Volg ons online

Lichaam & Geest

Geen plasmoment maar zorgmoment

Jolanda werkt bij Careyn en beschrijft haar werk met cliënten die zij thuis bezoekt. Haar zorgmoment is alles behalve doorsnee.

Gedeeld

op

Zorgmoment van Jolanda

In de druipende regen sta ik voor de zoveelste voordeur deze morgen. Ik hoop dat ze de sleutel kan vinden deze keer. Ik wacht en wacht.

Mijn gaan gedachten gaan even terug naar mijn vorige cliënt. Maar niets vergeten concludeer ik opgelucht het protocol rijtje in mijn hoofd aflopend. Terwijl de regen plenst zie ik steeds een grijs hoofd en verbaasd gezicht door de nog gesloten gordijnen kijken. Ik gil vanwege haar doofheid dat de sleutel in het keukenlaadje ligt. Eindelijk doet ze open. Mijn licht dementerende nog thuis wonende cliënt van deze morgen.

Ze huilt een beetje

Ik stap naar binnen en ruik het al. Het doordringt mijn neus en laten mijn hersenen gelijk pieken. Mijn ogen slaan in no-time alles op en een spoor van ontlasting leidt me van de voordeur door de huiskamer naar de douche. Ze loopt voor me. Haar nachtjapon is vies. Op haar benen rusten aangekoekte klodders. Moeilijk nachtje geweest voor haar. En dat is waar te nemen aan de toestand. Zelfs het ladekastje en elke deurpost zit er onder. Ze huilt een beetje en zegt niet te weten hoe of wat te doen.

Ontredderd staat ze onder de douche

Ik wrijf over haar rug en zet de kachel aan. Help haar zo goed en kwaad uit haar vieze pon en laat het douche water op temperatuur komen. Ik neem de tijd. Ik maak geduld. Laat kalmte hoogtij vieren. Ze kijkt naar me als ze ietwat ontredderd het warme water over haar oude lijf voelt lopen. Het nachtelijke aangekoekte poets ik met liefdevolle zorg van haar oedeem benen. Geurend naar frisse douchegel help ik haar afdrogen.

Het huis is een ravage

In mijn ooghoeken zie ik het nog liggen, de ravage. En mijn gedachten flitsen al naar de volgende cliënt die klaar gestoomd moet worden voor dagbesteding en de daarop volgende cliënt laat me even zuchten. Terminaal en altijd toch weer moeilijk om dan de voordeur binnen te stappen niet te weten of zijn of haar naderende einde de morgen heeft gehaald. En in welk opzicht je dan nog wat kan betekenen om lijden te verlichten.

Zorgmoment met je hart

Ondertussen loopt mijn hoofd rood aan bij het aantrekken van de steunkousen en bedenk dat twintig minuten zoals altijd per cliënt bijna niet te doen is. Maar omdat zorg zorgen is met je hart en niet, zoals de overheid het ziet of denkt te weten hoe het moet of kan, of wat de media ook beweert, zet ik voor deze ietwat gammele lieve cliënt de waterkoker aan en maak een diarree verantwoord ontbijtje.

Alarm om haar nek

Ik maak een emmer sop, haal het bed af. Sorteer alles in een olympisch record in de wasmachine. Schrob de vloer, deurposten en ladekastje ontlasting vrij en buig me over de nog te worden gegeven medicatie. Pak het dossier en teken af achter tabblad drie, vier en vijf en rapporteer mijn waarneming van deze morgen, met zorg en zorgvuldigheid en duidelijk over tijd. Wens de cliënt met nog een extra hand over haar rug een fijne dag en zeg tot vanmiddag. Ik sluit de deur en check nog snel of haar alarm om haar nek hangt. Op naar de volgende cliënt.

Careyn heeft rust nodig

Dat wordt een stapje sneller lopen tenminste zo vindt de overheid. Maar iemand die net weer thuis is mogen komen van een hart stilstand en dus in het begin zit van herstel en besef wenst rust en begrip en vakkundigheid op zorg en verpleeggebied. En gelukkig, ik spreek ook voor al mijn Careyn collega’s begrijpen wij dat van Careyn! Nu de overheid nog!

