Volg ons online

Lichaam & Geest

De naakte waarheid over de ouderenzorg

Blogger Gaby Elhorst vindt het belangrijk om de naakte waarheid over de ouderenzorg te vertellen. Dus dat is wat ze doet.

Gedeeld

op

De naakte waarheid over verpleeghuizen

De uitspraak: de rafelige randjes, hoor ik vaak. Daarmee bedoelt men: we moeten de naakte waarheid vertellen en niet alleen blije, actieve ouderen laten zien. Zo creëren we namelijk geen echt beeld van de ouderenzorg.

Ouder worden is geen pretje en al helemaal niet als je dag in dag uit geconfronteerd wordt met de achteruitgang van je lichaam en geest. Als ik hierover nadenk kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het hele leven een rafelig randje kent. Ik moet de mens nog ontmoeten die het eeuwige geluk heeft gevonden. Onze levenservaring vormt ons als mens. Tegenslagen maken ons sterker en geven ons levenswijsheid, iets dat met de jaren groeit.  Het vormt ons en maakt ons waardig. Ook als ons lichaam en geest ons in de steek laat.

Intieme momenten

Dagelijks  mogen we onze bewoners bijstaan bij een van de meest ingrijpende en intieme momenten: de verhuizing vanuit hun eigen vertrouwde omgeving, waar ze vaak al jaren woonden, naar een nieuwe onbekende plek. Je moet je voorstellen dat je in een ruimte zit, om je heen kijkt en er geen herkenning noch gevoel is van thuis. En dat je naasten dan toch aangeven dat dit je thuis is. Deze eerste dagen zijn verwarrend en verdrietig. Je vertelt aan de vriendelijke zuster dat je een huis hebt in het dorp en daar naartoe moet. Maar keer op keer krijg je te horen dat dit je nieuwe huis is.

Levensverhalen

Praten over dat verdriet. Een traan van een wang afvegen. Een luisterend oor hebben. Je arm om iemand heenslaan, zodat hij of zij zich geborgd voelt. Warme oprechte aanraking, meeleven met de ander, aandacht hebben en geduldig uitleggen. Het zijn allemaal belangrijke waarden om onze bewoners het gevoel te geven van een thuis. Dit is geen uitzondering of een mooi verhaal om de zorgsector te promoten. Het zijn echte emoties waar oprecht aandacht aan wordt geschonken. We omarmen de mens en niet de imperfectie. We accepteren de mooie en minder mooie kanten. En samen maken we nieuwe herinneringen die zich uiten in verhalen. Levensverhalen wel te verstaan.

Het leven is eindig

Het leven binnen het verpleeghuis is eindig. De onderwerpen verlies en levenseinde zijn vanzelfsprekend. We staan samen met onze bewoners stil bij wat er te verwachten valt ‘aan die andere kant’. Zo vertelde een collega dat ze met een bewoner zo’n gesprek voerde over de dood. Zij was er klaar voor. Zat letterlijk in bed te wachten op het einde, onder het genot van een wijntje. Ze vroeg aan mijn collega of zij wist wat haar aan de andere kant te wachten stond. Mijn collega gaf aan dat ze deze vraag niet kon beantwoorden maar dat ze hoopte dat het mooi was. En zo begon de bewoner te vertellen dat haar man een paar jaar eerder was overleden. Dat zij samen hadden afgesproken dat hij over de rand zou kijken om haar, waar nodig, bij te staan. En als het niet leuk was daarboven hij haar een seintje zou geven. Tot op heden had ze nog geen seintje ontvangen. Nou, zei mijn collega, dan is het daar mooi, anders had uw man dit wel laten weten toch? Ze nam een slok van haar wijn, keek mijn collega aan en zei: “Dan ben ik klaar om te gaan”.

De naakte waarheid: verhaal of realiteit?

Is dit een mooi verhaal of de realiteit? Als je met mensen werkt ben je in verbinding. Onze bewoners vertellen verhalen en wij vertellen deze weer door. Het zijn unieke levensverhalen die we graag delen met anderen. Niet omdat we ons er niet van bewust zijn dat het leven geen rafelige randjes kent. Integendeel, we beleven ze dag in dag uit. Dus wij gaan rustig door met het delen van onze verhalen; de naakte waarheid. Dan hangen we ook de slingers uit. Gewoon omdat we het leven omarmen zoals het is, met mooie en verdrietige momenten.

Bezoek ook eens…

Gaby Elhorst is Manager Zorg bij Viattence. Dagelijks maakt zij van alles mee waar zij over blogt.

