Overijssel en Gelderland is deze stichting actief en legt succesvol verbindingen tussen lokale organisaties.

Hoge kosten

Los van de persoonlijke schade die een val kan aanrichten, levert het ook hogere zorgkosten op. En dit is te voorkomen. VeiligheidNL berekende dat de kosten van vallen in 2030 al op 1,3 miljard euro uitkomt als er niets wordt gedaan. Dat therapie tegen vallen werkt is ook aangetoond door gezondheidswetenschapper Tanja Dorresteijn van de Universiteit van Maastricht. Volgen ouderen een cursus valpreventie en krijgen ze hiermee hun valangst onder controle, dan neemt het aantal valpartijen en vooral ook dodelijke valpartijen af.

Ouderen vallen meer

Uit onderzoek blijkt verder dat mensen van boven de 65 jaar nu eenmaal meer risico lopen om te vallen. Dit resulteert in langdurige opname voor revalidatie of zelfs overlijden. Hierbij zijn heupfracturen en hersenletsel de belangrijkste redenen voor overlijden. En naarmate de leeftijd verder toeneemt, neemt ook de kans op dodelijke afloop toe. Hierbij lopen vooral vrouwen een groter risico. In 2016 bleek 84 procent van de overleden vrouwen van boven de 80 jaar aan een val te zijn bezweken. Bij mannen was dit aantal lager, rond de 66 procent.

Bron: NOS

Lees verder

Meest gelezen