Bezoek ook eens…

Jolanda van Gils werkt als verpleegkundige bij Careyn en blogt over haar ervaringen met cliënten.

Advertentie

Lichaam & Geest

Het was even vaderdag met mijn vader

Ans Boelens beschrijft haar ervaringen met een vader die leed aan Lewy Body dementie. Vandaag is een goede ‘vaderdag’ voor haar.

Gedeeld

op

door

Vaderdag

Dit gastblog is geschreven door Ans Boelens, manager Verpleging en Verzorging bij ZuidZorg

Ik loop van de parkeerplaats naar de zorgboerderij en zie door de ramen een klein clubje aan tafel zitten. Lies maakt een woordzoeker, Bert aait dwangmatig de snorrende nep-kat op zijn schoot, Thea loopt rondjes rond de tafel.

Mijn vader zit voor zich uit te kijken en de zuster is fruit aan het schillen. Zij ziet me aankomen en gebaart naar mijn vader, kijk eens wie daar is? Hij krijgt een brede glimlach en zwaait naar me, hij heeft een goede dag, ik zie het meteen aan zijn ogen.

Heldere momenten

Als ik binnenkom zegt hij trots: “Dag kind!” Het doet me goed dat hij me zo noemt. Het zet de verhoudingen recht. Het is even ‘vaderdag’. De laatste jaren zijn de rollen vaak omgedraaid, ik moet op hem letten, hem helpen met aankleden, zijn veters strikken, zijn gehoorapparaat zoeken. En ik wil ook gewoon dochter zijn. Als we samen een appel eten bedenk ik vragen waarin hij mij moet helpen of adviseren, kortom: vader zijn. “Pap, dat vogelhuisje wat jij een paar jaar geleden hebt gemaakt, is nog steeds leeg”. Hij kijkt peinzend: “Heb je het wel met het vlieggat naar het oosten gehangen?” Bingo! Hij weet raad. Ik ben als een kind zo blij, weet nu waar die uitdrukking vandaan komt.

Het doet hem goed

Ik vraag hem wat de beste tijd is om de lavendel te snoeien en hoe die ene plant met die rode besjes ook alweer heet. De natuur is zijn lust en leven en die info is verrassend goed op zijn harde schijf gebleven. Ik merk dat het hem ook goed doet, om vader te zijn. Ik vertel hem zuchtend over mijn zoon die op school iets uitgevreten heeft. Hij grinnikt als hij zegt; “Jij was vroeger geen haar beter”. We gaan nog even naar zijn kamer en ik help hem naar het toilet, zoek naar zijn pet en zet de kalender op de juiste dag.

Vaderdag

Als ik op het punt sta om te gaan zeg ik nadrukkelijk dat ik met de auto ben. Hij kijkt me zorgzaam aan en zegt: “Kijk je wel uit onderweg het begint al donker te worden”. Ik ga licht en tevreden naar huis.  Vanmiddag was het even ‘vaderdag’. Ik was kind en hij gewoon mijn vader.

Ans Boelens is manager verpleging en verzorging bij ZuidZorg. Haar vader leed aan Lewy Body dementie en is inmiddels overleden. Zij schreef regelmatig blogs over haar vader om de herinneringen aan hem levend te houden.

Lees verder

Lichaam & Geest

Ouderen vallen steeds vaker met fatale afloop

Ouderen vallen steeds vaker blijkt uit cijfers van het CBS. En dit gebeurt ook steeds vaker met dodelijke afloop.

Gedeeld

op

door

Ouderen vallen

Ouderen vallen steeds vaker met dodelijke afloop. Volgens cijfers van het CBS is dit aantal de afgelopen vijf jaar met zelfs 60 procent gestegen. Vorig jaar waren dit er 3.884 mensen. Ten opzichte van 2015 (3.486) was dit al een toename van 10 procent.

