menu

Jong kijkt naar oud

Hoe gaat dat eigenlijk? Hoe kijkt jong naar oud? Toen ik zelf jong was, net afgestudeerd, advocaat in Rotterdam en als 27 jarige bij een leesclubje Franse literatuur kwam zitten, vond ik het idioot dat die vrouwen – de meeste waren de vrouw van een hoogleraar – tegen mij zeiden “Zeg maar Charlotte”. 

Voor mij stonden die dames mijlen veraf van mijn leefwereld en mijn deelname kwam dan ook snel tot een roemloos einde. Het was een leesclubje van de VVAO, Vereniging van Vrouwen met een Academische Opleiding.

Blijven werken

In de daarop volgende jaren raakte alles in een stroomversnelling. Ik trouwde met een journalist, kreeg kinderen en mocht blijven werken van mijn man, wat toen nogal uitzonderlijk was, zodat door de ontwikkelingen in de jaren zestig mijn beeld van ‘de werkelijkheid’ op losse schroeven kwam te staan. De vanzelfsprekendheid van traditie, van mores, van gezagsverhoudingen verdween. “Het recht is geen rustig bezit meer”, constateerde minister van Justitie Van Agt, alweer een decennium later.

Weg met die traditie!

De positie van de vrouw kwam ter sprake en bij Man Vrouw Maatschappij vond ik geestverwanten. Met zo een geestverwant Anneke Rueb bezocht ik een bijeenkomst van de VVAO om stennis te maken. Weg met die traditie! Ruimte voor het echte leven! Inmiddels is de VVAO weer een keurige club en iedereen zegt jij tegen elkaar, dat wel. Jong en oud gaat losser met elkaar om, dat is winst, alleen de belangstelling is minimaal. Hoe was jullie ervaring? Wat kunnen wij jongeren daarvan leren? En wat willen wij ouderen nog meegeven?

Jong kijkt naar oud

De woorden van Jan Terlouw, met zijn 85 jaar, raakten een gevoelige snaar bij jongeren. Even drong er een lichtstraal door, van de idealen, die ons toen energie gaven. Ik denk dat dit vooral kwam doordat zij de idealen herkenden die in zijn boeken, zoals de Koning van Katoren, een klank kregen. Zo kan het dus ook: inspireer jongeren door de ervaring die de oudere generatie heeft opgedaan. Zie ze niet als dementerende oudjes die zorg nodig hebben. De insteek van het laatste nummer van Opzij.  Kom op zeg.  Revolutie van jong en oud, dat hebben we nodig!

Reageren

Auteur

Jacquelien de Savornin Lohman

Jacquelien de Savornin Lohman

Sinds 2005 staat Prof. dr. Jacquelien de Savornin Lohman (1933) als cabaretier op de planken van het theater. Maar dat is niet de enige carrière die zij heeft gehad. Zij was succesvol advocaat, hoogleraar jeugdhulpverlening en pedagogie, wetenschappelijk ambtenaar én van 1991 tot 1995 lid van de Eerste Kamer voor D'66.

Advertentie



Gratis nieuwsbrief

Nieuwsbrief aanmelding
Bezig met versturen

Gerelateerde berichten