menu

Mijn lieve oma, wat doe je gevaarlijk!

Het is 1939. Handjes geklemd om de bagagedrager van je grote broer, die racet over de stoep. Remmennnnn…..! Anders vlieg je uit de bocht. Tja, als dat je ervaring is, hoe moet dat dan met je eigen kinderen anno 1966?

Het is 1966. De Deux Chevaux volgeladen, bungalowtent en drie kinderen op de achterbank. Heerlijk gieren door de bochten. Veiligheidsgordels? Nooit van gehoord.

Tja, als dat je ervaring is: hoe moet dat dan met je kleinkinderen anno 2016?

Statistieken geven totaal ander beeld

Zoals met zoveel dingen ben ik daar dubbel in. Enerzijds anderzijds zal ik maar zeggen. Natuurlijk: het verkeer is steeds intensiever geworden, er zijn ook allerlei enge kerels op straat, de bedreiging is angstaanjagend en toch… De statistieken laten iets heel anders zien. Dan is de criminaliteit gedaald, zijn de wegen veiliger, de auto’s degelijker, krijgen baby’tjes kruipbeschermers, zijn er camera’s en buurtwachters.

Mijn lieve oma, daar is het anders

Toch is als oma je verantwoordelijkheidsgevoel levensgroot en ook bij jou de angst dat er iets misgaat met ze, onder jouw toezicht, levensgroot. Het voetje achterop de fiets tussen de spaken. Het schijnt in Nederland bij 75% van de kinderen te gebeuren, maar ja met je kleinkind. Levensgroot schuldgevoel. Kinderen moeten raggen, vallen, huilen, schrammen. Die ervaring is nodig om tegen het leven later opgewassen te zijn. Daar word je sterk van. Alleen, als oma moet je maar heel voorzichtig zijn, zo blijven ze klein, die kleinkinderen.

De Engelse doen het beter, daar heten ze grandchildren. Een geuzennaam. Met LEF.

Reageren

Auteur

Jacquelien de Savornin Lohman

Jacquelien de Savornin Lohman

Sinds 2005 staat Prof. dr. Jacquelien de Savornin Lohman (1933) als cabaretier op de planken van het theater. Maar dat is niet de enige carrière die zij heeft gehad. Zij was succesvol advocaat, hoogleraar jeugdhulpverlening en pedagogie, wetenschappelijk ambtenaar én van 1991 tot 1995 lid van de Eerste Kamer voor D'66.