Advertentie

Lichaam & Geest

40 dagen geen druppel alcohol

Ouderenbond KBO-PCOB luidt de noodklok. Het aantal 55-plussers met een alcoholprobleem neemt toe in Nederland. Daarom organiseert de bond de 40 dagen geen druppel challenge.

Gedeeld

op

door

40 dagen geen druppel

40 dagen geen druppel alcohol drinken. De ouderenbond KBO-PCOB roept ouderen op om mee te doen aan deze uitdaging. En dat het een uitdaging is blijkt uit de onderliggende cijfers over ouderen en alcohol.

De ouderen van tegenwoordig blijken steeds vaker naar een glas wijn of bier. Van alle 55-plussers in Nederland drinkt maar liefst 84 procent zowel doordeweeks als in het weekend. Dat is nogal een aantal! In 2016 kwamen er ongeveer 5.000 55-plussers op de spoedeisende hulp terecht na een alcohol gerelateerd ongeluk. Dat waren maar liefst 2.000 meer dan in 2013.

Vastentijd

Voor de ouderenbond KBO-PCOB dus reden om de alarmklok te luiden. Voor het derde jaar op rij roepen ze 55-plussers in Nederland daarom op mee te doen met de 40 dagen geen alcohol challenge. Deze valt samen met de vastentijd van 40 dagen die woensdag ingaat. Dit is de eerste dag na het einde van de carnaval. Dus voor veel mensen een perfect moment om hiermee te beginnen.

40 dagen geen druppel

Als je meedoet krijg je van de ouderenbond een speldje toegestuurd met de tekst ’40 dagen geen druppel’. Dit helpt hopelijk om, niet alleen meer bekendheid te geven aan het initiatief, maar ook om meer begrip van de omgeving te krijgen. Als mensen zien dat je meedoet wordt het makkelijker om hier rekening mee te houden. En doe je mee met een groep, dan maak je kans op maar liefst 24 flessen mousserende wijn…alcoholvrij natuurlijk! Daar kun je wel een feestje mee bouwen.

Bekende Nederlanders

Vandaag ontvangt staatssecretaris Paul Blokhuis van Volksgezondheid het allereerste speldje van KBO directeur Manon Vanderkaa. De actie wordt ook door Bekende Nederlanders ondersteund. Hella van der Wijst, Leo Fijen, Antoine Bodar, Henk Krol en Wouke van Scherrenburg doen allemaal mee.

Meer weten?

Wil je meedoen aan de challenge of wil je meer informatie over de actie? Bezoek dan de website van de ouderenbond en geef je ook op!

Lees verder

Lichaam & Geest

In gesprek met 100-jarigen in Nederland

Blogger Yvonne Witter gaat de uitdaging aan om in gesprek te gaan met 40 100-jarige Nederlanders. Over het verleden, het heden, maar ook de toekomst.

Gedeeld

op

door

In gesprek met 100-jarigen

Iedere dag een blog met een verhaal van een 100-jarige in Nederland. End at 40 dagen lang! Dat klinkt als een forse opgave. En dat is het ook. Maar voor NED7 blogger Yvonne Witter, van het Aedes-ActiZ Kenniscentrum Wonen-Zorg is het geen opgave maar een uitdaging.

Ze doet dit special voor de zogenaamde Vastenactie in Weesp. Dit is waar Yvonne vandaan komt. “Ik liep al heel lang met het idee om mensen van honderd jaar en ouder te vragen naar hun levensverhalen”, vertelt Yvonne. “De mooie dingen, maar ook de teleurstellingen en het verlies en hoe zij daarmee omgaan. En niet alleen naar het verleden, maar ook naar hun visie op het heden en de toekomst. Als inspiratie voor anderen en mijzelf.”

Vastentijd

Dit idee stuurde ze in naar de Vastenactie, die ieder jaar in de vastentijd – tussen carnaval en Pasen – een actie houdt voor een goed doel. Dit jaar is dat een 40 dagen challenge voor hiv/aids-slachtoffers in Zambia. Yvonnes ambitieuze plan is om 40 honderdplussers te interviewen en de verhalen – anoniem – op te tekenen in een dagelijkse blog in de vastentijd. “Pas een week of twee geleden hoorde ik dat mijn plan is geselecteerd, dus nu ben ik hard op zoek naar meer kandidaten. Ik heb al 14 mensen bereid gevonden om mee te werken. Natuurlijk hoop ik dat ik ook in Weesp met honderdplussers kan praten.”

