menu

Onderdeel blijven van de samenleving

Je hoort de laatste tijd erg veel over vereenzaming onder ouderen. Veel ouderen nemen niet meer actief deel aan de samenleving of hebben het gevoel dat ze niet meer deelnemen aan, of zelfs geen onderdeel meer zijn ván, de samenleving.

Bewust alleen

Naarmate je ouder wordt neem je steeds vaker wat afstand van de wereld om je heen. Je hoeft niet meer persé overal bij te zijn of van alles op de hoogte te zijn. Je hebt alles al gezien en meegemaakt. Dit afstand nemen is een normaal onderdeel van het verouderingsproces. Iedereen doet dit op de manier die bij hem of haar past. Een stapje terug betekent niet altijd dat mensen ook eenzaam zijn, soms kiest men bewust voor een vorm van alleen zijn. Dat moet je als omgeving dan ook accepteren.

Er niet meer bij horen

Toch blijkt dat heel veel mensen als ze ouder worden het gevoel hebben dat ze er niet meer bij horen. Ze hebben vaak geen betaalde baan meer, geen kinderen meer thuis om voor te zorgen en zien langzaam maar zeker hun sociale netwerk om zich heen wegvallen. Al jaren ben je lid van de tennisvereniging en oké, je bent dan wel niet meer de snelste, maar je vindt het nog heerlijk om te bewegen. Toch merk je dat het steeds moeilijker wordt om een tennispartner te vinden (je bent wat trager, vergeet soms hoe de stand is of wie de service heeft) en op den duur besluit je dan maar om te stoppen. Dit voorbeeld speelt zich af bij een tennisvereniging maar je kunt ook de kaartclub, het koor, de fietsclub etc. invullen.

Deelnemen aan de samenleving

Het is belangrijk dat ouderen kunnen blijven deelnemen aan de samenleving. Dat geeft zin aan het leven. Zet ze daarom niet buitenspel. Kijk niet naar wat er niet meer kan, maar kijk vooral naar wat er nog wel kan (met eventueel een aanpassing beiderzijds). Ouderen hebben zeker een grote meerwaarde in de maatschappij. Ze hebben een schat aan levenservaring en kennis en kunnen prima een mentorrol op zich nemen, bijvoorbeeld om jongeren wegwijs te maken binnen een vereniging.

Actief deelnemen doe je zelf

Het gevoel van ‘buiten de maatschappij staan’ kun je als oudere ook zelf beïnvloeden. Ga op zoek naar wat je leuk vindt om te doen en als je dat niet meer actief kunt, doe het dan op afstand. Als boodschappen doen niet meer fysiek lukt, waarom zou je dan niet je boodschappen via internet bestellen? En als je hiermee niet overweg kunt, wat is er dan op tegen om contact op te nemen met je eigen groenteboer, slager of supermarkt? Zoek de mogelijkheden en hou zo lang mogelijk de eigen regie in handen. Er kan veel meer dan je denkt.

Eten op afstand

Natuurlijk zijn er veel ouderen die zich echt eenzaam voelen. Ze kunnen door allerlei problemen moeilijk de deur uit, de partner is overleden en de kinderen wonen verder weg. Dan kan een dag heel lang duren. Ook in dit geval kan een laptop of tablet verschil maken. Via internet kan heel gemakkelijk contact gemaakt worden met de kinderen of kleinkinderen. Heb je een hekel aan alleen eten? Spreek dan met je kinderen of vrienden af om ‘op afstand’ bij elkaar aan tafel aan te schuiven. Hiervoor plaats je op je eigen eettafel een tablet/laptop tegenover jezelf en ook bij je ‘tafelgenoot op afstand’ gebeurt dat.

Oefening baart kunst

Zo zie je elkaar tijdens het eten en kun je gezellig een gesprek voeren. Probeer het maar eens uit, het is echt niet zo moeilijk. En zeg nou niet dat dat niet meer te leren is voor iemand op leeftijd. Ook als je wat ouder bent kun je leren hiermee om te gaan. Het duurt misschien iets langer om het onder de knie te krijgen, maar oefening baart kunst.

Onderdeel blijven van de samenleving

En zo zijn er nog een heleboel andere manieren om onderdeel te blijven van de samenleving. Echter ook de samenleving is hier nog niet altijd klaar voor, ook daar moet men soms wennen. Geef elkaar die kans. Zoek de mogelijkheden zelf op. Het komt niet altijd aanwaaien.

En nee, met dit stukje tekst maak ik geen einde aan de eenzaamheid onder ouderen, maar het helpt. Bewustwording is altijd de eerste stap!

Reageren

Auteur

Hanny Vlemmings

Hanny Vlemmings

Hanny Vlemmings is van oorsprong verpleegkundige met veel ervaring in de ziekenhuiszorg en thuiszorg. In 2010 koos zij ervoor deze kennis toe te passen als Toegepast Gerontoloog. Als één van de eerste Toegepast Gerontologen in Nederland is zij deskundig op het gebied van vergrijzing en alles wat daarmee te maken heeft. Zij richt zich inmiddels, met haar bedrijf 4aged, met name op de inzet van zorgtechnologie bij bedrijven en (zorg)organisaties, maar ook bij particulieren. Ook werkt zij als zorgtechnoloog bij zorgorganisatie de Zorgboog in Helmond.