Volg ons online

Lichaam & Geest

Hij een mens, ik een mens

Deanne Huigen is wijkverpleegkundige en vraagt zich af in haar gastblog of zij als verzorger een mens mag aanraken bij verdriet.

Gedeeld

op

Een mens is gewoon een mens

Dit gastblog is geschreven door Deanne Huigen, wijkverpleegkundige bij ZuidZorg

In de zorg komt altijd wel weer het onderwerp terug of je als professional een cliënt of diens mantelzorger wel of niet een hart onder de riem mag steken in de vorm van een aanraking.

Dit is natuurlijk in iedere situatie anders en daar moet je als professional bepaalde keuzes in maken. Ik vind het wel belangrijk om te laten zien dat je meeleeft met iemand.

Een professional is ook maar een mens

Of dit nu is door bepaalde warme woorden te gebruiken of juist door een arm om iemand heen te slaan. Je voelt zelf vaak goed wat wel of niet kan. En het laat zien dat je als professional ook ‘maar’ een mens bent. Het is belangrijk om altijd een bepaalde (figuurlijke) afstand te bewaren tussen de cliënt en jezelf als hulpverlener. Maar ‘cliënt’ is ook maar een woordje. Onder dat woordje schuilt gewoon een mens.

ZuidZorg artikelbanner

Warme zorg

Ik wil je graag meenemen in een situatie waar ik een paar maanden geleden bij betrokken was. Een echtpaar dat nog helemaal niet zo oud was, lang samen had geleefd, nog altijd dol op elkaar was en waarvan een van de twee zou overlijden, namelijk de vrouw. Wekenlang hebben wij ons best gedaan om de zorg te bieden die bij het echtpaar paste en waarbij zij zich goed voelden.

Akelige spulletjes

Na een ziekbed van een aantal maanden en uiteindelijk een paar zware weken overleed mevrouw in haar eigen huis. Natuurlijk heel fijn voor mevrouw dat ze thuis kon blijven, maar het gemis voor meneer was van het ene op het andere moment heel erg aanwezig. Er werden dingen geregeld, de huisarts kwam nog langs en ik als wijkverpleegkundige ruimde nog wat spulletjes op. Meneer wilde zo snel mogelijk die akelige spulletjes, zoals incontinentiemateriaal en medicatie weg hebben. Op het tafeltje vlakbij de plek waar ze is overleden stond een foto van haar met daarbij een kaarsje. Een prachtig gebaar.

Afsluiten

Ik hield aan tafel nog even een gesprekje met meneer, de zoon en de huisarts. Het gesprek verliep prima. Uiteraard werden er emoties getoond. Meneer had het er zwaar mee, maar was ook dankbaar voor de mooie tijd die ze samen hebben gehad. We sloten de zorg af door het verplichte formulier in te vullen en meneer gaf een prachtig cijfer voor de geleverde zorg. Uiteraard heel erg fijn om dit allemaal te horen!

Werken met je hart

Toen ik op het punt stond om te vertrekken en iedereen al weg was of weer bezig was met andere zaken, gaf ik meneer een laatste groet en wenste hem sterkte met dit immens grote verlies. Ik wilde hem een hand geven als gebaar van afscheid. Meneer stak zijn had uit en trok deze toen terug. “Kom hier!” zei hij en hij drukte mij tegen zich aan. Hij gaf mij een knuffel en bedankte mij voor de fantastische zorg die we geleverd hadden. “Sommige mensen werken puur voor hun centen, anderen werken met hun hart”.

Gewoon een mens

Ik ging de deur uit en voelde me wat overdonderd over de spontane uiting, maar voelde me al gauw warm worden van binnen. De zorg die ik wilde leveren was 100% tot zijn recht gekomen. Meneer wilde mij daarvoor bedanken en deed dat op deze manier. Hij een mens, ik een mens.

meer informatie

NED7 is dé community voor 50-plussers die bewijzen dat ouder worden alles behalve vervelend is.