Geld doneren

Om de Vastenactie te steunen doneert Yvonne zelf een bedrag per verhaal en ze hoopt dat ook haar lezers dat zullen doen. “Als mensen een verhaal met plezier hebben gelezen of er inspiratie uit opdoen, kunnen ze met een knop eronder geld doneren.” Het doel van de Vastenactie sluit volgens Yvonne goed aan bij haar challenge. “In Zambia spelen opa’s en oma’s een enorm belangrijke rol in de opvoeding van kleinkinderen. Door de hiv-epidemie is de middengeneratie grotendeels weggevallen.”

In gesprek met 100-jarigen

De eerste twee gesprekken met eeuwelingen zijn net achter de rug. Niet alleen over het verleden, ook over het heden. “De dame die ik sprak moest bijvoorbeeld niets hebben van computers en internet en vond het een verarming van de communicatie tussen mensen. Maar de meneer gebruikte tot een jaar geleden nog Skype om met zijn kleindochter in China te kunnen praten.” Tips voor mensen die hun respectabele leeftijd nog (lang) niet bereikt hebben, hadden ze ook. ” ‘Leef bij de dag’, zei de mevrouw. En de meneer adviseerde om positief te blijven en vooral niet te klagen.”

De blogs van Yvonne Witter zijn binnenkort hier te lezen op NED7.nl. En ja, ze is nog zoekende naar 100-jarigen die hun verhaal willen delen. Stuur Yvonne een bericht via de website.

Lees verder

Lichaam & Geest

Chronische pijn, hoeveel last hebben we ervan?

Chronische pijn, Nederlanders hebben er meer last van dan je zou denken. Maar liefst twintig procent van ons zegt chronische pijn te hebben.

Gedeeld

op

Chronische pijn

Chronische pijn is een onderwerp waar je weinig over hoort, maar bijna twintig procent van de Nederlanders heeft er last van. De vergelijkingssite Kies Voor Je Zorg kijkt naar een onderzoek van het Radboudumc om erachter te komen hoeveel last we in Nederland hebben van chronische pijn.

De financiële gevolgen van chronische pijn zijn jaarlijks hoger dan die van kanker, hartziekten en diabetes bij elkaar. Toch is er nog veel onbekend over hoe pijn precies werkt. Daarom gaan onderzoekers van het Radboudumc uitzoeken hoe pijngevoelig Nederland precies is. Samen met De Kennis van Nu en de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) lanceerden ze vorig jaar het Groot Nationaal Onderzoek (GNO) naar pijn.

Wat is chronische pijn?

Pijn die langer dan drie tot zes maanden aanhoudt heet chronische pijn. Twintig procent van de Nederlanders heeft hier last van. Anesthesioloog Monique Steegers en onderzoeker Esmeralda Blaney Davidson (Radboudumc) willen weten of mensen die pijngevoeliger zijn ook meer kans hebben op chronische pijn, en wat de gevolgen zijn voor het dagelijks leven. Zij gaan hiervoor onderzoek doen naar de pijngevoeligheid van Nederland.

Groot Nationaal Onderzoek

Iedereen beleeft pijn op een andere manier. Om meer te weten te komen over de pijngevoeligheid van de Nederlandse bevolking, is het daarom belangrijk dat zo veel mogelijk Nederlanders meedoen aan het Groot Nationaal Onderzoek. Pijn hangt ook af van de context. Na een mislukte operatie, of met een slecht humeur ervaar je meer pijn. Vrijwel al het pijnonderzoek tot nu toe is gedaan in ziekenhuizen, bij mensen die al veel pijn hebben.

Onderzoek thuis

Bij het Groot Nationaal Onderzoek gaan de onderzoekers een stapje verder en bekijken ze hoe pijngevoelig de Nederlandse populatie is. Hierin wordt pijn gemeten aan de hand van een vragenlijst die mensen thuis achter hun computer in kunnen vullen. “Omdat mensen het thuis kunnen invullen, meten we hoe mensen hun pijn ook echt in het dagelijks leven ervaren, en worden zij dus niet beïnvloed door een kunstmatige situatie in een ziekenhuis”, aldus hoofdonderzoeker Monique Steegers.

Pijnbehandeling

Met de resultaten hopen de onderzoekers uiteindelijk een betere pijnbehandeling te vinden voor pijn in het algemeen, maar zeker voor patiënten met chronische pijn. Eind november zijn de eerste resultaten in de uitzending van De Kennis van Nu te zien.

Meer weten?

Als je wilt weten hoe pijngevoelig jij zelf bent, ga dan naar de website van De Kennis van Nu en draag bij aan het Groot Nationaal Onderzoek naar pijn.

Lees verder

Meest gelezen