menu

Oud worden kan leuker!

Oud worden kan toch ook anders? Sinds mijn jeugd heb ik al een mobiliteitsprobleem. Eerst was er goed mee te leven ondanks, of misschien juist dankzij operaties en hier en daar een gipsbeen. Nu heb ik twee nieuwe knieën, een traplift, toiletverhoging, een invalidenparkeerkaart en handbraces.

Volgens mijn huisarts is het nu tijd voor een sta-op-stoel. Ik dacht het niet! Daar waar leeftijdsgenoten proberen jong te blijven met een facelift, botoxinjecties of wonder crèmes, verzet ik mij hardnekkig tegen de sta-op-stoel. In mijn ogen een typisch oude mensen ding. Ik wil absoluut geen sta-op-stoel. Ik heb al genoeg kunst en vliegwerk om mijn heen.

Mijn man denkt er anders over

Mijn echtgenoot bekijkt het vanuit een ander perspectief. Hij ziet de praktische kant van alles en weet hoe fijn het voor mij kan zijn als ik zonder moeite op kan staan. Maar ik wil er pertinent niets van horen. Ook mijn zoon ziet het anders en is net als zijn vader praktisch ingesteld. Onder het mom van ‘het oog wil ook wat’ mailt hij me een website met, zoals hij zegt, relaxstoelen. Kijk, dat klinkt opeens een stuk aantrekkelijker. En die stoelen zien er ook, inderdaad, mooier uit dan die ‘hulpstoelen’ uit de thuiszorgwinkel.

Twee nadelen

Er zijn echter twee nadelen aan de relaxstoelen. Ten eerste zijn ze nogal aan de prijs en ten tweede is de winkel waar ik ze kan kopen helemaal in Sittard. Mijn man, de schat die hij is, zegt dat de prijs geen bezwaar is. Mijn zoon, die ook zo’n schat is, heeft weer geen problemen met de afstand. Hij gaat met mij mee naar Sittard. De verkoper is ook al zo’n schat. Peter heet hij en hij legt alles piekfijn uit. Als hij klaar is met zijn uitleg heeft hij mij over mijn sta-op-stoelvrees geholpen en je gelooft het niet, maar er staat inmiddels eentje bij mij thuis. De stoel past ook nog eens perfect bij mijn interieur (RVS, leer en strak van design). Ook is de stoel makkelijk te bedienen en niet onbelangrijk: het helpt om makkelijk op te staan.

Oud worden kan anders

Wat is nu de moraal van mijn verhaal? Als we echt aan de hulpmiddelen moeten, tuurlijk, dan moet het gewoon. Maar hulpmiddelen leveranciers maak het a.u.b. dan ook aantrekkelijk voor ons. Zorg dat er wat te kiezen is. We mogen dan wel oud worden en minder mobiel, dat betekent niet dat we het minder leuk willen hebben of dat iets er niet goed uit kan zien!

Bron: See-mee

Reageren

Auteur

Marga Mus-Ivo

Marga Mus-Ivo

Marga Mus-Ivo (1953) is van huis uit marketing-, communicatie- en sales adviseur én oprichtster van de Stichting See-Me. Met See-me wil zij jong en oud inspiratie bieden en projecten starten waarmee zij mensen stimuleert gezamenlijk het "leven te leven".