menu

Geloof in retrospectief

Als 80-plusser moet ik langzamerhand weten hoe ik tegenover het geloof sta. Inmiddels ben ik stapels boeken verder en heb ik talloze cursussen, lezingen, toespraken, preken bijgewoond én…ik heb het antwoord nog steeds niet.

Daarom ga ik nu mijn ervaringen op een rijtje zetten te beginnen met mijn jonge jaren.

Vertrouwen in de Heer

Lange tijd was het geloof niet echt ingewikkeld voor mij. Als kind in een Japans interneringskamp (vermijd jappenkamp, je zegt ook niet moffenkamp) hadden de grote mensen het er wel eens over en dan was het steeds een debat. Vrouwen, die bleven bidden en vertrouwen op hun Heer, werden aangevallen met woorden als: die barmhartige God van jullie, waar blijft ie nu wij in de ellende zitten? Mijn vader was heel christelijk en voor de oorlog las hij elke dag voor het eten een stukje uit de bijbel voor, terwijl mijn moeder uit een bohemien milieu kwam van de familie Verwey (met Albert Verwey de dichter en Kees Verwey de schilder). Die hadden er weinig mee.

partner content

Leyden Academy on Vitality and Ageing

Het kennisinstituut Leyden Academy is opgericht in 2008 en zet zich in voor een ‘leeftijdsvriendelijke samenleving’, waarbij jong en oud veel meer samen doen én waarbij ouderen tot op hoge leeftijd meedoen in onze maatschappij.

De pest aan Juffrouw Tamme

Bij terugkomst in Nederland kwamen wij terecht in een land dat overwegend christelijk was. Alles was verzuild. Wij waren Nederlands Hervormd en papen die deugden niet. Ik vond het erg vervelend, want daardoor was ik gedwongen om in ons dorp boodschappen te doen bij Juffrouw Tamme (die was nl ook N.H.). Ik had de pest aan juffrouw Tamme omdat ik zag dat ze altijd haar hand op de weegschaal een duwtje gaf, zodat de plakjes boterhamworst zwaarder leken dan ze in werkelijkheid waren. Dat was nog tot daar aan toe, maar ondertussen hield ze tegen de andere klanten in het winkeltje een larmoyant verhaal over mijn lot: “Ach dat arme kind d’r vader is als krijgsgevangene omgekomen in die oorlog” en woorden van gelijke strekking.

Geloof op vakantie

De Roomse winkel was veel gezelliger, maar daar mocht ik niet naar toe. In de schoolvakanties was het enige vermaak wat wij hadden bij ooms en tantes (christelijk) te gaan logeren en, als hoogtepunt, een week naar een NCSV kamp (Nederlandse Christen Studenten Vereniging). In mijn studententijd zat ik nog een aantal jaren in de leiding van deze kampen. Vooral de zeilkampen heb ik met heel veel plezier gedaan. Liggend met zes kinderen in een tentje, strootje in je neus, een Bijbeltekst bekijken en bespreken, de regen tikt op het tentdoek, dan naar buiten, frisse lucht opsnuiven en de boten in, weer of geen weer. Daar kan toch geen atheïst tegenop?

En toch zwoer ik begin jaren zestig uit volle overtuiging  het geloof af. Wat nu? Wordt vervolgd in mijn volgende column!

advertentie

Lees dit boek van Jacquelien de Savornin Lohman

Reageren

Auteur

Jacquelien de Savornin Lohman

Jacquelien de Savornin Lohman

Sinds 2005 staat Prof. dr. Jacquelien de Savornin Lohman (1933) als cabaretier op de planken van het theater. Maar dat is niet de enige carrière die zij heeft gehad. Zij was succesvol advocaat, hoogleraar jeugdhulpverlening en pedagogie, wetenschappelijk ambtenaar én van 1991 tot 1995 lid van de Eerste Kamer voor D'66.