Advertentie

Lichaam & Geest

Het was even vaderdag met mijn vader

Ans Boelens beschrijft haar ervaringen met een vader die leed aan Lewy Body dementie. Vandaag is een goede ‘vaderdag’ voor haar.

Gedeeld

op

door

Vaderdag

Dit gastblog is geschreven door Ans Boelens, manager Verpleging en Verzorging bij ZuidZorg

Ik loop van de parkeerplaats naar de zorgboerderij en zie door de ramen een klein clubje aan tafel zitten. Lies maakt een woordzoeker, Bert aait dwangmatig de snorrende nep-kat op zijn schoot, Thea loopt rondjes rond de tafel.

Mijn vader zit voor zich uit te kijken en de zuster is fruit aan het schillen. Zij ziet me aankomen en gebaart naar mijn vader, kijk eens wie daar is? Hij krijgt een brede glimlach en zwaait naar me, hij heeft een goede dag, ik zie het meteen aan zijn ogen.

Heldere momenten

Als ik binnenkom zegt hij trots: “Dag kind!” Het doet me goed dat hij me zo noemt. Het zet de verhoudingen recht. Het is even ‘vaderdag’. De laatste jaren zijn de rollen vaak omgedraaid, ik moet op hem letten, hem helpen met aankleden, zijn veters strikken, zijn gehoorapparaat zoeken. En ik wil ook gewoon dochter zijn. Als we samen een appel eten bedenk ik vragen waarin hij mij moet helpen of adviseren, kortom: vader zijn. “Pap, dat vogelhuisje wat jij een paar jaar geleden hebt gemaakt, is nog steeds leeg”. Hij kijkt peinzend: “Heb je het wel met het vlieggat naar het oosten gehangen?” Bingo! Hij weet raad. Ik ben als een kind zo blij, weet nu waar die uitdrukking vandaan komt.

Het doet hem goed

Ik vraag hem wat de beste tijd is om de lavendel te snoeien en hoe die ene plant met die rode besjes ook alweer heet. De natuur is zijn lust en leven en die info is verrassend goed op zijn harde schijf gebleven. Ik merk dat het hem ook goed doet, om vader te zijn. Ik vertel hem zuchtend over mijn zoon die op school iets uitgevreten heeft. Hij grinnikt als hij zegt; “Jij was vroeger geen haar beter”. We gaan nog even naar zijn kamer en ik help hem naar het toilet, zoek naar zijn pet en zet de kalender op de juiste dag.

Vaderdag

Als ik op het punt sta om te gaan zeg ik nadrukkelijk dat ik met de auto ben. Hij kijkt me zorgzaam aan en zegt: “Kijk je wel uit onderweg het begint al donker te worden”. Ik ga licht en tevreden naar huis.  Vanmiddag was het even ‘vaderdag’. Ik was kind en hij gewoon mijn vader.

Ans Boelens is manager verpleging en verzorging bij ZuidZorg. Haar vader leed aan Lewy Body dementie en is inmiddels overleden. Zij schreef regelmatig blogs over haar vader om de herinneringen aan hem levend te houden.

Lees verder

Lichaam & Geest

Ouderen vallen steeds vaker met fatale afloop

Ouderen vallen steeds vaker blijkt uit cijfers van het CBS. En dit gebeurt ook steeds vaker met dodelijke afloop.

Gedeeld

op

door

Ouderen vallen

Ouderen vallen steeds vaker met dodelijke afloop. Volgens cijfers van het CBS is dit aantal de afgelopen vijf jaar met zelfs 60 procent gestegen. Vorig jaar waren dit er 3.884 mensen. Ten opzichte van 2015 (3.486) was dit al een toename van 10 procent.

Het zijn vooral ouderen die vaker vallen. Dit komt niet alleen door toenemende vergrijzing, maar vooral ook doordat ouderen tegenwoordig langer zelfstandig thuis blijven wonen. Het risico op vallen wordt hierdoor vergroot.