Het zijn vooral ouderen die vaker vallen. Dit komt niet alleen door toenemende vergrijzing, maar vooral ook doordat ouderen tegenwoordig langer zelfstandig thuis blijven wonen. Het risico op vallen wordt hierdoor vergroot.

Vallen vs. verkeersongeluk

Wist je bijvoorbeeld dat er ruim zes keer meer mensen in Nederland overlijden door een val, dan door bijvoorbeeld een verkeersongeluk? Het is echt zo! Volgens VeiligheidNL, specialisten op het gebied van ongevallen en veilig gedrag, is de informatie van hoe dit voorkomen kan worden wel aanwezig. Probleem is alleen dat dit lokaal onvoldoende wordt gedeeld en toegepast. Daarnaast zien ze veel mensen die op verschillende plekken continue het wiel opnieuw proberen uit te vinden. Dit terwijl er al tal van gecertificeerde methodes zijn die zo toegepast kunnen worden.

Meer samenwerken

Ook wordt er volgens VeiligheidNL té weinig samengewerkt. “Terwijl het van groot belang is dat lokale partijen; zoals gemeente, ggd’s, huisartsen, fysiotherapeuten, gezondheidscentra, samen aan de slag gaan”, aldus Saskia Kloet. “We moeten lokaal meer gaan samenwerken om zo het aantal slachtoffers onder ouderen te verminderen.” Stichting Vitaliteit + Veiligheid voor Senioren onderschrijft dit ook. In Overijssel en Gelderland is deze stichting actief en legt succesvol verbindingen tussen lokale organisaties.

Hoge kosten

Los van de persoonlijke schade die een val kan aanrichten, levert het ook hogere zorgkosten op. En dit is te voorkomen. VeiligheidNL berekende dat de kosten van vallen in 2030 al op 1,3 miljard euro uitkomt als er niets wordt gedaan. Dat therapie tegen vallen werkt is ook aangetoond door gezondheidswetenschapper Tanja Dorresteijn van de Universiteit van Maastricht. Volgen ouderen een cursus valpreventie en krijgen ze hiermee hun valangst onder controle, dan neemt het aantal valpartijen en vooral ook dodelijke valpartijen af.

Ouderen vallen meer

Uit onderzoek blijkt verder dat mensen van boven de 65 jaar nu eenmaal meer risico lopen om te vallen. Dit resulteert in langdurige opname voor revalidatie of zelfs overlijden. Hierbij zijn heupfracturen en hersenletsel de belangrijkste redenen voor overlijden. En naarmate de leeftijd verder toeneemt, neemt ook de kans op dodelijke afloop toe. Hierbij lopen vooral vrouwen een groter risico. In 2016 bleek 84 procent van de overleden vrouwen van boven de 80 jaar aan een val te zijn bezweken. Bij mannen was dit aantal lager, rond de 66 procent.

Bron: NOS

Lees verder

Lichaam & Geest

Een goed gesprek beginnen over zorg

Een goed gesprek beginnen over zorg. Volgens de nieuwe campagne ‘Begin een goed gesprek’ is dit essentieel voor betere zorg.

Gedeeld

op

Een goed gesprek beginnen

Een goed gesprek beginnen over je persoonlijke zorg. Het is een belangrijk vertrekpunt voor betere zorg. Dat is althans wat de campagne ‘Begin een goed gesprek’ beoogd. Patiënten en artsen willen hetzelfde, maar dat lukt vaak nog niet.

Daarom is een goed gesprek in de spreekkamer de oplossing. Bart Chabot, zelf ook patiënt, haalt voor de campagne tips en adviezen op hoe je dit kunt doen. Hij praat met artsen en patiënten over hun ervaringen en hun ideeën.

Meer weten over een goed gesprek beginnen?

Ben je ook op zoek naar een manier om beter het gesprek te voeren met je arts of verzorger? Bezoek de website van ‘Begin een goed gesprek’ of volg de Facebook pagina van ‘Heel Holland Zorgt’.

Lees verder

Meest gelezen