menu

Met knokige knieën de barricaden op

Dit blog is geschreven door Marianne Schenderling van Stichting See-Me

Oud, ziek zwak of misselijk? Je bent een probleem. De maatschappij afficheert en de media definieert het als zodanig. De overheid neemt haar maatregelen: transitie, bezuinigen en participeren: alles om de vergrijzingsproblemen te tackelen. Hoe leuk is het nog om ouder te worden?

Wij vinden dat het ondanks alles leuk moet blijven. Wij is See-Me. Wij hebben het over hoe we elkaar, jong en oud, weer kunnen zien, (aan)voelen en raken. Wij staan voor een samenleving waarin we prettig leven met elkaar, waar het leven met ongemakken toch leuk is en blijft. Waar we samen kunnen lachen, ontdekken, doen. Of zoals The Who al zong in 1969: “See me, feel me, touch me”.

De grijze hoofden van nu

Toen in de zestiger jaren waren de grijze hoofden van nu hippies, althans een deel van ons. We hadden het over flower power en dat we allemaal lief en aardig moesten zijn voor elkaar. We wilden elkaar zien, (aan)voelen en aanraken. We waren een zogeheten jeugdcultuur en die ging over groeien door los te maken van de gevestigde orde. In de tussentijd hebben we de: Punkers, Alto, FashionVictim, Gabber, Hiphop, Jungle, Mellow, Metal, Normaal, R&B, Gothica en Skate en meer. Persoonlijk vond ik de hippiecultuur de fijnste. Omdat ik zelf in de achterhoede zat. Omdat hippies het hadden over de wezenlijke dingen in het leven, althans dat vond en vind ik. Over see me, feel me, touch me…

De barricaden op

De toenmalige gevestigde orde, de maatschappij, vond ons lastige dwarsliggers, onrealistisch en onhandelbaar. Trokken we ons iets aan van die kritiek? Nee, niet echt, wij hielden ons bezig met: het menselijk-zijn in alles. Niet altijd de makkelijkste weg maar wel de meest waardevolle, vonden wij. En ja we gingen de barricaden op, liepen mee in anti-kernbomdemonstraties, protesteerden tegen nare oorlogen en de consumptiemaatschappij. Kom daar nog maar eens om, vandaag de dag.

Een grijs probleem

Helaas lijken ook wij, de jongeren van toen min of meer ingeslapen. We laten ons – zonder protest – bombarderen tot een grijs probleem dat wegbezuinigd moet worden. Kijk maar naar de ouderenzorg waar de marktwerking lijkt te prevaleren boven de zorg, want tijd is geld. Ook de tijd die zorgwerkers aan hun cliënten besteden voor zorg en ontspanning. Anno 2015 komt dat trouwens nog steeds neer op bingo, sjoelen, breien of samen de krant lezen alsof de jongeren van weleer geen andere wensen, andere mogelijkheden hebben? Er wordt niet naar gevraagd, we laten niet van ons horen.

See-Me now!

En dat is precies wat See-Me wel doet. See-Me luistert en laat van zich horen. Wij hebben het niet over oud, ziek zwak of misselijk als zijnde een probleem. Wij hebben het over leuk leven, ondanks alles. See-Me brengt mensen in beweging. Opdat jong en oud elkaar weer kunnen zien, (aan)voelen en raken. Het gaat over een samenleving waarin we prettig leven met elkaar, waar het leven met ongemakken toch leuk is en blijft. Waar we samen kunnen lachen, ontdekken, doen. See me, feel me, touch me, daar gaat het over. Ik zou zeggen, klim met knokige knieën of jong elastisch lijf met ons de barricaden op. Beweeg met ons mee.

Reageren

Auteur

Marga Mus-Ivo

Marga Mus-Ivo

Marga Mus-Ivo (1953) is van huis uit marketing-, communicatie- en sales adviseur én oprichtster van de Stichting See-Me. Met See-me wil zij jong en oud inspiratie bieden en projecten starten waarmee zij mensen stimuleert gezamenlijk het "leven te leven".