Vallen vs. verkeersongeluk

Wist je bijvoorbeeld dat er ruim zes keer meer mensen in Nederland overlijden door een val, dan door bijvoorbeeld een verkeersongeluk? Het is echt zo! Volgens VeiligheidNL, specialisten op het gebied van ongevallen en veilig gedrag, is de informatie van hoe dit voorkomen kan worden wel aanwezig. Probleem is alleen dat dit lokaal onvoldoende wordt gedeeld en toegepast. Daarnaast zien ze veel mensen die op verschillende plekken continue het wiel opnieuw proberen uit te vinden. Dit terwijl er al tal van gecertificeerde methodes zijn die zo toegepast kunnen worden.

Meer samenwerken

Ook wordt er volgens VeiligheidNL té weinig samengewerkt. “Terwijl het van groot belang is dat lokale partijen; zoals gemeente, ggd’s, huisartsen, fysiotherapeuten, gezondheidscentra, samen aan de slag gaan”, aldus Saskia Kloet. “We moeten lokaal meer gaan samenwerken om zo het aantal slachtoffers onder ouderen te verminderen.” Stichting Vitaliteit + Veiligheid voor Senioren onderschrijft dit ook. In Overijssel en Gelderland is deze stichting actief en legt succesvol verbindingen tussen lokale organisaties.

Hoge kosten

Los van de persoonlijke schade die een val kan aanrichten, levert het ook hogere zorgkosten op. En dit is te voorkomen. VeiligheidNL berekende dat de kosten van vallen in 2030 al op 1,3 miljard euro uitkomt als er niets wordt gedaan. Dat therapie tegen vallen werkt is ook aangetoond door gezondheidswetenschapper Tanja Dorresteijn van de Universiteit van Maastricht. Volgen ouderen een cursus valpreventie en krijgen ze hiermee hun valangst onder controle, dan neemt het aantal valpartijen en vooral ook dodelijke valpartijen af.

Ouderen vallen meer

Uit onderzoek blijkt verder dat mensen van boven de 65 jaar nu eenmaal meer risico lopen om te vallen. Dit resulteert in langdurige opname voor revalidatie of zelfs overlijden. Hierbij zijn heupfracturen en hersenletsel de belangrijkste redenen voor overlijden. En naarmate de leeftijd verder toeneemt, neemt ook de kans op dodelijke afloop toe. Hierbij lopen vooral vrouwen een groter risico. In 2016 bleek 84 procent van de overleden vrouwen van boven de 80 jaar aan een val te zijn bezweken. Bij mannen was dit aantal lager, rond de 66 procent.

Bron: NOS

Lees verder

Lichaam & Geest

Een goed gesprek beginnen over zorg

Een goed gesprek beginnen over zorg. Volgens de nieuwe campagne ‘Begin een goed gesprek’ is dit essentieel voor betere zorg.

Gedeeld

op

Een goed gesprek beginnen

Een goed gesprek beginnen over je persoonlijke zorg. Het is een belangrijk vertrekpunt voor betere zorg. Dat is althans wat de campagne ‘Begin een goed gesprek’ beoogd. Patiënten en artsen willen hetzelfde, maar dat lukt vaak nog niet.

Daarom is een goed gesprek in de spreekkamer de oplossing. Bart Chabot, zelf ook patiënt, haalt voor de campagne tips en adviezen op hoe je dit kunt doen. Hij praat met artsen en patiënten over hun ervaringen en hun ideeën.

Meer weten over een goed gesprek beginnen?

Ben je ook op zoek naar een manier om beter het gesprek te voeren met je arts of verzorger? Bezoek de website van ‘Begin een goed gesprek’ of volg de Facebook pagina van ‘Heel Holland Zorgt’.

Lees verder

Meest gelezen